บทที่ 9 ผมจะไม่ทิ้งพวกคุณอีก ผมสัญญา

บทที่ 9 ผมจะไม่ทิ้งพวกคุณอีก ผมสัญญา

“คุณไปได้แล้ว”

อิ่นซินชี้ไปทางประตู

แล้วในตอนนี้ กั่วกั่วก็ได้กอดไปที่ต้นขาของฉินเฟิงไว้ทันที “พ่ออย่าทิ้งหนูไปได้ไหมคะ ทุกครั้งที่ไปโรงเรียน เพื่อนๆชอบพูดว่าหนูเป็นเด็กไม่มีพ่อ ตอนนี้หนูเจอพ่อแล้ว พ่ออย่าทิ้งหนูไปได้ไหมคะ แล้วบางครั้งแม่ก็ร้องไห้ในตอนกลางคืน พ่อคะ พ่ออยู่กับแม่ได้ไหมคะ? ”

เมื่อฉินเฟิงได้ฟังที่กั่วกั่วพูด หัวใจของฉินเฟิงก็สั่นสะท้าน

ฉินเฟิงหันไปมองอิ่นซิน แต่อิ่นซินไม่ได้สบตาเขา สีหน้าของเธอดูซับซ้อน

หลายปีก่อน เขาแค่รู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับอิ่นซิน แต่ไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากเรื่องในคืนนั้น อิ่นซินจะตั้งท้อง ตลอดหลายปีมานี้ไม่รู้ว่าพวกเธอต้องทนทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ต้องถูกผู้คนเยาะเย้ยนินทาแค่ไหน

เขาไม่สามารถเป็นพ่อและสามีที่ดีได้เลยจริงๆ!

“ผมขอโทษ”

แล้วฉินเฟิงก็ได้ตัดสินใจทำในสิ่งที่มันสําคัญ

พรึบ

ฉินเฟิงคุกเข่าลงต่อหน้าพ่อแม่ของอิ่นซิน และใช้หัวโขกพื้นอย่างแรงทำแบบนี้เรื่อยๆ จนหัวของเขามีเลือดไหลออก “ขอบคุณที่หลายปีมานี้พ่อและแม่ได้เลี้ยงดูกั่วกั่วเป็นอย่างดีครับ ”

ลูกผู้ชายจะไม่คุกเข่าพร่ำเพรื่อ

แต่วันนี้ เพื่อลูกสาวของเขา มันคุ้มค่า

“……”

อิ่นซินและพ่อแม่ของอิ่นซินต่างก็ตกตะลึง

แล้วก็มีเสียงปุ๊กดังขึ้นอีก

ฉินเฟิงโขกหัวอีกครั้ง และพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า “เรื่องในหลายปีก่อนนั้น เป็นผมเองที่ไปโดยไม่ได้บอกลา ผมมันเลว ทําให้อิ่นซินต้องเสียใจ แต่ขอให้พ่อกับแม่ให้โอกาสผมอีกครั้ง ครั้งนี้ ผมจะชดเชยให้พวกเธอทั้งสอง จะดูแลปกป้องพวกเธอไปตลอด ผมขอสาบานด้วยชีวิตผม! ขอพ่อกับแม่ให้โอกาสผมด้วยเถอะครับ”

ปุ๊ก ปุ๊ก ปุ๊ก ปุ๊ก

หลายสิบหัวโขกหัวลงกับพื้น!

เลือดไหลท่วมหัว!

ครั้งนี้ ต้องจริงจังนะ

ถ้าหายไปอีก กั่วกั่วก็จะเป็นเด็กไม่มีพ่ออีก

ในตอนนั้น เขาพลาดไปครั้งหนึ่งแล้ว แน่นอน เขาจะต้องไม่ผิดพลาดเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน!

“เออ”

อิ่นซินพูดอะไรไม่ออก

สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ ฉินกั่วกั่วก็ได้คุกเข่าลงกับพื้น ร้องไห้แล้วพูดว่า “แม่คะ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่กั่วกั่วจะได้เจอพ่อ กั่วกั่วไม่อยากทิ้งพ่อไป”

หลังจากเงียบไปสักพัก อิ่นหยวนก็ถามอิ่นซินว่า “ลูก”

“หนูยังไงก็ได้ค่ะ”

อิ่นซินพูดสี่คํานี้ออกมา

ฉากเมื่อกี้ มันคือจุดที่อ่อนที่สุดในหัวใจของเธอแล้ว ในโรงเรียนกั่วกั่วได้รับความเดือดร้อนกับข่าวลือมากมาย ถูกเด็กคนอื่นรังแก ทั้งด่าว่าเธอไม่มีพ่อ!

ในตอนนี้ อิ่นซินได้เห็นด้วยตาของเธอเองแล้ว

นอกจากนี้ กั่วกั่วก็มักจะถือใบทะเบียนสมรสมา แล้วถามอยู่หลายครั้งว่าเมื่อไหร่พ่อของเธอจะกลับมา และทุกๆครั้งอิ่นซินก็ไม่รู้ว่าจะตอบยังไง!

กั่วกั่ว ต้องการพ่อ

“ฉันไม่เห็นด้วย ลูกเขยของฉันต้องเป็นคนที่มีความสามารถ ทหารที่พึ่งออกมาจากกองทัพอย่างนาย มีสิทธิ์อะไรที่จะมาคบกับลูกสาวของฉัน นายคิดว่าตัวเองมีอะไรที่คู่ควรกับอิ่นซินบ้าง”

น้ำเสียงของจางลี่เต็มไปด้วยความรังเกียจ

อิ่นหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะยกมือขึ้นเชิงว่าพอล่ะ “ฉินเฟิง มีอย่างหนึ่งที่ฉันอยากจะบอกนายให้ชัดเจน เมื่อเจ็ดปีก่อน คุณกับลูกสาวผมถูกใส่ร้ายถึงได้มีสามีภรรยากัน ก่อนหน้านี้พวกเธอก็ไม่ได้รักกัน เพิ่งแต่งงาน นายก็ไปโดยไม่บอกลา หลายปีมานี้ลูกสาวผมเป็นทั้งพ่อและแม่ ต้องทนทุกข์ทรมานมากน้อยเท่าไหร่ ต้องทนทุกข์ทรมานกับข่าวลือมากมาย คุณไม่รู้หรอก แม้กระทั่งบริษัทซานหยวนกรุ๊ปที่เธอก่อตั้งมา ก็ถูกตระกูลบังคับให้ครอบครอง ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะนาย ”

“แต่ถึงยังไง นายก็เป็นสามีของลูกสาวของฉัน ฉันจะให้โอกาสนายสักครั้ง ลูกเขยของฉันไม่ใช่คนที่โดดเด่น แต่ก็เป็นคนเหมือนกัน”