บทที่ 27 ฉันไม่เกี่ยวอะไรกับเขา

ถนิตรู้ว่าถวัลย์ให้คนถ่ายรูปตัวเองกับรสิกาและโพสต์ลงข่าว ยังถือว่าเขาจิตใจดีที่ไม่ได้เปิดเผยใบหน้ารสิกาออกมา

หลังจากรถของถนิตขับออกไป รอยยิ้มบนใบหน้า ถวัลย์หายไป ถูกแทนที่ด้วยความอึมครึม

ถวัลย์หยิบมือถือขึ้นมาโทร ไม่นาน จึงมีคนรับสาย

"คุณถวัลย์ ข่าวถูกทำลายหมดแล้ว เรารั้งไว้ไม่ได้" คนปลายสายพูดอย่างขอโทษ

"ไม่เป็นไร" ถวัลย์เอ่ยขึ้น ยิ้มเย็นชาแล้วพูดว่า "ทำลายหลักฐานให้หมด"

"ครับ" คนปลายสายตอบ

ถนิตเดาถูก เรื่องนี้เป็นฝีมือของถวัลย์ ตอนนี้เขาทำตามเป้าหมายได้แล้ว

ตอนนี้นันท์นรีคงรู้แล้ว เขาไม่เชื่อว่าเมื่อนันท์นรี รู้เรื่องนี้แล้ว จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วแต่งงานกับถนิตต่อไป

......

ข้าวของของรสิกาน้อยมาก แค่รอบเดียวก็ขนหมดแล้ว อันที่จริงเธอมีเวลาอยู่บ้านน้อยมาก บางครั้งงานยุ่ง ก็นอนที่สตูดิโอ ดังนั้นของในบ้าน จึงไม่เยอะเท่าไร หลังจากย้ายของเสร็จ และเอากุญแจให้นายหน้า นับว่าเรื่องกวนใจเธอ ได้สิ้นสุดลงสักที

แต่วันนี้ เป็นวันที่เรื่องเยอะมาก

เธอเพิ่งเอาของวางไว้หลังรถและปิดประตู เข้ามานั่งตรงเบาะคนขับ กำลังจะขับรถออกไป อารณีย์โทรมาหาเธอ

ไม่ต้องเดาก็รู้ ต้องโทรมาเพราะข่าวแน่นอน

วันนี้รสิกาฟังมาเยอะแล้ว ไม่อยากให้อารณีย์มาสอนเธออีก ดังนั้นจึงกดวางสายทันที

แต่เพิ่งวางสาย อารณีย์ก็โทรมาอีก เหมือนกับว่าถ้ารสิกาไม่รับสาย เธอก็จะโทรอยู่อย่างนั้น

รสิกาคิดถึงเรื่องครั้งก่อน ที่เธอไม่รับสาย แล้วอารณีย์มาหาถึงที่ เธอจึงจำใจต้องรับสาย