บทที่23 - ถีบหัวส่ง NC+++

ตอนที่ 23

"ฉันจะเสียดายผู้ชายเลวๆ อย่างนายทำไม..จริงไหม?" น้ำหนาวเอียงคอพูดทำเอาศิลาที่เป็นคนอารมณ์ร้อนเหมือนกันขบกรามแน่นอย่างไม่สบอารมณ์

"ปล่อยฉันนะศิลา" น้ำหนาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บเมื่อโดนมือหนาของศิลาบีบเรียวแขนของเธออย่างแรง

"พอฉันช่วยจัดการปัญหาที่บ้านของเธอเสร็จแล้ว เธอก็ถีบหัวส่งฉันทันทีเลยนะ" ศิลากล่าวอย่างประชดประชันพลางกัดฟันกรอด

"ปล่อย" น้ำหนาวพยายามแกะมือหนาของศิลาออกจากเรียวแขนของเธอแต่ยิ่งเธอพยายามที่จะต่อต้านเขาศิลายิ่งเพิ่มแรงบีบรัดเรียวแขนของเธอมากขึ้น

"คงต้องรุนแรงสินะถึงจะเอาเด็กเจ้าอารมณ์อย่างเธออยู่" ท่อนแขนแกร่งช้อนร่างบางของน้ำหนาวขึ้นมาในท่าเจ้าสาวก่อนจะโยนร่างบอบบางของเธอลงบนเตียงนอนอย่างแรง

ตุ้บ!

"โอ๊ย!ไอ้ศิลาฉันเจ็บนะ" น้ำหนาวแว้ดใส่ศิลาพลางทำหน้าเหยเกโก้งตัวงอด้วยทั้งจุกและเจ็บในเวลาเดียวกันถึงเตียงนอนของศิลาจะนุ่มแต่แรงที่ศิลาเหวี่ยงร่างของเธอขึ้นมาก็ทำเอาเธอเจ็บไม่น้อย

"ไอ้..เลยเหรอ?" ศิลาดันลิ้นหนาติดกระพุ้งแก้มอย่างหงุดหงิดเมื่อโดนอดีตแฟนสาวเรียกตนเองว่า ไอ้ ไม่หยุดปากตั้งแต่เลิกลากับเธอ

"...."

"ลองด่าฉันอีกทีสิ" ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดันพลางถอดเข็มขัดหนังราคาแพงออกจากเอวสอบของตัวเองด้วยท่าทางดุดันจนดูน่ากลัวท่าทางเกรี้ยวกราดของศิลาทำเอาน้ำหนาวกลัวเขาขึ้นมาในทันทีแต่พยายามที่จะปรับสีหน้าให้ดูปกติที่สุดไม่ให้ศิลารู้ว่าเธอกำลังหวาดกลัวเขาอยู่

"อยากให้ฉันเสกเด็กเข้าไปในท้องเธอกี่คนดี?" คำถามของศิลาทำเอาหัวใจดวงน้อยของคนฟังกระตุกวูบรู้สึกหวาดเสียวที่ใจกลางความเป็นสาวขึ้นมาในทันที

"ถ้าแกทำฉันท้องฉันจะฆ่าแก" น้ำหนาวตอบกลับศิลาด้วยน้ำเสียงดุดันพลางขยับตัวถอยหลังหนีจนแผ่นหลังบางติดกับหัวเตียงนอน

"หึ โหดๆ เด็ดขาดแบบนี้สิสมแล้วที่เป็นผู้หญิงของฉัน" ศิลายักยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยันดวงตาคมกริบจ้องมองมาที่เรียวขาขาผ่องของอดีตแฟนสาวด้วยแววตาที่ยากเกินจะคาดเดาได้ น้ำหนาวจ้องมองรอยยิ้มร้ายกาจของอดีตแฟนหนุ่มด้วยความหวาดระแวงมือบางกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นราวกับมันเป็นเพียงที่พึ่งสุดท้ายของเธอในตอนนี้

"กรี๊ดดดดดดด!" น้ำหนาวกรีดร้องดังลั่นห้องนอนเมื่อโดนมือหนาของศิลากระชากข้อเท้าเล็กของเธอลงมาอย่างแรงก่อนจะสอดแก่นกายใหญ่เข้ามาในร่องสวาทฝืดเคืองไร้ซึ่งน้ำหล่อลื่นเป็นตัวเบิกทางโดยที่น้ำหนาวยังไม่ทันได้ตั้งตัว

"โอ๊ย!ศิลา" น้ำหนาวใช้มือบางกุมหน้าท้องแบนราบของตัวเองไว้ เมื่อโดนแก่นกายใหญ่กระแทกกระทั้นเข้ามาจนสุดความยาวของมันในคราวเดียวขนาดความเป็นชายที่ใหญ่ยาวมาจนถึงครึ่งท้องของน้ำหนาวทำเอาน้ำหนาวใบหน้าเหยเกด้วยความจุก

พั่บ! พั่บ! พั่บ!