บทที่31 - น่ารักไปอีกแบบ NC+++

ตอนที่ 31

@หลายวันต่อมา

@คฤหาสน์ของศิลา

"ที่นี่บ้านของศิลาเหรอ" น้ำหนาวเอ่ยถามเมื่อรถลีมูซีนคันหรูของศิลาที่มีเธอและศิลานั่งอยู่ภายในรถขับเคลื่อนเข้ามาจอดที่หน้าคฤหาสน์หรูที่ตกแต่งสไตล์ตะวันตก

"อืม..เข้าไปข้างในกันเถอะ" ศิลาโอบกอดเอวคอดกิ่วของน้ำหนาวเดินเข้ามาภายในคฤหาสน์ดวงตากลมโตของน้ำหนาวกวาดสายตามองรอบๆคฤหาสน์หลังงามด้วยความตื่นเต้นอยากรู้อยากเห็น

"ยังปวดหัวอยู่ไหม" ศิลาเอ่ยถามน้ำหนาวระหว่างที่กำลังจะเปิดประตูห้องนอนเข้ามาพลางใช้หลังมือหนาของตัวเองวัดอุณหภูมิที่หน้าผากมนของน้ำหนาว

"หายปวดแล้วค่ะ" น้ำหนาวตอบพลางจับมือหนาของศิลามากอดเอาไว้ ท่าทางออดอ้อนของเธอทำให้เขานึกถึงช่วงเวลาที่เขาและเธอเคยคบหากันเป็นแฟนทั้งคู่มักจะหยอดคำหวานให้กันและกันอีกทั้งน้ำหนาวยังชอบออดอ้อนเขาแบบนี้อยู่บ่อยๆเมื่อตอนที่เธอต้องการให้เขาซื้อของบางอย่างที่เธออยากได้ให้

"นอนพักเถอะ อีกสองชั่วโมงค่อยลงไปทานข้าวเย็น" ศิลาเอ่ยบอกน้ำหนาวก่อนจะช้อนร่างของเธอขึ้นมาในท่าเจ้าสาวเดินตรงไปที่เตียงนอนแล้วจึงวางร่างบอบบางของเธอนอนลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ

"ถ้าไม่ง่วงก็นอนดูทีวีบนเตียงรอ ฉันมีงานด่วนต้องทำ"

"ค่ะ"

"เล่นโทรศัพท์เป็นไหม" ศิลาเอ่ยถาม น้ำหนาวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนจะงงๆเล็กน้อย

"ลองเอาโทรศัพท์ฉันไปเล่นรอก่อน ขอทำงานก่อนเดี๋ยวมานอนเป็นเพื่อน" ศิลาเอ่ยบอกน้ำหนาวก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากมนของน้ำหนาวแล้วเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้โต๊ะทำงานที่อยู่อีกโซนของห้องนอนโดยมีสายตาบ้องแบ๊วของน้ำหนาวจ้องมองท่าทางเคร่งขรึมในตอนที่เขากำลังทำงานอยู่ตลอดเวลา

@เวลาผ่านไปสองชั่วโมง

"ดูอะไรอยู่" ศิลาที่เพิ่งทำงานเสร็จเดินเข้ามาเอ่ยถามน้ำหนาวที่นอนดูบางอย่างบนโทรศัพท์มือถือของเขาอยู่อย่างตั้งใจ

"หนังโป๊?" ศิลาเลิกคิ้วขึ้นเอ่ยถามก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาดู ศิลาดันลิ้นหนาติดกระพุ้งแก้มอย่างหงุดหงิดเมื่อเขาเองเป็นคนเปิดหนังรักผู้ใหญ่สุดเร่าร้อนทิ้งเอาไว้แล้วลืมปิดทำให้น้ำหนาวเห็นคลิปวีดีโอนั้น

"ศิลาบอกว่าหนูอายุครบสิบแปดปีแล้ว?" น้ำหนาวเอ่ยถามพลางจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของศิลาตาแป๋ว

"ใช่ เธออายุสิบแปดแล้ว"

"หนูทำแบบนี้ได้ไหม?" น้ำหนาวชี้นิ้วไปที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของศิลาด้วยความอยากรู้อยากลอง

"แบบไหน?" ศิลาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบพลางนั่งลงบนเตียงนอนข้างๆเธอ

"แบบในหนัง"

"ไหวเหรอ?" ศิลายักยิ้มมุมปากเพียงนิดเขาจ้องมองคนตัวเล็กด้วยแววตาที่หื่นกระหายอย่างไม่ปิดบัง

"คะ?" น้ำหนาวเอียงคอถามเล็กน้อยด้วยความงุนงง

"ฉันซาดิสม์"

"..." น้ำหนาวเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเป็นเส้นตรงพลางก้มหน้าลงซ่อนพวงแก้มแดงระเรื่อของตัวเองเอาไว้ไม่ให้คนตัวโตรู้ว่าเธอกำลังเขินอายเขาอยู่

"เมื่อก่อนเธอกับฉันเราสองคนลึกซึ้งกันแทบทุกวัน"

"ทุกวัน?" น้ำหนาวเงยหน้าขึ้นมาพลางทำตาโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ

"หึ..ถ้าอยากทำก็นอนลงแล้วอ้าขาออกกว้างๆ" ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอหนาเบาๆนึกเอ็นดูกับท่าทางเขินอายตกใจของเธอ

"มะ..ไม่อยากทำแล้วค่ะ" น้ำหนาวรีบปฏิเสธพัลวันก่อนจะเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นมือบางกำชายกระโปรงตัวเองเอาไว้แน่นด้วยท่าทางเคอะเขินราวกับสาวน้อยไร้เดียงสา

"หึ..เธอเป็นแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ" ศิลาใช้นิ้วโป้งมือลูบวนที่ริมฝีปากอวบอิ่มของน้ำหนาวอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆ สอดนิ้วชี้นิ้วกลางยาวแกร่งเข้ามาในโพรงปากเล็กของน้ำหนาว

"อื้อ..เมื่อก่อนหนูเป็นยังไงเหรอคะ" น้ำหนาวเปล่งเสียงออกมาอย่างความยากลำบากด้วยโพรงปากเล็กของเธอถูกศิลาล้วงนิ้วเข้ามาหยอกล้อกับลิ้นเล็กของเธออยู่

"เมื่อก่อนทุกคนเรียกเธอว่าแม่มด"

"แม่มด?"

"ใช่ แต่ตอนนี้เธอเป็นนางฟ้าของฉัน"

"นางฟ้า"