บทที่ 64 ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

เช้าวันรุ่งขึ้น ซูหนานอีอาบน้ำแต่งตัวเสร็จกำลังกินข้าวมื้อเช้าอยู่ เสี่ยวเถาวิ่งเข้ามาจากข้างนอก กระซิบในข้างหูของนาง"คุณหนูเจ้าคะ เพิ่งได้รับข่าวว่า นักพรตจิน......ตายแล้ว"

"อ้อ?"ซูหนานอีวางตะเกียบลง"พบเจอที่ไหน?"

"ได้ข่าวว่าในศาลาพักม้าแห่งหนึ่งนอกเมือง ถูกแทงหลายครั้ง มีเลือดไหลออกมามากมาย แต่กระเป๋าที่อยู่ติดตัวไม่ได้หาย ของมีค่าข้างในก็ยังมีอยู่ ท่านเจ้าเมืองบอกว่า ไม่เหมือนเป็นการฆ่าเพื่อขโมยทรัพย์"

ซูหนานอีตกใจ"ท่านเจ้าเมืองยังทราบเรื่องนี้ด้วยหรือ?"

"ใช่เจ้าค่ะ"เสี่ยวเถาพยักหน้า"ได้ข่าวว่าไปหาคุณหนูของตระกูลหลี่ แต่ในที่สุดกลับได้พบเรื่องนี้"

ซูหนานอีเหมือนคิดอะไรอยู่ โบกมือและพูดว่า"เสี่ยวเถา เจ้าไปเฝ้าข้างนอก ห้ามให้คนอื่นเข้ามา ข้ามีบางอย่างจะคุยกับเสี่ยวชี"

"เจ้าค่ะ คุณหนู"

เสี่ยวชีเดินหน้าขึ้นไป ซูหนานอีถามว่า"เมื่อวานเจ้าไปส่งข่าวสาร เขาพูดยังไง?"

"เขาบอกว่าขอบพระคุณคุณหนู ยังบอกว่าให้บ่าวไม่ต้องติดตาม ถึงจะไม่มีความข้องกับคุณหนูเจ้าค่ะ"

ซูหนานอีขมวดคิ้ว"ข้าไม่ได้กลัวว่าจะเดือดร้อนหรอก ในเมื่อกล้าบอกเขา ก็ไม่กลัวสิ่งพวกนี้ แต่คิดไม่ถึงว่าท่านเจ้าเมืองจะรู้เร็วเช่นนี้ ไม่สามารถว่าเขารอดมาหรือยัง"

"งั้นบ่าวไปดูดีไหมเจ้าคะ?"

ซูหนานอีเดินไปถึงข้างโต๊ะหนังสือ หยิบพู่กันขึ้นมาเขียนจดหมายซองหนึ่ง"เจ้าไปตามหาเขา ถ้าหาเจอเขาก็พาเขากลับเรือนนั้น เอาจดหมายนี้ให้เขาด้วย"

"เจ้าค่ะ"

เสี่ยวชีเพิ่งเดินมาถึงลานบ้าน เสี่ยวเถาก็วิ่งเข้ามา"คุณหนูเข้าคะ คนใช้ข้างนอกบอกว่า ท่านเจ้าเมืองมาที่บ้านเจ้าค่ะ นายท่านไม่อยู่บ้าน เชิญท่านไปตอบเจ้าค่ะ"

"จะพบกับข้าหรือ?"ซูหนานอีรู้สึกแปลกใจ

เสี่ยวชีหันกลับมามองซูหนานอี ซูหนานอีโบกมือ"รีบไปเถอะ"

เสี่ยวเถากระซิบถามว่า"คุณหนู ท่านจะไปหรือเปล่าเจ้าคะ?"

"แน่นอน"ซูหนานอีพยักหน้า"มาหาถึงบ้านแล้ว ไม่พบก็ไม่ดีแล้ว เปลี่ยนเสื้อเถอะ"

ซูหนานอีก้มหน้ามองเสี่ยวเถาที่กำลังจัดระเบียบกระโปรงให้นางอยู่"เสี่ยวเถา ไม่ต้องกลัว ท่านเจ้าเมืองแค่มาสอบถามสถานการณ์เท่านั้น ถ้าเจ้าแสดงตัวอย่างกังวล จะถูกเขาสังเกตได้นะ"

เสี่ยวเถาเบิกตากว้างและปิดปาก พยักหน้าอย่างเร็ว

"ไปเถอะ"

ท่านเจ้าเมืองจ้าวในฐานะที่เป็นเจ้าเมืองของเมืองนครหลวง อายุประมาณสี่สิบนิดๆ เป็นคนซื่อตรง ใส่ชุดราชการสีแดง สีหน้าค่อนข้างดำไปหน่อย สายตาแหลมคม มีหนวดอยู่

ช่วงนี้เขายุ่งมากๆ หลังจากดำรงตำแหน่งแล้วก็ได้จัดการคดีที่กองไว้ในเมื่อก่อน ยังไม่ทันได้พักผ่อนเลย ก็เกิดคดีการสูญหายของหญิงสาว จากนั้นหาเจอสาวใช้ของคุณหนูหลี่ เดิมทีคิดจะไปหาร่องรอยที่ที่เกิดเหตุอีก แต่ระหว่างทางก็ได้เจอกับคดีที่นักพรตจินถูกฆ่าอีก

เขานั่งดื่มน้ำชาอยู่ในห้องโถง คิดเรื่องที่ยุ่งเหยิงเล่านี้ และค่อยๆเรียบเรียงความคิด

จู่ๆก็ได้ยินเสียงเดิน เขาหันไปมอง เห็นแต่ซูหนานอีพาเสี่ยวเถาเดินมา

ซูหนานอีได้ใส่กระโปรงสีน้ำเงิน เดินช้าๆ ชายกระโปรงไม่ได้เคลื่อนไหว เอวตรง เดินทีละก้าวอย่างมั่นคงและสง่างาม

ท่านเจ้าเมืองจ้าวใช้มือจับเคราค่อยๆสังเกต แม้ว่าได้เป็นข้าราชการมานานเคยเห็นคุณหนูของตระกูลใหญ่โตต่างๆ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมว่าคุณหนูซูคนนี้มีบุคลิกที่ดีงาม

เจ้าเมืองจ้าวลุกขึ้นมา ซูหนานอีขึ้นไปทำความเคารพ"เจ้าเมืองจ้าว ขออภัยที่ไม่ได้ไปต้อนรับนะเจ้าค่ะ"

"คุณหนูซูไม่ได้เกรงใจหรอก คือข้ามาอย่างกระทันหัน"เจ้าเมืองจ้าวยิ้มขึ้นมา เขาเป็นคนที่เข้มงวดอยู่ตลอด สามารถยิ้มออกมาก็ถือว่าไว้หน้าแล้ว

"เดิมทีนายท่านซูไม่ได้อยู่ในจวน ข้าก็ไม่ควรมารบกวนสตรีที่จวน แต่เรื่องนี้มันสำคัญมาก หวังว่าคุณหนูซูจะเห็นใจได้"