ตอนที่ 12
บทที่12 บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปคือบิ๊กแม็ก แต่ว่า เป็นของฉันแล้ว
October 22, 2026
บทที่12 บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปคือบิ๊กแม็ก แต่ว่า เป็นของฉันแล้ว
อิ่นซินเดินจากไปแล้ว ฉินเฟิงก็เดินออกไปเช่นกัน เขายังต้องไปหาฉีหยุนเพื่อจัดการทำธุระ
“นี่ ลานเมิ่ง”
พอออกจากบริษัทซานหยวนกรุ๊ปปุ๊บ อิ่นซินก็โทรศัพท์ไปหาคนคนหนึ่งทันที
หลิวลานเมิ่ง เป็นเพื่อนสนิทที่ดีที่สุดของอิ่นซิน เป็นคนเมืองเจียงเฉิง และเป็นเพื่อนบ้านตั้งแต่เด็กของอิ่นซิน ทั้งสองเป็นเพื่อนสมัยมัธยมต้น มัธยมปลาย และมหาลัย สิบปีที่อยู่ข้างๆหน้าต่างด้วยกัน ความสัมพันธ์ดุจดั่งเหล็กกล้า ถ้าพูดตามคำพูดของผู้ชาย นั่นก็คือสวมกางเกงตัวเดียวกัน
แต่ว่า พอหลังจากที่เรียนจบ พวกเธอทั้งสองคนก็ต่างคนต่างเดินไปทำตามความชอบของตัวเอง หลิวลานเมิ่งไปเติบโตที่จิงตู เข้าไปทำงานในบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ป เรื่องนี้ อิ่นซินรู้อยู่แล้ว
“อิ่นซิน เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันกลับมาแล้ว ฉันกำลังคิดอยากจะไปหาเธอพอดีเลย”
ด้านฝั่งตรงข้าม มีเสียงอันคุ้นเคยลอดผ่านหูมาพอดี
“หาฉันหรอ？เธอกลับมาแล้ว？” อิ่นซินรู้สึกเซอร์ไพรส์เล็กน้อย
“ก็ใช่น่ะสิ บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปย้ายมาที่เมืองเจียงเฉิง ฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ แน่นอนว่าจะต้องเดินทางมาก่อน วันนี้พึ่งมาถึง กำลังจะไปหาเธอพอดีเลย คิดไม่ถึงว่า เธอจะโทรศัพท์หาฉันก่อน”
“รอแป๊บนะ เดี๋ยวฉันไปหาเธอ！”
พอหลังจากที่วางสายโทรศัพท์ปุ๊บ อิ่นซินมุ่งไปทางบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ป เพื่อหาหลิวลานเมิ่ง พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้
“เรื่องนี้ ฉันไม่กล้ารับปากเลย ฉันพูดได้แค่ว่าจะลองดูก่อน”
หลิวลานเมิ่งเป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ แน่นอนว่าหน้าตาดีมาก สวมกระโปรงยาวสีดำทั้งตัว ทำให้ดูเซ็กส์ซี่ขึ้นมาก แต่ไม่เหมือนกับอิ่นซินที่คลอดลูกแล้ว เธอดูจะมีความไร้เดียงสากว่า
ท่าทางก็ดูน่าพอใจมาก
แต่เวลานี้เอง เธอโทรศัพท์ไปหาออฟฟิศด้านบน“สวัสดีค่ะ ประธานเฝิง”
“มีอะไรหรอครับ？”
ในนั้นมีเสียงหนาทุ้มลอดมาเสียงหนึ่ง
ประธานในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ใช่คนหนุ่มอะไรหรอก อย่างไรเสียต้องดูแลบริษัทใหญ่ขนาดนี้ จำเป็นต้องใช้ประสบการณ์สั่งสม โบราณกล่าวไว้ว่า บนปากไม่มีหนวด ทำงานไม่น่าเชื่อถือ
“ท่านประธานคะ ดิฉันมีแผนการทำงานเกี่ยวกับบริษัทซานหยวนกรุ๊ปอยู่ในมือค่ะ เป็นแผนที่ทำขึ้นมาเพื่อสอดรับกับโปรเจคของเรา ดิฉันคิดว่าทำได้ดีมากเลยค่ะ ผู้จัดการอิ่นซินของบริษัทซานหยวนกรุ๊ปรออยู่ด้านล่างแล้วค่ะ อยากจะให้ท่านดูสักครู่ค่ะ” หลิวลานเมิ่งพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
“บริษัทซานหยวนกรุ๊ป ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย จัดอยู่อันดับไหนของเมืองเจียงเฉิงหรอครับ？”
“เอิ่มคือ……อันดับค่อนข้างจะอยู่รั้งท้ายค่ะ แต่มีศักยภาพมากเลยนะคะ ดิฉันคิดว่า……”
เสียงยังพูดไม่ทันจบ เฝิงกางก็พูดด้วยความไม่พอใจขึ้นมาว่า“คราวหน้าคราวหลัง อย่าแนะนำบริษัทรั้งท้ายแบบนี้มาให้ผมอีกนะ บริษัทซานหยวนกรุ๊ป ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย บริษัทขยะอะไรเนี่ย คราวหลังบริษัทในเมืองเจียงเฉิงที่ไม่ได้อยู่หนึ่งในสอบมาติดต่อ ก็ขวางไว้ให้ฉันหมดเลยนะ”
“ค่ะ”
สุดท้ายทำอะไรไม่ได้ หลิวลานเมิ่งวางสายลง แล้วมองไปยังอิ่นซิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกเสียใจ“ขอโทษนะ ฉัน……คือ……”
“ไม่เป็นไรหรอก ฉันได้ยินหมดแล้ว”
ถึงอิ่นซินจะพูดออกไปแบบนั้น แต่ความจริงแล้วยังคงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
เธอก็คิดว่าจะสามารถคว้าโอกาสได้ คิดไม่ถึงว่าจะทำไม่ได้อยู่ดี กระทั่งอยากพบกับประธานของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปสักครั้งก็ไม่สามารถทำได้ ทั้งสองปรึกษาพูดคุยกันสักพัก อิ่นซินก็เดินจากไปพร้อมกับใบหน้าอันเศร้าสร้อย เข้าทางหลิวลานเมิ่งไม่ได้ ถ้าอย่างงั้นเธอก็ไม่มีวิธีไหนแล้ว เธออับจนหนทางคิดหาวิธีแก้ไขอะไรไม่ออกแล้ว และครั้งนี้ก็ไม่เหมือนกับครั้งก่อน ครั้งนี้มีความเกี่ยวข้องกับตำแหน่งประธาน
อีกทั้งขอแค่ล้มเหลวทำไม่สำเร็จ ผลสรุปสุดท้าย ไม่ใช่สิ่งที่เธอจะรับมือไหวได้
โดยเฉพาะ กำจัดเธอออกจากตระกูล！
พ่อของเธอ ได้เป็นบ้าแน่！
หลิวลานเมิ่งรู้สึกโกรธมาก เธอไม่สามารถช่วยเหลือเพื่อนสนิทได้ ในใจยังคงรู้สึกไม่มีความสุข แต่ตอนที่อยู่หน้าประตูของบริษัทนั้น เธอพบคนคนหนึ่ง
“ฉินเฟิงหรอ？”
หลิวลานเมิ่งมองไปที่ประตู ฉินเฟิงที่กำลังจะเดินเข้าไปในบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ป จึงได้เรียกเขาไว้ทันที ในสายตาเต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลน
“คุณคือ？”
ฉินเฟิงกำลังจะเดินขึ้นไปบนตึก จึงหยุดชะงักลง