บทที่ 38 อดขำไม่ได้

ส่วนปัญหาเรื่องไซส์ของถนิต นันท์นรีส่งมาให้แล้ว น่าจะวัดจากเสื้อผ้าของเขา มีบางจุดใหญ่ไป บางจุดเล็กไป แต่รสิกาไม่ได้ปรับแก้ ใช้ไซส์นี้ในการทำชุด

วันหมั้นของพวกเขา พริบตาเดียว ก็เหลือแค่ห้าวันแล้ว ช่วงนี้ทำให้รสิกาค่อยๆ หาสภาวะการทำงานแบบเมื่อก่อนเจอแล้ว เหมือนเธอเดินออกจากเรื่องการหย่าร้างแล้ว

แน่นอนว่า ถ้าชญตว์กับพิมพ์พิศาไม่มารบกวนเธอ

แผลบนตัวชญตว์กับพิมพ์พิศาดีขึ้นเยอะแล้ว บนหน้ามองไม่เห็นแผลเป็นอะไร มาวอแวต่อหน้ารสิกาอีกแล้ว

พวกเขาสองคน คือแบบฉบับของคนที่บาดแผลหายแล้ว จึงลืมความเจ็บปวดในอดีต

เช้าตรู่ รสิกาผลักประตูเข้าไปในสตูดิโอ จรณินทร์ เดินเข้ามา สีหน้าเต็มไปด้วยความโมโห "พี่รสิกา พิมพ์พิศากลับมาแล้ว เธอทำเกินไปจริงๆ!"

เรื่องที่ชญตว์อยู่กับพิมพ์พิศา คนในสตูดิโอต่างรู้ แต่ทุกคนไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ เพราะเป็นเรื่องปวดใจของรสิกา

แต่พวกเขาคิดไม่ถึงว่าชญตว์จะกลับมาที่นี่กับพิมพ์พิศา แถมยังเจ้ากี้เจ้าการกับพวกเขา

"เธอมาทำไม" รสิกาได้ยินชื่อพิมพ์พิศา ก็ขมวดคิ้วขึ้นทันที

ตั้งแต่หย่ากับชญตว์ เธอไม่คิดจะเจอสองคนนี้อีก และไม่คิดว่าพิมพ์พิศาจะมาสตูดิโอของตัวเองด้วย

"ไม่ใช่แค่เธอคนเดียว สามีเก่าของพี่รสิกาก็มาด้วยนะ" จรณินทร์พูดอย่างโมโห "พิมพ์พิศาพูดว่ามาเลือกชุดเจ้าสาว หญิงร้ายชายเลวคู่นี้ ไร้ยางอายจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะกล้ามาเลือกชุดแต่งงานที่นี่!"

พวกเขามาเลือกชุดเจ้าสาวเป็นเรื่องรอง เรื่องหลักคือจะแสดงอำนาจใส่รสิกา

รสิกาสูดหายใจลึก จากนั้นมองไปยังห้องประชุม "เธอไปทำงานเถอะ ฉันจะไปเจอพวกเขาหน่อย"

"พี่รสิกา ต้องระวังนะคะ" จรณินทร์พูดอย่างเป็นกังวล เพราะพิมพ์พิศามากันสองคน แต่รสิกามีเพียงคนเดียว

รสิกายิ้มบางๆ ให้เธอ "วางใจเถอะ ฉันเคยเสียเปรียบที่ไหนล่ะ"