บทที่20 - อยู่ร่วมกันได้

ตอนที่ 20

"แกจะทำอะไร" วาวาเอ่ยถามเสียงเข้มเมื่อเห็นว่าในมือของน้ำหนาวอุ้มถังน้ำออกมาจากห้องน้ำ

"ก็ล้างทำความสะอาดห้องไง" น้ำหนาวเอ่ยก่อนจะสาดน้ำในถังใส่สองแม่ลูกปรสิตทันที

"กรี๊ดดดด!อีเด็กบ้า!" ปาลีและวาวากรีดร้องขึ้นเสียงดังด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดพลางดีดดิ้นราวกับสุนัขโดนน้ำร้อนลวก

"เดี๋ยวบัวช่วยค่ะคุณหนู" บัวสาวใช้คนสนิทของน้ำหนาววิ่งไปเอาน้ำมาสาดใส่สองแม่ลูกช่วยเจ้านายอย่างรู้งาน

"แกสองคนเข้ามาในบ้านของฉันได้ยังไงใครอนุญาตให้เสนียดอย่างพวกแกเข้ามา" น้ำหนาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดันแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

"ก็พ่อแกไงอีโง่!" วาวาตอบกลับน้ำหนาวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปผลักน้ำหนาวอย่างแรงจนน้ำหนาวล้มลงกับพื้นกระเบื้องอย่างแรง

"ผลักเพื่อนฉันเหรออีเปรต" พรีมที่เห็นน้ำหนาวล้มลงกับพื้นกระเบื้องจึงเข้าไปกระโดดถีบเข้าที่แผ่นหลังบางของวาวาอย่างแรงจนวาวาถลาล้มคะมำลงกับพื้นไม่เป็นท่า

"กล้ามากนะที่เข้ามาในห้องนอนของฉัน" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นพลางขึ้นมานั่งคร่อมบนตัวของวาวาก่อนจะสาดแรงตบเข้าที่ใบหน้าของวาวาไม่ยั้ง

"จับมัน" น้ำหนาวออกคำสั่งเสียงเข้มกับสาวใช้คนสนิททำให้บัวรีบเข้ามาล็อกแขนของวาวาเอาไว้แน่น

"อีน้ำหนาว!มึงตบลูกกูเหรอ" ปาลีพุ่งตัวเข้ามาหมายจะกระชากผมของน้ำหนาวแต่ทว่าน้ำหนาวรู้ทันจึงใช้เท้าถีบเข้าที่หน้าท้องของปาลีอย่างแรงจนปาลีล้มคะมำลงกับพื้นห้องอย่างแรง

"มนุษย์ป้าตลาดล่างอย่างแกมันต้องเจอฉัน" น้ำหนาวเอ่ยพลางเดินเข้ามากระชากชุดคลุมอาบน้ำของตัวเองที่อยู่บนตัวของปาลีออกเผยให้เห็นเรือนร่างอวบอั๋นเปลือยเปล่าของปาลีได้อย่างชัดเจนน้ำหนาวออกแรงกระชากผมของปาลีขึ้นก่อนจะกอดคอแทงเข่ากระทุ้งเข้าที่หน้าท้องของปาลีอย่างแรงหลายครั้งจนปาลีกระอักเลือดออกมา

"อีหนาว!" วาวาที่ต่อสู้กับพรีมและบัวอยู่เห็นผู้เป็นแม่ล้มลงกับพื้นริมฝีปากบางกระอักเลือดออกมาจึงรีบวิ่งเข้ามาผลักน้ำหนาวออกห่างจากผู้เป็นแม่ของเธออย่างแรง

"หึ..นึกว่าจะแน่" น้ำหนาวยืนกอดอกบิดยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจก่อนจะหันไปออกคำสั่งกับแม่บ้านคนสนิท

"บัว"

"ค่ะคุณหนู"

"ไปเอาน้ำร้อนมา" น้ำหนาวออกคำสั่งเสียงเรียบพลางจ้องมองใบหน้าเปื้อนเลือดของปาลีอย่างเย้ยหยัน

"คิคิ..ได้ค่ะคุณหนู" บัวหัวเราะออกมาอย่างมีจริตก่อนจะรีบวิ่งออกไปเอากาน้ำร้อนมาให้ผู้เป็นนายทันที

"อีหนาว!มึงทำร้ายแม่กู" วาวาเข้ามาผลักน้ำหนาวอีกครั้งแต่ทว่าน้ำหนาวรู้ทันจึงหลบได้ทันทำให้วาวาถลาล้มใบหน้าของเธอชนเข้ากับผนังกำแพงห้องอย่างแรง

"นอกจากแกสองคนจะเป็นได้แค่เมียน้อยแกสองแม่ลูกยังโง่เหมือนกันอีกนะ" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นอย่างเย้ยหยันก่อนจะกระชากผมของวาวาขึ้นมาอย่างแรง

"โอ๊ย!!ปล่อยกูอีหนาว!"

"หนาวปล่อยมันเถอะเดี๋ยวฉันเอง" พรีมเอ่ยขึ้นอาสาจะจัดการกับวาวาเองทำให้น้ำหน้าปล่อยมือของจากผมของวาวาทันที

"ปรสิตอยากแกมันต้องเจอคนอย่างฉันเว้ย" ผัวะ! ผัวะ! พรีมเข้าไปนั่งคร่อมบนตัวของวาวาพร้อมกับปล่อยหมัดหนักๆ เข้าที่เบ้าตาของวาวาไม่ยั้ง

"น้ำร้อนค่ะคุณหนู" บัวยื่นกาน้ำร้อนให้ผู้เป็นนายน้ำหนาวรับกาน้ำร้อนมาก่อนจะเดินเข้าไปหาปาลีที่นอนกุมหน้าท้องอยู่อย่างหมดสภาพ