ตอนที่ 347

Everyone Else is a Returnee โดดเดี่ยว 1000 ปี – ตอนที่ 347 บทที่ 347 – พระเจ้า (8)

“ดะ เดี๋ยวสิ… ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

ยูเรียลได้อุทานออกมาอย่างตกตะลึง สายตาของเธอกำลังสั่นไหว

“ไม่ใช่ว่าที่เราฆ่าพระเจ้าไม่ได้นั่นมันเพราะเขาแกร่งไม่พอหรอกหรอ? ไม่ใช่ว่ามันเป็นเพราะว่าการโจมตีสุดท้ายของนายพลาดจนทำให้เขาหนีไปได้หรอกหรอ?” [ความสามารถมิคาเอลไม่ได้สมบูรณ์แบบ เขาไม่อาจจะขโมยพลังพระเจ้ามาได้อย่างสมบูรณ์ทำให้มีร่องรอยเล็กๆถูกทิ้งเอาไว้ เขาได้พลาดทิ้งพลังส่วนหนึ่งของเขาเองไว้กับพระเจ้า และทำให้เราที่ได้รับส่วนหนึ่งของพลังพระเจ้ามาไม่อาจจะฆ่าพระเจาได้ นั่นรวมถึงตัวมิคาเอลด้วย] “นี่นายพูดจริง….!”

ยูเรียลได้มึนงงไปจนหมดแล้ว พวกเธอทำล้มเหลวเพราะเหตุผลโง่ๆแบบนี้งั้นหรอ? ทั้งๆที่มีการเสียสละไปนับไม่ถ้วนก็กลับมาเป็นแบบนี้ นี่มันอะไรกัน? พวกเธอถูกทำเหมือนกับเป็นตัวตลก! ทั้งหมดที่พวกเธอได้ทำไปมันไร้ค่า! ยูอิลฮานได้เป็นตัวแทนถามออกมาแทนเธอ

“มิคาเอลก็ยังไม่ได้รู้เรื่องนี้ใช่ไหม?” [ถ้าเขารู้ เขาก็คงไม่โง่บุกเข้าไปหาพระเจ้าหรอก จนถึงก่อนหน้านี้มีแค่ฉันคนเดียวที่รู้]

ยูเรียลได้ตะโกนออกมาอย่างตกตะลึงราวกับเธอจะกระอักเลือดออกมาได้ตลอดเวลา

“นายน่าจะบอกอะไรเราหน่อยสิ! นายควรที่จะอธิบายให้เราได้รู้!” [ฮ่าฮ่า ไม่มีทาง หากว่าฉันบอกว่าเธอจะต้องตายเพื่อฆ่าพระเจ้าเธอจะยอมตายงั้นหรอ?]

ยูเรียลไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้ เธอยอมไม่ได้ เธอไม่ยอมตาย เธอไม่อาจจะทิ้งชีวิตตัวเองหรือกาเบรียลไปได้… ซาตานได้หยักหน้าเหมือนกับเขารู้อยู่แล้วและพูดต่อไป

[เพราะแบบนั้นฉันถึงได้ต้องเตรียมเวทีที่สมบูรณ์แบบ ฉันได้หาโอกาสในการจัดการพระเจ้ารวมถึงทุกๆคนที่ครอบครองพลังพระเจ้า ฉันคิดว่าโอกาสแบบนั้นจะไม่มีวันมาถึง แต่ว่าลูกชายกาเบรียลหรือก็คือนายยูอิลฮาน นายคือคนที่ทำให้โอกาสนั้นได้มาถึง ฉันมั่นใจว่านายจะทำให้เป้าหมายของเราสำเร็จ] “และนายก็ได้พยายามฆ่าพ่อเพราะว่านายรู้ว่าฉันไม่มีทางจะฆ่าพ่อใช่ไหมล่ะ?” […ถ้างั้นนายก็รู้ด้วยสินะว่าฉันฆ่าเขาล้มเหลว] “อ่า….!”

สีหน้าของยูเรียลได้กลับมามีปกติอีกครั้งเมื่อได้ยินว่ากาเบรียลยังมีชีวิต คิมเยซอลก็ยังคงสงบเช่นเดิมราวกับเธอรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่มีทางได้รับอันตรายมาแต่แรก

[ใช่ เขาหนีไปได้ เพราะงั้นฉันถึงได้มาขวางทางนายเอาไว้ไงล่ะ กาเบรียลไม่ใช่คนที่จะซ่อนตัวในเวลาที่ลูกของเขาเจออันตรายแน่] “เพราะแบบนั้นนายก็เลยจะฆ่ายูเรียล และก็ใช้ฉันเป็นเหยื่อล่อในการฆ่าพ่อของฉัน จากนั้นฉันก็จะฆ่านายด้วยความโกรธ”

แม้กระทั่งหนังทุนต่ำในสมัยนี้ก็ยังไม่มีบทน้ำเน่าแบบนี้เลย เมื่อยูอิลฮานกำลังจะเยาะเย้ยออกมา ซาตานก็ได้เริ่มโกรธแล้ว ความสามารถในการยั้วคนอื่นของยูอิลฮานก็คือที่หนึ่ง

[ในเมื่อนายรู้ทุกอย่างแล้วสถานการณ์มันก็คงไม่ได้เป็นตามที่หวังแล้ว พวกเราคงทำมันแบบราบรื่นไม่ได้แล้วถูกไหมล่ะ? ข่าวดีที่ว่านายได้ลบเป้าหมายสุดท้ายของพระเจ้าไปจนหมดแล้ว แต่ว่าหมอนั่นก็แกร่งขึ้นมากหลังจากได้กินมิคาเอลลงไป…. นายดูจะเชื่อมั่นในตัวเองมากๆเลยนะ แต่ว่าพระเจ้าไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่ายๆแบบนั้น] “แปดวิธี”

จู่ๆยูอิลฮานก็พูดขึ้นมา เมื่อซาตานกำลังจะถามกลับไป ยูอิลฮานก็อธิบายออกมาแล้ว

“ฉันมีวิธีที่มั่นใจว่าจะฆ่าพระเจ้าได้แน่อยู่ 8 วิธีต่อให้ในแง่ร่างกายเขาจะแกร่งยิ่งกว่าฉันก็ตาม ดูเหมือนนายจะดูถูกฉันไปหน่อยนะ ฉันแตกต่างจากนาย ฉันสามารถจะฆ่าคนที่มีพลังพระเจ้าได้สบายๆหรือต่อให้มีพลังนักล่าหรือกระทั่งมอนสเตอร์ที่สามารถจัดการกับบันทึกนภาก็ได้เช่นกัน เพราะงั้นเงียบแล้วฟังฉัน”“โอ้…”

นายูนาได้อุทานออกมา มีเสน่ห์สุดๆไปเลย มันไม่มีทางที่เธอจะไม่ตกหลุมรักเขา เมื่อได้เห็นยูอิลฮานพูดออกมาอย่างเย่อหยิ่งยิ่งกว่าตัวซาตานเองทำให้ซาตานถึงกับมึนงงไปอยู่ครู่หนึ่ง ตอนนี้เองยูอิลฮานก็ได้ยื่นมือออกมาด้านหน้า

ช่องว่างมิติได้บิดเบี้ยวและกาเบรียลได้โผล่ออกมา ซาตานถึงกับตะโกนออกมาอย่างตกใจ

[นี่นายซ่อนตัวอยู่ในสวรรค์!?]“ชู่ววว ฉันยังแอบได้ไม่มิดพอ”

เมื่อกาเบรียลสู้้แพ้เขาได้หนีออกไป หากว่าเขายังจัดการดูแลโลกของสวนอาทิตย์อัสดงเขาก็คงจะถูกเจอตัวแน่

เพราะงั้นกาเบรียลก็เลยได้ล่ะทิ้งพลังในฐานะเทวทูต พลังในฐานะหัวหน้าสวนอาทิตย์อัสดง และกลายเป็นตัวตนมนุษย์ธรรมดาในปัจจุบัน แต่แน่นอนว่าพลังส่วนหนึ่งของพระเจ้ายังไม่ได้หายไป

ยูอิลฮานได้มองไปที่พ่อของเขาและพูดออกมา

“พ่อได้ยินแล้วใช่ไหม? ดูเหมือนพ่อจะต้องตายเพื่อฆ่าพระเจ้าน่ะ”“ชิ ช่วยไม่ได้แหะ แต่นี่พ่อจำเป็นต้องตายจริงๆน่ะหรอ?”“พ่อดูอนาคตได้ไม่ใช่หรอ แล้วนี่พ่อยังไม่เห็นอีกหรอ?”“ถ้าพ่อรู้ได้ทุกๆเรื่อง พ่อก็คงเตะก้นเจ้าพระเจ้าไปนานแล้ว”

พ่อกับลูกกำลังล้อเล่นกันราวกับไม่เคยมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น ยิ่งเรื่องน่าตกใจอย่างการที่จะฆ่าพระเจ้า กาเบรียลจะต้องตาย เพราะงั้นทำไมคนที่ถูกพูดถึงคนนั้นถึงได้ยิ้มออกมาแบบนี้ และทำไมยูอิลฮานคนที่จะต้องเห็นพ่อตัวเองต้องตายถึงได้แสดงสีหน้าเรียบเฉยแบบนั้น

แน่นอนว่ารอยยิ้มของกาเบรียลนั้นต่างจากของยูอิลฮาน รอยยิ้มของเขาคือรอยยิ้มของคนที่เกษียรและเลิกคิดทุกๆอย่าง ในขณะที่ของยูอิลฮานเป็นรอยยิ้มของคนที่จะไม่ปล่อยให้อะไรแบบนั้นได้เกิดขึ้นมา

“พ่อ พ่ออยากจะมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?”“แน่สิ ใครจะไปอยากตายกันล่ะ? อย่างน้อยก็มีคนเดียวที่พ่อรู้จักคงเป็นลูซิเฟอร์ตรงนั้นแหละ แต่พ่อไม่จำเป็นต้องตายเพื่อให้ลูกฆ่าพระเจ้าใช่ไหม?”“ดีมาก ผมให้เจ็ดสิบคะแนน ได้เกรด B”“ลูกพ่อ ทำไมถึงโหดร้ายกับพ่อนักล่ะ”

ยูอิลฮานได้พึมพัมออกมาและประเมินระยะห่างระหว่างพระเจ้ากับพวกเขา มันดูเหมือนว่าพระเจ้าจะต้องใช้เวลาอีกสักนิดถึงจะดูดพลังมิคาเอลได้อย่างสมบูรณ์ แต่ว่าอีกไม่นานเขาก็จะต้องมาที่นี่แน่ เพราะงั้นตอนนี้เหลือเวลาไม่มากแล้ว

“อย่างที่ซาตานพูดนั่นแหละ พวกเราต้องรีบแลวเพราะงั้นมารีบๆทำให้มันจบเถอะ”

ยูอิลฮานได้ปล่อยยูเรียลออกมาด้านหน้า ซาตานกับกาเบรียลได้มองมาที่เธอโดยสัญชาตญาณ ยูอิลฮานได้พูดกับยูเรียล