ตอนที่ 5
บทที่ 5
September 18, 2026
FAKE LOVE #5
เอวาลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดร้าวไปทั่วตัว สายตาหญิงสาวค่อยๆปรับโฟกัสจนหันไปเจอกับร่างคุ้นตาที่นั่งนิ่งมองมาที่เธอด้วยสีหน้าไม่แสดงความรู้สึกอะไร
“เสียใจหรอที่ตื่นมาแล้วเจอฉัน”
“ค่ะ” เอวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เสียใจที่ไม่ตายๆไป มันจะได้จบ”
“มันง่ายไปรึเปล่า”
“...”
“ความตายมันง่ายไปสำหรับเธอ” คินยิ้มุมปาก “ฉันรอเธอตั้งนาน ลุ้นว่าเธอจะฟื้นมั้ย”
“...”
“ฉันดีใจนะที่เธอฟื้นขึ้นมา เพราะฉันเตรียมอะไรหลายอย่างไว้ให้เธอเพียบเลย”
“อะไร”
“เซฮร์ไพร์ส” คินยิ้มเจ้าเล่ห์ “ชอบไม่ใช่หรอ ไม่ต้องห่วงฉันยังมีเรื่องเซอร์ไพร์สเธออีกหลายเรื่อง”
“ออกไป” เอวาเอ่ยเสียงแข็ง “ออกไปซะ!”
คินยักไหล่อย่างไม่สนใจ “ฉันก็ไม่ได้อยากมานักหรอก ถ้าเธอไม่บังเอิญใส่เบอร์ฉันป็นเบอร์ฉุกเฉิน ไหนๆพูดเรื่องนี้แล้วก็ดีเหมือนกัน แค่อยากจะบอกว่าเธอขัดจังหวะเข้าหอของฉัน กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มพอดี แล้วที่หลังถ้าอยากตายฉันว่าเธอต้องหาวิธีใหม่นะ วิธีนี้ดูไม่เข้าท่าเท่าไหร่” ชายหนุ่มยืนขึ้นพี้อมกับแสยะยิ้มก่อนจะเดินออกจากห้องพักผู้ป่วยไปทันที
เอวานั่งนิ่งพร้อมกับถอนหายใจออกมา ร่างบางหลับตาลงช้าๆพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลลงมาจากหางตาก่อนจะผล็อยหลับไปด้วยอาการอ่อนเพลีย
.
.
ครืดด ครืดด
เอวาลืมตาขึ้นพร้อมกับหันมองหาโทรศัพท์หลังจากได้ยินเสียงสายเรียกเข้า
“ค่ะคุณเมย์”
(คุณเอวาคะ เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ)
“มีอะไรหรอคะ”
(มีอีเมลล์แจ้งขอประชุมผู้ถือหุ้นค่ะ)
“คะ?” เอวาร้องเสียงหลง “เอวาไม่ได้นัดประชุมนะคะ”
(ใช่ค่ะ) ปลายสายตอบพร้อมกับนิ่งไป
“หมายความว่ายังไงคะคุณเมย์”
(ผู้ที่มีสิทธิ์เรียกประชุมคือผู้ถือหุ้นใหญ่ และตอนนี้ อ่อ ไม่ใช่คุณเอวาค่ะ)
“อะไรนะคะ” เอวาอึ้งพร้อมกับกำโทรศัพท์แน่น “ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆเลยค่ะคุณเมย์ เอวา...”
(เมย์อยากให้เป็นแบบนั้นค่ะคุณเอวา พอเมย์ได้รับอีเมลล์ เมย์ก็รีบแจ้งคุณเอวาเลยค่ะ อีก 5 นาทีเมย์จะถึงบ้านคุณเอวาแล้วนะคะ เมย์เตรียมเอกสารต่างๆมาให้แล้วค่ะ)
“เอวาไม่ได้อยู่บ้านค่ะ รบกวนคุณเมย์มาที่ H Hospital ห้อง 302 ได้มั้ยคะ”
(ได้ค่ะ)
“โอเคค่ะ”
เอวาวางสายด้วยความรู้สึกเหมือนคนกำลังจะคนจะจมน้ำ ร่างบางหลับตานิ่งราวกับตั้งสติก่อนจะเปิดโทรศัพท์ดูเอกสารคร่าวๆที่เลขาส่งมา
-30 นาทีต่อมา-
“คุณเอวา” เลขาสาวทำสีหน้าตกใจเมื่อเห็นเจ้านายนอนให้น้ำเกลืออยู่บนเตียง “ขอโทษค่ะ เมย์ไม่รู้ว่าคุณเอวาไม่สบาย”
“ไม่เป็นไรค่ะ มันเกิดอะไรขึ้นค่ะคุณเมย์”
“เมย์ก็เพิ่งเข้าไปดูเอกสารตอนที่ได้รับอีเมลล์ค่ะ นี่ค่ะ” เลขาสาวยื่นเอกสารให้เอวา “มีการขายหุ้นเกิดขึ้นค่ะ”
“เอวาเข้าใจได้ว่ามันต้องมีการซื้อ-ขายหุ้น แต่ทำไมผู้ถือหุ้นใหญ่ถึงเปลี่ยนไปได้”
“แล้วคุณเอวาทราบรึยังคะว่าผู้ถือหุ้นใหม่คือใคร”
“ใครคะ?” เอวาเงยหน้าสบตาเลขาสาวที่ดูกระอักกระอ่วนใจอย่างเห็นได้ชัด
“ผู้ถือหุ้นใหม่คือคุณคินณภัทรค่ะ”
“...”
“จากเดิมคุณเอวาถือหุ้น 70 เปอร์เซ็นต์ แต่มีการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนหุ้นโดยมีคุณคินณภัทรเข้ามาร่วมหุ้น โดยเป็นการซื้อหุ้นจากคุณเอวาไป 30 เปอร์เซ็นต์” เลขายื่นเอกสารให้เอวาที่ยังคงยืนนิ่งกำกระดาษในมือไว้แน่น “วันนี้เมย์ไปเจอเอกสารว่าคุณคินณภัทรได้กว้านซื้อหุ้นจากผู้ถือหุ้นรายย่อยอีก 30 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือ ทำให้ตอนนี้ เอ่อ คุณคินณภัทรถือหุ้นอยู่ 60 เปอร์เซ็นต์ เท่ากับว่า...”
“เค้าได้ครอบครอง A&P Group. โดยสมบูรณ์” เอวาเอ่ยเสียงนิ่งพร้อมกับขยำกระดาษในมือทิ้งด้วยความโมโห “ขอบคุณคุณเมย์มากนะคะ เดี๋ยวที่เหลือเอวาจัดการเองค่ะ”
-วันต่อมา-
เอวามองธีระที่แตะเปิดประตูให้ตนเองก่อนจะเปิดประตูเข้าไปด้วยหัวใจที่สั่นเทา
“ถึงกับถอนสายน้ำเกลือมาหาฉันถึงที่เลยหรอ กล้าดีเหมือนกันหนิ” คินพ่นควันบุหรี่หันหลังอยู่อยู่ที่ประตูระเบียง “มีอะไร”
“ขอซื้อ...”
“ฉันไม่ขาย” คินยิ้มมุมปากแล้วหัวมาสบตากับเอวา “ถ้าจะมาขอซื้อหุ้นคืน บอกเลยว่าฉันไม่ขาย”
“แต่มันเป็นบริษัทฯของพ่อเอวา”
“ใครบอก ตอนนี้มันเป็นบริษัทฯของฉันต่างหาก” คินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนือกว่า “หรือฉันพูดอะไรผิด?”
“พี่คินจะเอาอะไรอีก” เอวาถามด้วยน้ำเสียงไม่เข้าใจ
“เธอคิดว่าแค่เรื่องวันนั้นฉันก็จะหยุดแล้วหรอ นึกว่าเธอจะรู้จักฉันดีซะเอง”
“ไม่อะ” เอวาส่ายหน้า “พี่คินคนนี้เอวาไม่รู้จัก”