บทที่37 - ปล่อยปละละเลย

ตอนที่ 37

@ทางด้านของภูวดล

LINE : พรีม

ภูวดล : ได้คุยกับหนาวไหม

(ภูวดลทักแชตแอปพลิเคชันไลน์ไปหาพรีมเพื่อนสาวคนสนิทของน้ำหนาวหลังจากที่เขาไม่ได้เจอกับน้ำหนาวเลยตั้งแต่ที่น้ำหนาวออกจากโรงพยาบาล)

พรีม : ตอนนี้หนาวน่าจะอยู่กับคุณศิลาค่ะ

ภูวดล : หนาวเป็นยังไงบ้าง ใช้ชีวิตมีความสุขดีรึเปล่า

พรีม : ค่ะ หนาวก็มีความสุขปกติดี

(พรีมตอบกลับไปตามมารยาทเธอไม่ได้อยากจะคุยกับภูวดลเลยสักนิดหากภูวดลไม่ใช่คุณพ่อของน้ำหนาวเธอคงจะบล็อกไลน์ของภูวดลไปแล้ว)

ภูวดล : บอกให้หนาวส่งเงินมาให้อาบ้างตอนนี้อาไม่มีเงิน

(ด้วยภูวดลเองไม่กล้าที่จะบอกความจริงเรื่องหนี้สินและเรื่องวุ่นวายต่างๆภายในครอบครัวของเขาที่เกิดจากความเห็นแก่ตัวของเขาเองล้วนๆ ให้กับพี่ชายแท้ๆอย่างเหมันต์คุณพ่อแท้ๆของอัคคีและการันต์ฟังจึงทำให้ตอนนี้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

ภายในคฤหาสน์ของภูวดลในตอนนี้มีเพียงแค่ภูวดลและแม่บ้านคนเก่าคนแก่หลงเหลืออยู่ไม่กี่คน แม่บ้านคนอื่นๆต่างย้ายไปอยู่กับซิตาที่คฤหาสน์ของคุณพ่อของซิตากันหมดอีกทั้งภูวดลเองก็ไม่ได้ไปทำงานและเขาเองก็ไม่มีเงินด้วยจึง

ไม่มีหน้าที่จะไปสู้หน้าของเหล่าบรรดาลูกน้องที่บริษัทของเขาได้เพราะเขาไม่มีเงินที่จะจ่ายเงินเดือนให้กับพนักงานส่วนเงินที่ศิลามอบให้เขาเป็นค่าเซ็นใบหย่าให้กับซิตานั้นเขาก็ได้เอา

ไปใช้หนี้พนันบอลและใช้หนี้ธนาคารบางส่วนอีกทั้งเขายังเอาเงินที่ศิลาให้มาไปปาร์ตี้สังสรรค์ดื่มเหล้ากับแก๊งเพื่อนนักธุรกิจเฒ่าหัวงูของเขาเวลาที่ภูวดลไปสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนนักธุรกิจของเขาภูวดลเองมักจะ

ทำใจใหญ่ใจสปอร์ตอาสาจ่ายค่าเครื่องดื่มทั้งหมดแทนเพื่อนๆทุกครั้งจนตอนนี้เงินที่ศิลาให้เขามาใกล้จะหมดแล้วเขาเหลือเงินติดตัวอยู่ไม่ถึงห้าพันทำให้เขาต้องทักแชตไลน์ไปหาพรีมให้ติดต่อหาโทรหาน้ำหนาวให้น้ำหนาวส่งเงินมาเลี้ยงชีพเขา)

พรีม : ค่ะ พรีมจะบอกหนาวให้

LINE : โกวิท

ภูวดลที่เพิ่งแชตไลน์กับพรีมจบเมื่อครู่จึงทักแชตไปหาโกวิทเพื่อนชายคนสนิทของน้ำหนาวอีกคน ภูวดลทักหาทุกคนที่คิดว่าจะสามารถติดต่อกับน้ำหนาวให้ส่งเงินมาจุนเจือเขาในฐานะที่เขาเป็นเป็นพ่อแท้ๆและเป็นคนหาเงินส่งเสียเลี้ยงดูน้ำหนาว

จนน้ำหนาวได้เติบโตมาอย่างสมบูรณ์แบบจนหลายๆคนต้องอิจฉาชีวิตที่สมบูรณ์แบบไปซะทุกๆด้านของน้ำหนาว ภูวดลเพียงแค่คิดว่า มันคือค่าตอบแทนบุญคุณที่น้ำหนาวต้องจ่ายให้เขา

หากแต่ความเป็นจริงแล้ว ซิตาเป็นคนเลี้ยงดูออกค่าใช้จ่ายของน้ำหนาวซะส่วนใหญ่ตั้งแต่ที่ภูวดลกับวาวาเริ่มแอบลึกซึ้งกันภูวดลก็ห่างหายจากการให้เงินส่งเสียเลี้ยงดูน้ำหนาวตั้งแต่ตอนนั้นมา

มีเพียงแค่ซิตาและศิลาที่ให้เงินน้ำหนาวใช้อีกทั้งภูวดลยังประเคนน้ำหนาวใส่พานส่งให้ศิลาอีกเพื่อแลกกับผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับจากศิลา โชคดีของน้ำหนาวที่ศิลาดันถูกใจน้ำหนาวรักและเอ็นดูน้ำหนาวจากใจจริงตั้งแต่แรกเห็นจึงทำให้น้ำหนาวมีชีวิตที่สุขสบายมาจนถึงทุกวันนี้

ทั้งที่เธอขาดความรักความดูแลเอาใจใส่จากผู้เป็นพ่อแต่เพราะมีศิลาคอยดูแลเธอตลอดเวลาทุกอย่างเลยไม่ได้ดูแย่จนเกินไป

ภูวดล : ถ้าติดต่อหนาวได้บอกให้หนาวส่งเงินมาให้อาบ้าง

โกวิท : ได้ครับผมจะบอกหนาวให้

"ดล" ภูวดลที่กำลังจะกดส่งข้อความไปหาโกวิทต้องหยุดชะงักไปเมื่อเห็นว่าเหมันต์พี่ชายแท้ๆของตนเดินเข้ามาหาเขาที่กำลังนั่งกดโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์

"พี่" ภูวดลรีบเก็บโทรศัพท์มือถือของตัวเองลงในทันทีที่เห็นใบหน้าคมคายของพี่ชายอันเป็นที่รัก

"ฉันรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว แกปิดฉันไม่ได้หรอก" เหมันต์เอ่ยพลางจ้องมองใบหน้าหมองคล้ำราวกับคนไม่ได้นอนมาหลายวันของน้องชายไม่วางตา

"..." ภูวดลนั่งนิ่งเงียบไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาด้วยเขารอฟังสิ่งที่พี่ชายกำลังจะเอ่ย

"แกทำแบบนี้กับครอบครัวของตัวเองได้ยังไง แกไม่สงสารลูกเมียแกบ้างเหรอ แกไม่สงสารลูกสาวแกบ้างเหรอที่ความจำเสื่อมแล้วยังต้องมาอยู่ในสภาพที่พ่อแม่หย่าร้างกันบ้านแตกสาแหรกขาด ทำอะไรลงไปนึกถึงหน้าลูกเมียบ้างไหม"

"-_-" ภูวดลขบกรามแน่นอย่างไม่สบอารมณ์เขาไม่ชอบให้ใครมาสั่งสอน

"ถึงจะไม่นึกถึงเมีย ก็นึกถึงหน้าลูกสาวแกบ้างลูกแกยังเด็กทำไมแกถึงได้ทำร้ายจิตใจลูกของแกขนาดนี้ แกตบหน้าลูกทำไม?"

"พี่มีเงินให้ผมยืมไหม" ภูวดลเอ่ยขอยืมเงินพี่ชาย ไหนๆเหมันต์ก็รับรู้เรื่องราวทุกอย่างแล้วเขาก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเกรงใจพี่ชายอย่างเหมันต์อีกต่อไป