บทที่37 ถนนเส้นที่หนึ่ง

บทที่37 ถนนเส้นที่หนึ่ง

“ดูนะ ไอ้อ่อน นี่คือลี่น่า ฉันเชิญผู้นั่งข้างคนขับมืออาชีพมาจากประเทศหมี่ เป็นมืออาชีพนะ รู้จักไหม ครั้งนี้ฉันใช้เงินลงทุนไปแล้วสามแสน ถึงสามารถเชิญเธอมาได้”

เฉินป๋อยื่นหน้ามาจากข้างกายสาวสวยรูปร่างเซ็กซี่คนหนึ่ง พูดด้วยน้ำเสียงสูงส่งกว่าคนอื่น

“เธอเห็นแล้วใช่ไหม ว่าอุปกรณ์มันต่างกันมาก”

ฉินเฟิงหันกลับมามองอิ่นหนิงหยู่

“ทำยังไงดีล่ะ？”

อิ่นหนิงหยู่รู้สึกร้อนใจขึ้นมาทันที เธอเป็นเพียงนักศึกษาธรรมดาๆคนหนึ่ง เพราะว่าต้องการใช้เงินก้อนใหญ่ ครั้งก่อนเห็นฝีมือแข่งรถของฉินเฟิงแล้ว เลยคิดถึงการแข่งขันใต้ดินนี้

แต่ หล่อนไม่รู้เรื่องพวกนี้แม้แต่น้อย ตำแหน่งข้างๆคนขับยังต้องใช้ผู้ช่วยคนขับที่มืออาชีพด้วยหรอ?

“ตอนนี้เหลือเพียงทางเดียวเท่านั้น”

ฉินเฟิงใบหน้าเคร่งขรึม

“วิธีอะไรงั้นเหรอ？”

อิ่นหนิงหยู่ดึงมือของฉินเฟิง

“ยังจำได้ไหม ถ้า เธอเรียกฉันว่า‘พี่เขย’หลายรอบหน่อย ฉันอาจจะทำมันออกมาได้ดีก็ได้ เป็นผู้ชนะคนสุดท้ายของสนามแข่งแห่งนี้ แต่เธอจะต้องเต็มใจ เธอจะต้องรู้สึกว่าฉันเป็นผู้ชายที่คู่ควรกับพี่สาวเธอที่สุด ไม่อย่างนั้นมันจะไม่ศักดิ์สิทธิ์”

“จริงเหรอ？”

อิ่นหนิงหยู่ใบหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ว่านี่มันจริงเหรอ？

ไม่ใช่ว่าฉินเฟิงหลอกเธอหรอกนะ？

ในเวลานี้เอง ทั้งสนามก็มีเสียงโห่ร้องดังขึ้น หลังจากนั้นก็มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ตามมาด้วยรถหลายคันพากันขับเคลื่อนไปแล้ว แต่รถหวูหลิงหงกวงยังหยุดนิ่งอยู่กับที่ มีเพียงคันเดียวที่ยังไม่ได้สตาร์ทรถ

ข้างๆรถยังมีเสียงของเฉินป๋อดังลอดมา“ฮ่าๆ พวกแกขับรถเป็นไหมเนี่ย ฉันไปก่อนนะ สาวสวยคนนั้นน่ะ ต้องเป็นของฉันแล้วล่ะ”

“ใครไปเป็นของนายไม่ทราบห้ะ！”

อิ่นหนิงหยู่รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที เธอรับพูดกับฉินเฟิงไปว่า“พี่เขย ซิ่งเลย พวกเราต้องตามมันให้ทัน ให้มันรู้ว่าพวกเราแน่ขนาดไหน ปัดโธ่เอ้ย”

เธอไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว

พี่เขยก็พี่เขยสิ

คงต้องรักษาม้าตายให้เป็นม้าเป็นแล้วล่ะ

“ได้เลย”

ฉินเฟิงที่ได้ยินคำพูดนี้แล้ว มุมปากแสยะยิ้มขึ้น หลังจากนั้นก็ขับเคลื่อนรถหวูหลิงหงกวงออกไป แต่รถหวูหลิงหงกวงยังไงก็เป็นรถหวูหลิงหงกวงอยู่วันยังค่ำ เวลาที่ออกตัวออกไปช้ามาก

ผ่านไปครู่เดียว รอจนฉินเฟิงเริ่มเข้าสู่สนามแข่ง ด้านหน้าก็ไม่เหลือเงาแล้ว