บทที่ 610 งานแต่งงาน 11 จางลี่รู้ตัวว่าผิด

อารมณ์ของพวกเขาซับซ้อน แต่ว่า แต่คนที่อารมณ์ซับซ้อนที่สุดในงาน ไม่ใช่พวกเขา แต่เป็นชายหญิงที่นั่งอยู่ข้างนอก นั่นก็คือพ่อแม่ของอิ่นซิน

และในวินาทีนี้ ใบหน้าของพวกเขามึนงง

“สวัสดี ฉันได้ยินมาว่าคุณเป็นแม่ของอิ่นซิน แม่ยายของเทพสงคราม ยังสาวจริงๆ สวยจริงๆ ฉันเป็น CEOของLV นี่คือนามบัตรของฉัน คุณชอบอะไร ฉันสามารถที่จะมอบให้กับคุณฟรีได้ ขอแค่คุณพูดสิ่งดีๆไม่กี่คำเกี่ยวกับบริษัท LVของพวกเรากับเทพสงคราม”

“ฉันเป็น CEO ของชาเนล ฟิลกี้ นี่คือน้ำหอมชั้นนำของบริษัทเรา มอบให้คุณ ขอแค่ให้บริษัทชาเนลของเรา ได้ถ่ายรูปกับเทพสงครามผู้อำนาจแห่งต้าหัว ”

……

ในขณะนี้ ข้างกายของจางลี่ กลุ่มประธานของบริษัทสินค้าแบรนด์เนม กำลังรายล้อมเธออยู่ และแนะนำตัวกับเธอ

แต่ว่า ในเวลานี้ จางลี่กลับมึนงงอย่างมาก

และที่ข้างๆของอิ่นหยวน ก็มีชายชราคนหนึ่งยืนอยู่ นั่นก็คือคุณท่านอิ่น ตอนแรกเริ่มเขายืนอยู่ข้างกายของกู้หยุนเฟย หลังจากที่รู้จักตัวตนของฉินเฟิง เขารีบมาหาอิ่นหยวน

“อิ่นหยวน แกรู้มั้ย แกเป็นลูกชายที่ฉันชอบมากที่สุดมาโดยตลอด ฉันให้คุณค่ากับแกมากที่สุดเสมอ สายหลักของตระกูลอิ่น ตกเป็นของแก ไม่สิ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันก็จะสละตำแหน่งให้กับแก ว่ายังไง?”

คุณท่านอิ่นพูดอย่างกระตือรือร้น

ในดวงตาทั้งสองราวกับเปล่งประกาย

นั่นเป็นเทพสงครามผู้มีอำนาจแห่งต้าหัวเลยนะ เขาคาดไม่ถึงจริงๆ คาดไม่ถึงเลยจริงๆ ถ้าเกิดประจบสอพลอผู้มีอำนาจคนนี้ได้ ถ้าอย่างตระกูลอิ่นอะไร เลือกปฏิบัติอะไร ก็ได้ทั้งนั้น

คุณท่านอิ่นในขณะนี้ ทำให้อิ่นหยวนรู้สึกไม่คุ้นเคย

คุณท่านอิ่นตั้งแต่เล็กจนโต ไม่เคยมีความกระตือรือร้นกับเขาขนาดมาก่อน

“พวกเรา จะรวยกันแล้วใช่มั้ย?”

จางลี่ถือกระเป๋าด้วยมือข้างหนึ่ง และมืออีกข้างหนึ่งก็ถือน้ำหอมชาเนล ถามไปทางอิ่นหยวนที่อยู่ข้างๆ

“รวยเหรอ?”

มุมปากของอิ่นหยวนปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ยตัวเองเล็กน้อย

และในเวลานี้ อิ่นซินก็เดินเข้ามา สีหน้าของเธอค่อนข้างซับซ้อน

“ลูก ขอโทษด้วย มันเป็นความผิดของแม่เอง ก่อนหน้านี้ทุกอย่างเป็นความผิดของแม่ ฉินเฟิงต่างหากที่เป็นลูกเขยที่ดีของแม่ ลูกดูสิ กระเป๋านี้เป็นLVรุ่นท็อปลิมิเต็ด ประธานอะไรนั่นบอกว่ามอบให้แม่ก็มอบให้แม่เลย พระเจ้า แม่ตื่นเต้นมาก”

จางลี่จับมือของอิ่นซิน และพูดอย่างค่อนข้างตื่นเต้น

เธอกำลังจะรวยแล้ว

มีลูกเขยสุดยอดขนาดนี้

ในอนาคต อยากได้สินค้าแบรนด์เนมอะไร ก็จะมีสินค้าแบรนด์เนมแบบนั้น

เพียงแต่ว่า อิ่นซินสะบัดมือออกจากมือของจางลี่ในเวลานี้ เธอได้ยินคำพูดนี้ของจางลี่ ใบหน้าก็ยิ่งซับซ้อน สุดท้ายหยิบการ์ดใบหนึ่งออกมา และพูดขึ้นมาว่า: “แม่ค่ะ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่หนูจะเรียกแม่ว่าแม่ ในการ์ดใบนี้มีหนึ่งร้อยล้านหยวน บางที มันอาจจะไม่สามารถชดเชยพระคุณที่แม่เลี้ยงดูหนูได้ แต่ว่า ขอบเขตบางอย่าง ก็ต้องจำกัดไว้ ไม่ใช่ว่าหนูทอดทิ้งแม่ แต่แม่ทอดทิ้งหนู ”

อิ่นซินวางการ์ดใบนั้น ไว้บนมือของจางลี่ จากนั้นก็หันหลังจากไป

“ลูก ไม่เอานะ มันเป็นความผิดของแม่เอง”

จางลี่กังวลขึ้นมาในทันที

นี่จะได้ยังไงกัน

ลูกเขยที่มีอำนาจเช่นนี้ อนาคตจะต้องร่ำรวยอย่างแน่นอน หนึ่งพันล้านไม่มีค่าอะไรเลย จำกัดขอบเขตอะไร ไม่ได้เด็ดขาด เธอยังต้องอาศัยลูกเขยคนนั้น ซื้อของแบรนด์เนมที่แพงมากขึ้นเรื่อยๆ

เธออยากจะไล่ตามออกไป

แต่ว่า อิ่นหยวนห้ามเธอไว้

“อิ่นหยวน คุณทำอะไร รีบให้ฉันไปตามลูก ฉันรู้ว่าลูกใจอ่อนมาก ฉันพูดโน้มน้าวเธอได้อย่างแน่นอน นั่นเป็นลูกเขยเทพสงครามเลยนะ ขอแค่ยกโทษให้พวกเรา งั้นพวกเราจะต้อง…….”

จางลี่พูดต่อ

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะพูดจบ เพียะดังมาเสียงหนึ่ง ตบลงบนใบหน้าของเธอหนึ่งฉาด

“กรี๊ด!”