เตียงพิศวาส ตอน เสพรักมิรู้ตื่น 8

“ถามหน่อยเถอะคลีน แฟนเธอมันไม่เคยทำให้เหรอ ถึงได้ทำเหมือนไม่เคย” ปากพูดแต่ตาจ้องมองทรวงสล้างตรงหน้าด้วยความปรารถนา

“คะ...คือมันเป็นเรื่องส่วนตัวของคลีน จะเคยหรือไม่เคยก็เรื่องของคลีน นายหัวเป็นคนนอกไม่เกี่ยว”

“หึหึ พูดแบบนี้แสดงว่าไม่เคย จำไว้นะว่าเกี่ยวไม่เกี่ยวยังไง ที่มันเกี่ยวเพราะฉันจะเป็นผัวเธอไงเด็กน้อย” ว่าแล้วก็ทาบทับปากหนาปิดปากเล็กที่กำลังจะเอื้อนเอ่ยออกมาทันที

ลิ้นร้อนของชายหนุ่มซอกซอนเข้าไปในปากอิ่มไม่ยาก ด้วยความที่มีประสบการณ์เหนือกว่า จึงทำให้สาวน้อยใต้ร่างพ่ายแพ้ต่อลิ้นร้อนของตน เขากวาดลิ้มชิมกลืนกินความหอมหวานในโพรงปากเล็กอย่างย่ามใจ

คนตัวเล็กทำอะไรไม่ได้เมื่อมือก็ถูกมือหนาจับรวบตรึงไว้เหนือหัว แถมร่างก็ถูกทับทาบด้วยร่างใหญ่โตของบุรุษเหนือร่าง แล้วน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลอาบแก้มนวลออกมา เมื่อคิดว่าก่อนหน้านี้ปากของเขาจูบกับผู้หญิงคนนั้นเหมือนกับที่กำลังทำกับตน ยิ่งคิดน้ำตาก็ยิ่งไหล จนทำให้เกิดเสียงสะอื้นในลำคอ จนทำให้คนที่กำลังเมามันกับการจูบปากน้อยๆ ต้องถอนปากออกมาดูว่าสาวเจ้าร้องไห้ด้วยเรื่องอันใด

“ร้องไห้ทำไม รำคาญ เดี๋ยวก็ครวญครางร้องขอฉันเองแหละสาวน้อย” ไม่สนว่าหญิงสาวจะร้องไห้ ก็ในเมื่อตอนนี้เขาตื่นเต็มกายแล้ว ตื่นตั้งแต่กับแม่นางแบบหน้า หมวยแล้ว ถ้าเธอไม่เข้ามาขัดจังหวะป่านนี้คงเสร็จสมอารมณ์ไปหลายรอบแล้ว

“คลีนเกลียดนายหัว พรุ่งนี้คลีนจะกลับไปทำงานแล้ว ไม่อยู่แล้วแบบนี้ ฮึก!...” เอ่ยปนเสียงสะอื้น

“ลามาตั้ง 5 วัน ขอฉันกินให้อิ่มก่อนสิ หลังจากนั้นค่อยเอาของเหลือไปถวายแฟนเธอ” ไม่มีทางหรอกว่าจะได้กลับไปทำงาน ภานุวัฒน์เชื่อความรู้สึกของตัวเอง ถ้าหากได้ครอบครองคนตัวเล็กนี้แล้วเขาจะไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไป จะผูกมัดไว้ไปตลอดเลย ความรู้สึกลึกๆ มันบอกออกมาแบบนั้น

“ไม่ คลีนไม่ยอมเป็นของเล่นของใครทั้งนั้น ผู้หญิงเราอยากนอน อยากมีอะไรกับคนที่รักเท่านั้น ไม่ใช่คนที่เกลียด ไม่ใช่เจอผู้ชายที่ไหนจะนอนได้กับทุกคน คลีนไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะ” เธอโต้กลับเขาด้วยเสียงดังฟังชัด