บทที่32 ฉีหยุนมาแล้ว

บทที่32 ฉีหยุนมาแล้ว

อิ่นเสี้ยงสวี่กับหลี่ห้าวตะลึงไปชั่วครู่ เหตุใดลักษณะท่าทางถึงเปลี่ยนไปล่ะ ก่อนหน้านี้เฝิงกางยังนอบน้อม พูดจาระมัดระวังอยาเลย แต่ตอนนี้กลับปฏิเสธในทันที อีกทั้งในรอยยิ้มอย่างมีความเย็นชาซ่อนอยู่ด้านในด้วย

มีลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างหนึ่ง

“ประธานเฝิง ก่อนหน้านี้ในสายคุณไม่ได้พูดแบบนี้นิ่ครับ”

หลี่ห้าวขมวดคิ้วเป็นปม แล้วถามไปยังเฝิงกาง

“เมื่อก่อนคือเมื่อก่อน ตอนนี้คือตอนนี้ ตอนนี้ผมไม่อยากเซ็นสัญญานี้กับพวกคุณแล้ว”

เฝิงกางนั่งลงกับโซฟา ทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายของประธานที่มาจากจิงตู ปรากฏขึ้นอีกครั้ง อย่างไรเสียที่จิงตูเขาก็ถือว่าเป็นคนมีความสามารถคนหนึ่ง ครั้งนี้เป็นเพราะแค่เขาคิดว่าอิ่นซินอยากจะเซ็นสัญญาใหม่แค่นั้นเอง

หลังจากที่ผ่านการลองใจแล้ว พบว่ามันไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

ทั้งสองที่ไม่สนใจอิ่นซินกับฉินเฟิง กระทั่งยังดูถูก ท่าทางจองหองพองขน แน่นอนว่าเขาต้องโจมตีกลับอย่างแน่นอน เขาจะทำให้เถ้าแก่กับเถ้าแก่เนี้ยเห็น

“ประธานเฝิง เกิดเป็นคนจะทำตัวคำพูดไม่น่าเชื่อถือแบบนี้ไม่ได้นะคะ！”

อิ่นซินสวี่เดินออกมา แล้วพูดไปหนึ่งประโยค

ในสาย เขาพูดกับเฝิงกางอย่างชัดถ้อยชัดคำ และชัดเจนมาก ยังคุยโม้ไปตั้งเยอะ ตอนนี้คำว่าไม่เซ็นแล้ว จะให้พวกเขาจัดการเรื่องนี้ยังไงกัน

“คำพูดไม่น่าเชื่อถือ？สัญญาได้เซ็นแล้วเหรอครับ？คุณก็พูดว่าคำพูดไม่น่าเชื่อถือแล้ว”

เฝิงหางเลิกคิ้วขึ้น

ทำให้อิ่นเสี้ยงสวี่กับหลี่ห้าวไปไม่เป็น เพราะว่าสัญญานั้นยังไม่ได้เซ็นจริงๆ ถ้ายังไม่ได้เซ็นก็เท่ากับว่าไม่มีผลทางกฎหมาย

“ประธานเฝิง เงื่อนไขเราสามารถลดลงได้นะ ลดเหมือนครั้งก่อนก็พอแล้ว ขอเพียงแค่เซ็นสัญญาฉบับใหม่อีกฉบับก็พอ”

พอเห็นท่าทีของเฝิงกางแล้ว อิ่นเสี้ยงสวี่ยังคิดว่าเฝิงกางไม่พอใจกับหนังสือสัญญา ตั้งใจจะกดราคา ทันใดนั้นเธอจึงเริ่มถอยหลังสองก้าว ตอนแรกที่บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปร่วมมือกับพวกเขาก็เท่ากับว่าบริษัทซานหยวนกรุ๊ปได้กำไรแล้ว ฟื้นกลับคืนสู่เมื่อก่อนก็ได้

“ขอโทษด้วยนะครับ ก่อนหน้านี้ผมได้เซ็นสัญญาไปหนึ่งฉบับแล้ว”

เฝิงกางยังคงพูดย้ำคำเดิม

ท่าทีนี้ทำให้อิ่นเสี้ยงสวี่กับหลี่ห้าวขมวดคิ้วเป็นปม โดยเฉพาะหลี่ห้าว เขาเริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว ในกองทหารเขาถือได้ว่าเป็นผู้บังคับบัญชาคนหนึ่ง ตระกูลก็พอมีอำนาจอยู่บ้าง แต่มาวันนี้กทุกอย่างกลับไปราบรื่น ถูกกดดันทุกแห่งหน โดยเฉพาะต่อหน้าไอ้ขอทานอย่างฉินเฟิง เขาขายหน้าไปหมดแล้ว ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“เฝิงกาง คุณคิดดูดีๆนะ ตอนนี้ผมยังเป็นคนที่มียศมีศักดิ์ ถ้าคุณทำให้ผมไม่พอใจ ผมก็จะทำให้คุณอยู่อย่างยากลำบากเหมือนกัน”หลิงห้าวขยับเนกไทของตัวเอง แล้วใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตมองไปที่เฝิงกาง ท่าทางของเขาแสดงออกอย่างชัดเจน ความหมายก็คือวันนี้หนังสือสัญญา ไม่อยากเซ็นก็ต้องเซ็น

“หืม คุณขู่ผมเหรอครับ？”

ใสสายตาของเฝิงกางเริ่มมีความสนุกขึ้นมา

“ขู่คุณแล้วมันจะทำไม？จะบอกอะไรให้นะ แค่โทรศัพท์ฉันกริ๊งเดียว ก็สามารถทำให้บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปของคุณเปิดไม่ได้อีกต่อไป ถ้าคุณทำตามอย่างว่าง่าย เซ็นสัญญาฉบับนี้ให้เรียบร้อยซะ”

หลี่ห้าวตบไปที่หนังสือสัญญาที่วางอยู่บนโต๊ะ ด้วยนิสัยก้าวร้าว

อิ่นเสี้ยงสวี่นั่งมองอยู่ข้างๆ ท่าทางเอาแต่ใจนี้ ทันใดนั้นก็แอบขำ แล้วพูดกับอิ่นซินว่า“เห็นรึยัง นี่ถึงเรียกว่าลูกผู้ชาย ดีกว่าฉินเฟิงผัวจรจัดของหล่อนร้อยเท่า พันเท่า”

“ตอนนี้ฉันขอวาดแบ่งเขตกับพวกเธอ ยังทันไหมอ่ะ？”

เพียงแต่ อิ่นซินมองไปยังอิ่นเสี้ยงสวี่ อย่างหมดคำพูด

“ว่าไงนะ？”

อิ่นเสี้ยงสวี่ไม่เข้าใจในคำพูดของอิ่นซิน

“พวกเธอเคยไปสืบอะไรมาบ้างไหม เรื่องเบื้องหลังของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปน่ะ？”อิ่นซินเอ่ย

“เบื้องหลังงั้นหรอ？”

ในใจของอิ่นเสี้ยงสวี่ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง