บทที่ 43 พันธมิตรแปรเปลี่ยนเป็นศัตรู

ซูหนานอีมองหยุนจิ่งที่เดินเข้ามาอย่างดีใจ และมองเลยไปข้างหลังเขาก็มีคนสามคนยืนอยู่

หยุนจิ่งชี้ไปที่ชายร่างท้วมที่ยืนอยู่หน้าสุด "เขาเป็นน้องชายของพ่อบ้านจวนอ๋อง คิดบัญชีเก่งที่สุด ทำรายการบัญชีก็ละเอียด เสด็จแม่ถึงกับชมเชย ให้เขามาช่วยเจ้าทำบัญชีเถอะ"

ซูหนานอีถึงกับตกใจเบิกตากว้าง จากนั้นหยุนจิ่งก็แนะนำต่อ "เขาเป็นผู้จัดซื้อของจวนอ๋อง จวนอ๋องของเรามีผู้จัดซื้อมากถึงยี่สิบคน เขาไปต่างเมืองมากที่สุด ทั่วประเทศเขานั้นรู้จักหมด ข้ายกให้เจ้า"

"นี่คือผู้จัดการรองของจวน มีความซื่อสัตย์ ละเอียดรอบคอบ ทำงานเป็นขั้นเป็นตอน เคยทำงานที่สำนักแพทย์หลวง ล้วนรู้จักประเภทยาต่างๆ เป็นอย่างดี ยกให้มาเป็นผู้จัดการร้านของเจ้า!"

ซูหนานอีทั้งตกใจและดีใจในคราเดียว และยังไม่ทันได้เอ่ยปาก หยุนจิ่งก็กระซิบบอก： "เหนียงจื่อ เจ้าวางใจเถอะ เงินเดือนของพวกเขาจวนอ๋องจะเป็นผู้รับผิดชอบ เจ้าไปต้องจ่ายเงิน เจ้าคิดว่าดีหรือไม่"

ซูหนานอีถอนหายใจยาว ดีที่ไหนกันล่ะ เห็นได้ชัดว่าดีเกินไปแล้ว! อำนวยความสะดวกถึงที่เลย……

"ดี ดีมาก จิ่งเอ้อร์ ขอบคุณเจ้าจริงๆ " ซูหนานอียิ้มสดใสออกมา ยิ่งมองหยุนจิ่งยิ่งน่ารัก "จิ่งเอ้อร์ เมื่อสักครู่ข้าซื้อขนมอร่อยๆ ที่ร้านที่ถนนมาให้เจ้าด้วย"

"จริงหรือ คืออะไร" หยุนจิ่งดีใจถามขึ้นมาทันที

เสี่ยวเถาก็นำขนมงายกขึ้นถวาย "ท่านอ๋อง นี่คือขนมงาที่คุณหนูตั้งใจซื้อจากร้านที่พึ่งทำเสร็จจากเตาร้อนๆ นำฝากท่าน ทั้งหอม ทั้งหวาน ทั้งกรอบ!"

"เหนียงจื่อรักข้าที่สุด" หยุนจิ่งรับขนมมา แกะห่อออกแล้วดมกลิ่นที่หอมกรุ่นฟุ้งกระจากออกมา "เหนี่ยงจื่อช่างใจดีจริงๆ"

ผู้จัดการเซี่ยกับพวกสามคนต่างก็รู้สึกไม่ดีแล้ว คุกเข่านานแล้วแม้แต่จะหายใจยังไม่กล้า ได้แต่ฟัง แม้แต่เรื่องที่กำลังพูดกันอยู่ก็ไม่พูดต่อแล้วหรือ

นักบัญชีอูเพียงแค่คิดจะข่มขู่ซูหนานอีเท่านั้น แต่ผลปรากฏว่าไม่เพียงจะทำให้ตนเสียงาน ลูกชาย แม้กระทั่งหลานๆ ล้วนก็จะไม่มีงานทำแล้วจะทำอย่างไรละทีนี้ กลับไปเขาจะต้องถูกภรรยาโมโหโกรธจนบ้านแตกแน่

ผู้เฒ่าหลี่เองก็รู้สึกกลัดกลุ้มใจมิใช่น้อย เขายังไม่ทันพูดอะไรก็จะเสียงานที่ทำอยู่แล้วหรือ

ผู้จัดการเซี่ยยังไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้เขา……มีคนมาแทนเขาแล้วอย่างนั้นหรือ

ซูหนานอีหัวเราะสนใจแต่กับหยุนจิ่ง ผู้จัดการเซี่ยก็อดทนไม่ไหวแล้ว

"คุณหนูซู พวกเราก็จำใจต้องทำ เป็นฮูหยิน ……เซี่ยชื่อสั่งให้พวกเราทำอย่างนี้ พวกเราก็ไม่มีทางเลือก" ผู้จัดการเซี่ยมือกุมท้องส่งเสียงเครียดออกมา

ซูหนานอีหันไปมองพวกเขาสามคน ก็รู้สึกขำอยู่ในใจ

พูดตามจริง ร้านนี้ก็ไม่เหมาะที่จะมารับช่วงต่อสักเท่าไหร่ ตอนนี้นางคิดถูกแล้ว และก็ได้ตัดสินใจแล้วว่า ผู้จัดการเซี่ย นักบัญชี และยังมีคนรับผิดชอบจัดซื้อ ทั้งสามคนนี้จะต้องมีใครคนหนึ่งไป ต้องทำอย่างนี้ถึงจะสามารถแสดงอำนาจให้เกรงกลัวได้

และหยุนจิ่งที่มาครั้งนี้ยังได้นำผู้ช่วยที่มีฝีมือมาด้วย ยิ่งทำให้ซูหนานอีตัดสินใจได้ง่ายและเด็ดขาด

เรื่องการค้านั้นนางก็ไม่ค่อยชำนาญการ แต่เรื่องวัตถุดิบยา นางถือว่ารู้ดีที่สุดแล้ว

และพอได้ยินผู้จัดการเซี่ยเอ่ยออกมาอย่างนี้ ซูหนานอีก็ยิ้มเย็นชาออกมา "พวกท่านทั้งสามคนลุกขึ้นเถอะ"

ผู้จัดการเซี่ยคิดว่ามีทางรอดแล้ว ก็รีบลุกขึ้น คิดไม่ถึงว่าซูหนานอีเอ่ยขึ้น: "อย่านำคำพูดที่ว่าจำใจต้องทำมาทดแทนความผิดของตัวเองกับข้า พวกท่านคิดอะไรอยู่ ข้านั้นรู้ดี คนฉลาดไม่พูดในที่ลับไขในที่แจ้ง ตอนนี้คนที่มาทำหน้าที่แทนก็มาถึงแล้ว พวกท่านปรึกษากันเองเถอะ"

ทั้งสามคนมองหน้าสบตากัน แววตาก็เปลี่ยนไปทันที

ความสามัคคีที่มีมาก่อนเข้ามาในห้องนี้ตอนนี้ก็เริ่มร้าวแล้ว พันธมิตรที่ตอนนี้กลางมาเป็นคู่ต่อสู้

"คุณหนูซู" ท่านผู้เฒ่าหลี่ที่นิ่งเงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้น： "ข้าทำหน้าที่จัดซื้อมาตลอด เรื่องอื่นข้าไม่รู้เห็น ก่อนที่ข้ากลับมาก็ได้ทำรายการมาสองรายการแล้ว ล้วนเป็นคำสั่งของเซี่ยชื่อเรื่องอื่นนั้นข้าไม่เคยทำมาก่อน"

ใบหน้าเขาที่ทั้งแดงและหยาบกร้าน แววตาแดงก่ำ： "ข้าต้องเลี้ยงดูครอบครัว ข้ารักงานนี้ ท่านอย่าไล่ข้าออกเลย ต่อไปข้าจะตั้งใจทำงาน ท่านสั่งอะไรข้าก็จะทำตาม"

เซี่ยหนานอีก็รีบเอ่ยขึ้นบ้าง "คุณหนูซู ผู้เฒ่าหลี่พูดถูก เซี่ยชื่อนั้นเป็นเจ้าของร้าน นางสั่งให้พวกเราทำอะไร พวกเราก็จำใจต้องทำอย่างนั้น ขอท่านเข้าใจเราด้วย"

"ท่านไม่ใช่ญาติของเซี่ยชื่อหรอกหรือ ทำไม ตอนนี้ถึงไม่ออกหน้าแทนนางล่ะ" ซูหนานอีหัวเราะเบาๆ

ผู้จัดการเซี่ยส่ายหน้าไปมา "ญาติอะไรกัน ลำดับเครือญาติห่างกันแล้ว เพียงแค่มีแซ่เดียวกันเท่านั้น และในใต้หล้าแซ่นี้ก็มีคนใช้เยอะแล้ว ก็ถือว่าไม่ใช่แล้ว ท่านว่าใช่หรือไม่"

ซูหนานอีหัวเราะหึสั้นๆ เขาพูดอย่างนี้ทำให้รู้สึกไมู่รู้จะพูดอย่างไรต่อดี

：