บทที่ 98 ตัดสินคนจากหน้าตา มันถูกต้องแล้วหรอ?

“เข้าใจผิดงั้นเหรอ? งั้นก็ช่างมันเถอะ มันเป็นความเข้าใจผิด”

หญิงมีอายุคนนั้นนับว่าใจดี เธอมองไปที่จางเถียน ซึ่งดูท่าทางสุภาพเรียบร้อย ดูไม่เหมือนคนเลว แล้วโบกมือให้ทุกคนแยกย้ายกันไป

มันเป็นความเข้าใจผิด

เมื่อเห็นว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด ผู้คนรอบๆ จึงหันหน้าไป ไม่สนใจอีก

เพียงแต่ว่าในเวลานี้ฉินเฟิงเอามือไพล่หลังแล้วยิ้มเยาะ “เข้าใจผิดเหรอ? ผมว่า มันไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิด โทรศัพท์มือถือของเขายังอยู่ แต่ของผมหายไป”

“ของคุณ?”

คนรอบข้างต่างมองมาที่เขา

“หนุ่มน้อย คุณจงใจก่อปัญหางั้นหรือ เขาบอกแล้วว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ทำไมคุณยังตอแยไม่เลิก? เรื่องไหนให้อภัยได้ก็ควรจะให้อภัย เข้าใจไหม?”

หญิงมีอายุสั่งสอนฉินเฟิงอย่างอดทน

แต่ฉินเฟิงไม่สนใจหญิงมีอายุคนนั้น แต่พูดกับอิ่นหนิงหยู่ว่า “อิ่นหนิงหยู่ โทรหาผมหน่อยสิ”

“ได้เลย”

อิ่นหนิงหยู่หยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วกดหมายเลขทันที

“ยังคิดจะใส่ร้ายผมอีกเหรอ ในตัวผมไม่มีโทรศัพท์ของคุณ”

จางเถียนก็ยิ้มในใจเช่นกัน เขาอยู่ในวงการนี้และมีความตื่นตัวอยู่เสมอ มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าฉินเฟิงไม่ได้เอาโทรศัพท์มือถือใส่ไว้ในตัวเขา

มันเป็นไปไม่ได้

จนกระทั่ง จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ในตัวเขาก็ดังขึ้นครู่หนึ่ง

“ตรู๊ด ตรู๊ด ตรู๊ด...”

เป็นไปได้อย่างไร!

ใบหน้าของจางเถียนแข็งทื่ออีกครั้ง เป็นไปได้อย่างไรที่โทรศัพท์ในตัวเขาจะดังขึ้นอีกครั้ง

“ดังขึ้นจริงๆ หรือ?”

ทุกคนอุทาน พวกเขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“เอาโทรศัพท์ของผมมา”

ฉินเฟิงเดินเข้าไปพร้อมกับยื่นมือออกมา

จางเถียนไม่อยากให้ แต่ภายใต้การจ้องมองของผู้คนมากมายรอบตัว ในที่สุดเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงอีกข้างหนึ่ง

มันมาอยู่ที่ตัวฉันตั้งแต่เมื่อไหร่?

จางเถียนมีสีหน้างุนงง

เขาไม่ได้สังเกตเลยว่า ตนเองมีโทรศัพท์อยู่กับตัวตั้งแต่เมื่อไหร่

“เดี๋ยวคุณต้องพิสูจน์ว่า นี่เป็นโทรศัพท์ของคุณจริงๆ หรือเปล่า?”

จางเถียนถือโทรศัพท์ไว้ในมือ แต่ไม่ได้ส่งให้ฉินเฟิง กลับมองไปที่ฉินเฟิงด้วยแววตาสงสัย เขายังคงดิ้นรนเฮือกสุดท้าย

“มันเป็นเรื่องง่าย”

ฉินเฟิงยื่นมือเข้ามาหยิบโทรศัพท์ออกมา ทำให้จางเถียนงุนงง จากนั้นเขาก็ปลดล็อกโทรศัพท์ภายใต้สายตาของฝูงชน

“ตอนนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่า โทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของผมแล้วสินะ”

“ฉินเฟิงชี้บอกแล้วพูดต่อว่า “ผู้ชายคนนี้ขโมยโทรศัพท์ของผม แล้วยังกล่าวหาว่าผมเป็นคนขโมยโทรศัพท์ ที่สำคัญคือ พวกคุณยังตัดสินผู้คนจากรูปร่างหน้าตา คิดว่าเขาเป็นคนดี”

“ก็ไม่แน่...”

หญิงมีอายุยังไม่ค่อยยินยอม เธอมองใบหน้า รู้สึกว่าจางเถียนไม่เหมือนคนเลว

แต่เวลานี้ คนขับรถบัสที่อยู่ข้างหน้าตะโกนว่า “ผมตรวจสอบกล้องวงจรปิดตอนนั้นแล้ว ภาพในกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่าชายใส่แว่นพยายามจะแต๊ะอั๋งสาวน้อยผมหางม้า แต่พี่ชายหนุ่มน้อยคนนี้ขวางไว้ จากนั้นจึงเป็นเหตุการณ์ที่พวกคุณได้เห็น”

ก่อนหน้านี้เขากำลังยุ่งอยู่กับการตรวจสอบกล้องวงจรปิด

ในสถานการณ์ทั่วไป เมื่อมีผู้คนจำนวนมาก มันไม่ง่ายเลยที่จะตรวจสอบกล้องวงจรปิด แต่โชคดีที่เขาพบมัน

หลายคนไปดูกล้องวงจรปิด ในที่สุดก็พบว่าเป็นความจริง พวกเขาทั้งหมดกลับมาแล้วพูดด้วยความละอายว่า “เป็นผู้ชายคนนี้จริงๆ ไม่ได้เป็นแค่หัวขโมยเท่านั้น แต่ยังเป็นจอมหื่นบนรถบัสด้วย”

พวกเขาทั้งหมดชี้ไปที่จางเถียน