ตอนที่ 323

Everyone Else is a Returnee โดดเดี่ยว 1000 ปี – ตอนที่ 323 บทที่ 323 – ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (7)

เดิมทีแล้วมิคาเอลด้อยกว่ายูอิลฮานในด้านความสุขุมอยู่แล้ว แม้กระทั่งในตอนก่อนที่เขาจะกลายมาเป็นตัวตนระดับสูงสุดอย่างเทพนี้ เขาก็มีพลังที่มากพอจะเผชิญหน้ากับหัวหน้ากองกำลังอื่นตรงๆอยู่แล้ว แต่ยังไงก็ตามเขาไม่อาจจะทำอะไรยูอิลฮานได้เลย เพราะงั้นเขาก็เลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากถอยออกมาในตอนที่รู้ตัว นอกไปจากนี้เขาก็ยังรู้ว่ายูอิลฮานตั้งใจปล่อยเขาไปด้วย เพราะแบบนี้เขาจะไปทนกับการดูถูกนั่นได้ยังไงกัน!

เขาได้กัดฟันกล้ำกลืนความโกรธเอาไว้และในที่สุดแล้วเขาก็ได้กลายมาเป็นเทพจากบันทึกที่เขาได้สู้กับยูอิลฮาน เขาได้เปลื่ยนแปลงพลังทั้งหมดที่ได้รับจากพลังให้กลายมาเป็นของเขาเอง และเดินไปในเส้นทางของตัวเองจนมาถึงระดับสูงสุดนี้ ปลดปล่อยตัวเองจากบ่วงเหมือนกับที่ซาตานเคยทำมาก่อน

[แต่ทำไมกัน…!]

มิคาเอลได้กัดริมฝีปากตะโกนออกมา ทั้งหอกและมานาทั้งหมดของเขาที่ปล่อยออกมาได้ถูกขวางเอาไว้ก่อนที่เขาจะได้ปล่อยออกไปอย่างสุดกำลังซะอีก มันราวกับว่ามีกำแพงขนาดยักษ์ที่อยู่เบื้องหน้าเขา เหงื่อเย็นๆที่ไม่น่าจะออกมาจากตัวเขาได้ไหลออกมาจากหน้าผาก

[ทำไมฉันถึงเอาชนะนายไม่ได้!] “นายคิดว่านายเปลื่ยนเพลิงให้ไปเป็นแสงสว่างงั้นสินะ แต่นายรู้อะไรไหม?”

ยูอิลฮานได้สะบัดหอกเพลิงของเขาเข้าใส่มิคาเอล หอกแสงของมิคาเอลนี้ดีกว่าหอกใดๆที่เขาเคยใช้มาก่อน แต่ว่ามันก็ไม่อาจจะขวางกั้นหอกเพลิงของยูอิลฮานได้ เพลิงของยูอิลฮานผู้ที่เป็นทั้งจ้าวมังกรและจ้าวแห่งเพลิงนี้สามารถจะสร้างความเสียหายกับร่างเทพได้อย่างสบายๆ มิคาเอลได้ครางออกมา

“ในท้ายที่สุดแสงสว่างก็คือส่วนหนึ่งของเพลิง แน่นอนว่าการที่นายพยายามจะมุ่งไปในด้านเดียวจนถึงขีดสุดมันก็เป็นสิ่งที่ดี วิธีการพัฒนาของนายมันทำให้นายกลายเป็นอิสระจากพระเจ้าในฐานะเทพเป็นคนที่สองรองมาจากซาตาน แต่ว่านะมันก็ยังน้อยไปอยู่ดีเมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน” [ไร้สาระ… นายมันก็แค่สิ่งมีชีวิตเล็กจ้อยเท่านั้น!]

มิคาเอลได้โกรธขึ้นมาและสร้างเวทย์แสงขึ้นมาเต็มไปหมด ยูอิลฮานยังสัมผัสได้ด้วยว่าเวทย์พวกนี้มันไม่ได้เล็งมาที่เขาเท่านั้น แต่ยังมีคนอื่นๆรอบตัวเขาอีกด้วย

ยังไงก็ตามก่อนที่ปีกแห่งแสงทั้งห้าคู่จะได้ส่งพลังมานาเข้าไปทำให้เกิดเวทย์ที่มากพอจะทำลายโลกออกมา ยูอิลฮานก็ใช้เพลิงของเขาปกคลุมเวทย์พวกนั้นและเปิดใช้งานสกิลสวนกลับ

[สกิลสวนกลับได้เพิ่มเลเวลขึ้นเป็น 73] [ติดคริติคอล!][อ๊ากกกกกกกกก!] “แล้วรู้สึกเป็นยังไงบ้างล่ะที่ถูกสิ่งมีชีวิตเล็กจ้อยโจมตีน่ะมิคาเอล?”

เส้นเพลิงนับพันได้พุ่งเข้าใส่มิคาเอลเหมือนกับเส้นเรเซอร์ ร่างกายมิคาเอลต่างก็เต็มไปด้วยรูที่หากเป็นคนธรรมดาก็ตายไปแล้ว แต่ว่าสำหรับมิคาเอล เขามีพลังมานาที่ไม่สิ้นสุดของสวรรค์อยู่และใช้มานานั่นฟื้นฟูตัวเอง

[ฉัน…!]

จิตสังหารได้กระจายออกมาจากดวงตาสีทองของมิคาเอล ยังไงก็ตามคำพูดจากปากของเขาค่อนข้างจะสงบต่างจากสีหน้า

[ตอนนี้ฉันยอมรับนายแล้ว…! นายเทียบเท่ากับฉันรวมถึงซานตานด้วย นายกับความโลภก็เทียบเท่ากัน แล้วก็เทียบเท่ากาเบรียล] “พึ่งมารู้เอาตอนนี้หรอ? นายเป็นเทพแล้วนะ แต่นายไม่น่าจะแสดงด้านที่หน้าอายออกมาเลย มาโจมตีพรรคพวกของฉันแทนที่จะเป็นฉัน แม้กระทั่งพวกลูกกระจ๊อกยังไม่ทำแบบนี้กันเลยนะ”

ยูอิลฮานได้ยิ้มออกมา มิคาเอลได้ตอบกลับมาพร้อมสร้างจักรขึ้นบนมือแต่ล่ะข้าง

[รู้ด้วยหรอ? ฉันทำมันจริงๆนั่นแหละ นี่คือความโหดร้ายที่ถูกปลุกขึ้นมา]

เขาได้เลิกที่จะเผชิญหน้าด้วยพลังตรงๆหรือใช้เวทย์ระยะไกลแล้ว มิคาเอลได้ตัดสินใจที่จะบีบอัดพลังเวทย์แล้วสินะ? นี่เป็นตัวเลือกที่ฉลาดที่สุดแล้วที่เขาจะทำได้ในตอนนี้ การโกรธที่ไม่อาจจะควบคุมและความอับอายบนใบหน้ามิคาเอลได้ถูกความเจ็บปวดชะล้างจนหายไปแล้ว และการกลับมาใช้เหตุผลของเขานี้ทำให้เขาอยู่ในสภาพที่สมกับฐานะเทพแล้ว

[นายมันน่าทึ่งมาก ด้วยเวลาแค่พันปีหน่อยๆกลับทำให้นายมีเทคนิคที่เหนือกว่าคนอื่นๆ และมาถึงจุดๆนี้ หลังจากได้มองนายแล้วในที่สุดฉันก็รู้ตัวว่าฉันยังขาดพลังอยู่ การที่ฉันมาถึงระดับพลังของเทพได้ ระดับพลังที่เหมือนกันกับพระเจ้าได้ก็เพราะนาย] “ชมกันขนาดนี้… ฉันก็อายเป็นนะ!”

ถึงแม้จะชมยูอิลฮาน แต่จักรทั้งสองอันก็ยิ่งหมุนเร็วขึ้นไปอีก ยังไงก็ตามยูอิลฮานที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้ระยะประชิดไปนานแล้ว เขาสามารถจะมองการเคลื่อนไหวของมิคาเอลออกและป้องกันมันได้

[ฉันจะยอมรับนายในฐานะเจ้านายของฉัน ฐานะที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของพระเจ้า นายสมควรที่จะได้รับความเคารพจากฉัน]“ครั้งหนึ่งพระเจ้าเคยเป็นสินะ… งั้นนี่นายอยากจะขโมยพลังของฉันด้วยงั้นสิ?”[เอ๊ะ!?]

ยูอิลฮานได้พูดแทรกขึ้นมา! มิคาเอลได้ตื่นตระหนกผงะไป แต่ว่าเมื่อได้เห็นยูอิลฮานยิ้มเย้ยออกมาเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความต้องการที่จะต่อสู้

[นายน่าจะยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนที่ทำให้เกิดการยึดพลังของพระเจ้าและไล่พระเจ้าออกไปสินะ …มันไม่ได้มีแค่ความโลภหรอกนะที่มีพลังในการกลืนกินพลังของคนอื่นน่ะ]“ใช่ ฉันรู้อยู่แล้ว ไม่ว่าใครก็มีพลังแบบนี้นั่นแหละ”

พลังเวทย์จำนวนมหาศาลได้ถูกสร้างขึ้นมาเป็นแสงสว่างและเพลิงเข้าปะทะกันจนเกิดเป็นประกายไฟพุ่งออกมา มิคาเอลคือจ้าวแห่งแสงสว่างเขาได้ใช้แสงนี้ในการโจมตี แต่ยูอิลฮานได้ป้องกันมันโดยไม่ลำบากเลยแม้แต่นิดเดียว การโจมตีที่เล็กน้อยนี่สร้างไม่ได้แม้แต่รอยบนชุดเกราะด้วยซ้ำไป

[หากว่านายใช้บันทึกของนายเป็นอาวุธ งั้นฉันก็มีเหมือนกัน ฉันคือผู้ปกครองแห่งสวรรค์เพียงหนึ่งเดียว สิ่งมีชีวิตทั้งหมดต่างบูชาฉัน ทำไมนายไม่ลองใช้เพลิงของนายหยุดแสงสว่างของฉันดูล่ะ? เมื่อไหร่ที่นายหยุดไม่ได้นั่นคือคือตอนที่นายจะแพ้]“มาดูกันดีกว่านะว่ามันจะจริงไหม?”

ยูอิลฮานได้เย้ยออกมาอีกครั้ง ประจักษ์แจ้งยังคงมีอยู่ ถึงแม้ว่าที่แห่งนี้จะเป็นอาณาเขตของมิคาเอล แต่ว่าในเวลาเดียวกันมันก็เป็นอาณาเขตของยูอิลฮานด้วย เทพองค์ที่ห้าและดวงดาวที่เปล่งประกายที่สุด ยูอิลฮานคือดวงดาวที่เปล่งประกายยิ่งกว่าใครๆ

[มากกว่านี้… ยังไม่ได้จบ! มันยังไม่จบ!]

มิคาเอลได้พุ่งเข้าใส่ยูอิลฮานพร้อมกับแสงสว่างที่มหาศาล จักรในมือของมิคาเอลก็ยังหมุนวนด้วยพลังทำลายอย่างต่อเนื่องราวกับจะตัดยูอิลฮานให้ขาดตลอดเวลา แต่ว่ายูอิลฮานก็ป้องกันการโจมตีทั้งหมดของมิคาเอลโดยที่แทบไม่ต้องพยายามเลยเพราะเทวะกำลังได้เสริมพลังให้ร่างกายของเขาเหนือกว่าขีดจำกัดไปแล้ว นอกไปจากนั้น

“ฉันมีอาร์ติแฟคน่าสนใจที่ทำไว้ด้วยล่ะ นายรู้ไหม?”[อะ… อ๊าาก!?]

จู่ๆหอกเพลิงก็เริ่มหมุน มันดูเหมือนว่าแรงหมุนมันแทบจะพอๆกับพลังหมุนของจักรเลย จนกระทั่งในที่สุดก็ฉีกกระชากพลังเวทย์ที่สร้างเป็นจักรขึ้นมา!

มิคาเอลได้กัดฟันปล่อยแสงออกมาป้องกันการโจมตีและใช้งานสกิลสวนกลับเพื่อเบี่ยงหอกของยูอิลฮานพร้อมทั้งเรียกจักรอีกคู่หนึ่งออกมา ยูอิลฮานได้เรียกเอจิสออกมาป้องกันหอกของเขาที่ถูกสกิลสวนกลับสะท้อนกลับมาด้วยรอยยิ้ม

“พยายามอีกหน่อยสิ นายมีเลเวลตั้ง 700 กว่าๆ นายไม่น่าจะมาแพ้ฉันที่เลเวลแค่ 500 นี่นา?”[ฉัน… ฉัน…!]

หอกปะทะจักร ขาปะทะขา – การปะทะเลยเกิดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ปีกห้าคู่ของมิคาเอลได้ยิงขนปีกออกมาจากทุกๆมุมเพื่อที่จะโจมตียูอิลาน

ยูอิลฮานได้ปัดพวกมันทั้งหมดออกไปทั้งหมดโดยไม่ยากเย็นด้วยวิถีไร้ขอบเขตและทิ้งรอยแผลจำนวนมากไว้บนร่างมิคาเอล การโจมตีของยูอิลฮานนี้อยู่เหนือยิ่งกว่าระดับเทพตามปกติไปแล้ว

[ได้ยังไงกัน… เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน!?]

มิคาเอลได้กัดฟันแน่น ต่อให้จักรของเขาจะแยกออกเป็นสี่อัน แปดอัน สิบหกอัน ยี่สิบสองอัน และแม้กระทั่งหกสิบสี่อัน คนที่ถูกกดดันก็ยังคงเป็นมิคาเอลอยู่ดี

[นายมาถึงระดับสูงแบบนี้ในเวลาสั้นๆได้ยังไง! นายแข็งแกร่งแบบนี้ได้ยังไง! นายยืนหยัดได้นานแบบนี้ได้ยังไง! นายเข้าใจในหลักของมานาและควบคุมพวกมันทั้งหมดได้ยังไง! ทำไมเพลิงถึงได้บูชานาย! ทำไมนายถึงเข้าใจในบันทึกนภา!]“นายรู้ด้วยหรอ? ดูเหมือนในจุดๆนี้ฉันคงต้องยอมรับในตัวนายนะ”

หลังจากปะทะกันสั้นๆแล้วยูอิลฮานก็ได้เตะมิคาเอลและเหวี่ยงหอกออกไป เมื่อเสียงตะโกนของเขาดังออกมา เพลิงโปร่งแสงหลายเส้นก็ปรากฏขึ้นและในเวลาต่อมาความสามารถทั้งหมดของหอกที่เขาได้สร้างขึ้นมาได้เริ่มทรงพลังยิ่งขึ้น