บทที่13 - กระชากเยื่อพรหมจรรย์ SM/NC+++

ตอนที่ 13

"หนาว!ตั้งสติหน่อยสิแกจะฆ่ามันตายที่นี่ไม่ได้นะ" พรีมเอ่ยเตือนสติเพื่อนรักน้ำหนาวเองเป็นคนดังหากมีข่าวตบตีกับเพื่อนสนิทเพียงเพราะเรื่องผู้ชายเพียงคนเดียวคงจะไม่ดีต่อภาพลักษณ์ของเธอเป็นแน่

"ปล่อยฉัน!อีวาวา!!อีชั่ว!" น้ำหนาวสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของพรีมอย่างแรงก่อนจะพุ่งตัวไปกระชากผมของวาวาลากมาตามแรงด้วยอารมณ์ที่เกรี้ยวกราดเดือดดาล

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน" น้ำเสียงทรงอำนาจของคิรินคู่ค้าคนสำคัญของศิลาดังขึ้นทำให้น้ำหนาวหันไปตวัดตามองอย่างไม่สบอารมณ์

"คุณน้ำหนาว" คิรินที่เห็นใบหน้าสวยหวานของน้ำหนาวที่จ้องมองมาที่เขาจึงยืนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะด้วยใบหน้าที่สวยติดอันดับบิลบอร์ดระดับโลกของน้ำหนาวทำเอาคิรินหัวใจเต้นแรงเกือบจะเสียอาการเมื่อได้เห็นใบหน้าสวยหวานของน้ำหนาวจริงๆแบบที่ไม่ใช่เห็นในนิตยสารและโซเชียลหรือในโทรทัศน์ทีวี

"หนาวพี่อธิบายได้" ศิลาเดินเข้ามาสวมกอดแฟนสาวเอาไว้แน่นเขาพยายามที่จะอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกอย่างให้เธอฟังแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผลเพราะน้ำหนาวได้เข้าใจเขาผิดไปไกลมากแล้ว

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว..ฉันขอให้เรื่องของเรามันจบกันแค่ตรงนี้และวันนี้แล้วก็อย่ามายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก" น้ำหนาวสะบัดตัวออกจากจากอ้อมกอดของศิลาอย่างแรงก่อนจะเดินออกไปนอกคลับด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น

"พี่ไม่เลิก" ศิลาเดินเข้ามาคว้าเรียวแขนของน้ำหนาวเอาไว้ในตอนที่น้ำหนาวกำลังจะเปิดประตูรถยนต์คันหรูออก

"ปล่อย" น้ำหนาวสะบัดเรียวแขนออกจากการเกาะกุมของศิลาด้วยท่าทางที่รังเกียจทุกสัมผัสของศิลาอย่างเปิดเผย

"หนาว..ฟังเฮียก่อน" ศิลาสวมกอดน้ำหนาวเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยให้เธอขึ้นรถ "เฮียรักหนาวคนเดียวนะ"

"อึก..ปล่อยฉัน!แกมันเลว" น้ำหนาวสะอื้นไห้ตัวโยนพลางใช้กำปั้นเล็กทุบตีเข้าที่แผงอกแกร่งไม่ยั้ง

"หนาว..หนาวฟังเฮียนะ..เมื่อกี้ที่หนาวเห็นมันไม่มีอะไร..ที่หนาวเห็นมันกอดเฮียเพราะเฮียฉีดมอร์ฟีนไปเยอะเฮียเลยเห็นหน้ามันเป็นหน้าของหนาว..เฮียยังไม่ได้มีอะไรกับมันนะ..ใจเย็นๆนะหนาวเรื่องนี้เราคุยกันได้อย่าเพิ่งใช้อารมณ์เฮียจะเล่าความจริงทุกอย่างให้หนาวฟังทั้งหมด" คำพูดที่ดูจริงใจของศิลาทำให้น้ำหนาวเริ่มสงบสติอารมณ์ลงจนหยุดนิ่ง

"คนดีไม่ต้องร้องไห้แล้ว...พี่ขอโทษ" ศิลาใช้มือหนาเช็ดคราบน้ำตาให้น้ำหนาวอย่างเบามือ

"กลับกันเถอะหนาวอย่ามาเสียเวลากับคนแบบนี้เลยคนมักมากในกามอย่างมันคงได้กับวาวาไปแล้วอย่าไปฟังที่มันพูด" โกวิทที่เห็นท่าว่าน้ำหนาวกำลังจะใจอ่อนให้ศิลาอีกครั้งจึงเดินเข้ามาดึงตัวของน้ำหนาวออกห่างจากศิลาทันทีพร้อมกับยุยงไม่ให้น้ำหนาวกลับไปคบกับศิลาอีกด้วยโกวิทเองก็แอบชอบน้ำหนาวมาตั้งแต่แรกเจอแล้วเหมือนกัน

"มึงอยากตายมากใช่ไหมถึงได้เข้ามาเสือก" ศิลาเดินเข้าไปผลักโกวิทให้ออกห่างจากน้ำหนาวอย่างแรงจนร่างของโกวิทถลาไปชนเข้ากับท้ายรถอย่างแรง

"วิท!" พรีมที่เห็นโกวิทล้มลงกับพื้นอย่างแรงจึงรีบวิ่งเข้าไปพยุงร่างกายกำยำของโกวิทขึ้นด้วยความเป็นห่วง

"ถ้าไม่อยากตายก็อย่ามาเสือก" ศิลาชี้หน้าต่อว่าโกวิทอย่างเอาเรื่องก่อนจะกระชากเรียวแขนของน้ำหนาวเหวี่ยงขึ้นไปนั่งด้านในรถลีมูซีนคันหรูของตัวเองอย่างแรง

@คฤหาสน์ของศิลา

ภายในห้องนอนของศิลา

"หนาว..เรามาคุยกันดีๆ"

"ไม่!" เพียะ! เพียะ! นอกจากที่น้ำหนาวจะไม่ยอมฟังในสิ่งที่ศิลากำลังจะพูดแล้วเธอยังสาดแรงตบเข้าที่ใบหน้าของศิลาไม่ยั้งท่าทางเอาแต่ใจไม่ยอมฟังเหตุผลของเธอทำให้ศิลาเริ่มจะหมดความอดทนกับเธอเต็มที

"ถ้าตบฉันอีกทีเยื่อพรหมจรรย์ของเธอที่หวงนักหวงหนามันจะถูกฉันฉีกกระชากอย่างไม่รู้ผิด" ศิลาเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ถ้าหากเป็นคนอื่นที่ตบหน้าเขาอย่างไม่ยั้งมือขนาดนี้เขาคงจะปลิดชีพบุคคลนั้นในทันที

เพียะ! เพียะ!

ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบของเด็กสาวน้ำหนาวไม่ได้ฟังที่ศิลาเอ่ยตักเตือนเธอเมื่อครู่เลยแม้แต่น้อยความโกรธที่เหมือนจะสงบลงกลับปะทุเดือดขึ้นมาอีกครั้งเมื่อดวงตากลมโตเหลือบไปเห็นรอยจูบสีแดงจากลิปสติกของผู้หญิงติดอยู่ที่ซอกคอหนาของศิลา