บทที่586 ตู้ต้วนเทียน

ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงบ้านของตระกูลตู้

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ทุกคนลงจากรถ พวกเขาก็ขมวดคิ้วทันที เพราะที่ประตูบ้านของตระกูลตู้ มีคนนอนคว่ำอยู่ทั่วทุกที่ ดูจากการแต่งตัว น่าจะเป็นรปภ. และในหน้าประตูใหญ่ มีร่องรอยของการโจมตี

"ดูเหมือนว่า ปัญหาจะไม่เล็กเลย"

ฉินเฟิงกวาดมอง แล้วพาพวกเขาเข้าไป

ในขณะนี้ ภายในตระกูลตู้ ตู้ต้วนเทียนและผู้นำตระกูลตู้ตู้เทียนเหิน และสมาชิกตระกูลตู้ที่เหลืออยู่บางส่วนถูกล้อมไว้ที่ประตู ทุกคนได้รับบาดเจ็บ โดยเฉพาะตู้เทียนเหิน ตรงหน้าอก มีเลือดเป็นหย่อมๆ ดูเหมือนจะเพิ่งอาเจียนออกมา

ดูสาหัสมาก

“ตู้เทียนเหิน พวกคุณซ่อนตัวเก่งจริงๆ ตระกูลตู้ของเราใช้เวลามากในการตามหาตระกูลของพวกคุณมานาน คิดไม่ถึงว่าพวกคุณจะซ่อนตัวอยู่ในเจียงเฉิง เมืองเล็กๆแห่งนี้”

มีผู้คนมากมายรอบตัวพวกเขา ในนั้นคือชายวัยกลางคนที่มีจมูกเหยี่ยว ดวงตาคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความดุร้าย แหวนหยกที่สวมไว้เฉพาะที่นิ้วหัวแม่มือขนาดใหญ่อยู่ที่มือ และบนตัวของเขาก็เย่อหยิ่งเล็กน้อย

คนที่อยู่ข้างหลังเขาก็เช่นเดียวกัน

มีความเย่อหยิ่งที่ดูเหมือนจะอยู่เหนือกว่าคนอื่น และพวกเขามองดูตู้ต้วนเทียนและคนอื่นๆด้วยสายตาที่ล้อเลียน

“ตู้เล่อทุกสิ่งต้องทำถึงขนาดนั้นไหม? มันไม่ใช่ความผิดของเราสำหรับเหตุการณ์ในตอนนั้น เรายอมออกจากตระกูลและเปลี่ยนชื่อของเราโดยไม่ระบุตัวตน แต่คุณยังคงไล่ตามพวกเขาไม่หยุด พวกคุณรังแกคนอื่นมากไปหรือเปล่า?”

ตู้เทียนเหินจับหน้าอกของเขาและพูดขึ้นอย่างหอบ

เขาได้รับบาดเจ็บ

เดิมทีต้องการปกป้องตู้ต้วนเทียนและคนอื่นๆ แต่คิดไม่ถึงว่า杜乐จะมา เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา อีกฝ่ายคือตระกูลตู้ในมณฑลปา นั่นคือผู้แข็งแกร่งอันดับต้นๆของตระกูลเดิมของพวกเขา

“รังแกเกินไปแล้ว เหอะๆ รังแกเกินไป แล้วไง ฮ่าฮ่า ตู้เทียนเหิน คุณยังมาหาเหตุผลกับเรา ช่างไร้เดียงสาจริงๆ ผมขอบอกความจริงนะ สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเป็นความผิดของคุณชายของเราจริงๆ ฆ่าคนสำคัญของอีกฝ่าย แล้วโยนโทษให้ลูกชายของคุณ เพราะยังไงแล้ว ลูกชายของคุณ ลูกชายที่ไม่ใช่สายเลือดตรงของตระกูล รับโทษแทนเจ้านายของตนเอง มันควรจะเป็นเกียรติของลูกชายคุณ รู้ไหม?”

“ใครจะไปรู้ พวกคุณกลับวิ่งหนี หนีไปก็แล้ว ยังกล้าซ่อนตัว ทำให้เราต้องใช้ความพยายามอย่างมาก อีกฝ่ายไม่ถือสาเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้นแล้ว แต่คุณชายของเรายังถือสา กล้าดียังไงถึงกล้าวิ่งหนี ไอ้กลุ่มสารเลว กล้าวิ่งหนี คุณชายโกรธมาก เขาบอกแล้ว เขาต้องการให้ผมพาตู้ต้วนเทียนกลับไป ลอกผิวหนังออกและดึงเส้นเอ็นออก”

สายตาของ杜乐ดูน่ากลัว สัมผัสแหวนหยกขนาดใหญ่ที่มือของเขาและหัวเราะ

สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น ไม่ใช่ความผิดของเชื้อสายของตู้เทียนเหิน สิ่งเดียวที่ผิดคือเชื้อสายของพวกเขามีลูกหลานไม่เยอะ ไม่มีคนใหญ่คนโตอะไร ดังนั้นพวกเขาจึงรับโทษแทนนาย

น่าเสียดายที่คนกลุ่มนี้หนีไป

ปล่อยให้พวกเขาตามล่าจนถึงตอนนี้

“ตู่ต้วนเทียน ตู้เทียนเหิน ตามผมไปดีๆซะ บางทีคุณชายอาจจะให้พวกคุณตายอย่างศพสวย ไม่เช่นนั้น หื้มๆ...ๆ...ๆ... วันนี้ผมจะกำจัดพวกคุณที่นี่"

杜乐แตะแหวหยกของเขาและหัวเราะอย่างชั่วร้าย

“ตู้เล่อเชื้อสายของเราตอนนี้ได้มีคนใหญ่คนโตหนุนหลังแล้ว และคนใหญ่คนโตนั้นไม่ใช่คนที่พวกคุณจะยั่วยุได้ แม้ว่าตระกูลตู้ในมณฑลปามา ก็สู้เขาไม่ไหวหรอก ถ้าไม่อยากตาย ก็รีบออกไปซะ "

ตู้เทียนเหินจับหน้าอกของเขาและพ่นเลือดออกมา

“ฮ่าฮ่าๆ ยังจะคนใหญ่คนโต ดูสภาพของคุณสิ หายใจเข้าออกสองครั้งก็อาจตายแล้ว แค่เชื้อสายเล็กๆของคุณเนี่ยนะ จะสามารถพึ่งพาคนใหญ่คนโตไหนได้ ตระกูลตู้แห่งมณฑลปาก็สู้ไม่ไหว พูดเก่งจริงๆ ว่าแต่ คนใหญ่คนโตที่คุณพูดถึง อยู่ที่ไหนเหรอ ดึงออกมาให้ผมดูหน่อยซิ ถ้ามี ผมจะคุกเข่าลงต่อหน้าพวกคุณเลย"

杜乐หัวเราะ เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

แต่ตู้ต้วนเทียนและตู้เทียนเหินยิ้มอย่างขมขื่น เพราะพวกเขารู้จักฉินเฟิง แต่พวกเขาไม่ทันไปหาฉินเฟิง เพราะพวกเขากลัวที่จะรบกวนเวลาการได้อยู่กับครอบครัวของฉินเฟิง

และตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม จู่ๆก็มีเสียงดังมาจากข้างนอกว่า "คนใหญ่คนโต อยู่นี่ไง"

ในทันที ทุกคนมองไปข้างนอก และเห็นฉินเฟิงเดินเข้ามาจากด้านนอก ตามด้วยโหวเมิ่งหยาวและโหวเฟย เดินเข้ามาอย่างโอ้อวด

“คุณ คนใหญ่คนโตเหรอ? ฮ่าฮ่า ตลกจริงๆ”

杜乐เหลือบไปที่ฉินเฟิง และเขาจับท้องและหัวเราะเสียงดัง เพราะเขาก็เป็นคนมีหน้ามีตา โดยพื้นฐานแล้ว คนใหญ่คนโตในต้าหัว ไม่มีใครที่เขาไม่รู้จัก หากไม่รู้จักก็ต้องเคยเห็นในรูปถ่าย

อย่างไรก็ตาม คนๆนี้ เขาไม่รู้จักเลย