บทที่ 110 แผนยุทธศาสตร์ถูกขโมยไป

จิ้งอ๋องไม่ได้ตอบเช่นกัน เพียงแค่ยกมือขึ้นและแตะๆ ที่ศีรษะหยุนชาง " ดึกมากแล้ว เจ้าไปพักผ่อนเถิด"

หยุนชางจะนอนหลับได้อย่างไร ในใจของนางเต็มไปด้วยคำพูดที่จิ้งอ๋องพูดเมื่อสักครู่นี้ ฮองเฮาไม่สามารถตั้งครรภ์ได้งั้นหรือ แน่นอนว่าต้องเป็นฝีมือของเขา แต่ว่าฮองเฮาคงไม่ทราบใช่หรือไม่ มิเช่นนั้นนางก็คงไม่ใช้วิธีแสร้งตั้งครรภ์หรอก เสด็จพ่อก็คงไม่ทราบเช่นกัน แต่เหตุใดเขาจึงพูดเรื่องนี้กับตน? หยุนชางเงยหน้ามองจิ้งอ๋อง แล้วพบว่าเขากลับไปนั่งที่หลังโต๊ะและหยิบหนังสือมาอ่านแล้ว

เช้าตรู่ของวันที่สอง บรรยากาศในค่ายค่อนข้างตึงเครียด เสียงกลองยามเช้ายังไม่ดังขึ้น จิ้งอ๋องไม่ทันได้สวมชุดเกราะ ก็เร่งสั่งให้ทหารไปตามเหล่าแม่ทัพมาที่กระโจมแม่ทัพ ไม่นานทางเข้าออกค่ายก็ถูกปิดกั้น และห้ามทุกคนออกไปข้างนอก แม้แต่ทหารที่ทำอาหารอยู่ฝ่ายครัวจะออกไปยกน้ำเพื่อหุงข้าวก็ไม่สามารถออกไปได้

แม้ว่าจะไม่มีใครพูดถึง แต่เหล่าทหารในกองทัพก็รู้สึกได้ถึงความตึงเครียด และดูเหมือนว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

หัวจิ้งเองรู้สึกกังวลขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว นางเดินไปมาอยู่ในค่ายตลอดทั้งเช้า

ท่านจ้าวฮูเหรินทำเสียง หึ อย่างเย็นชา "เสียงดังจัง" จากนั้นก็หลับตาลง ถอดลูกประคำในมือออก แล้วเริ่มสวดมนต์

เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวจิ้งจึงกระทืบเท้าเดินไปที่ประตูกระโจม นางเห็นทหารตระเวนไปมา แล้วได้เรียกทหารมาถามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "เกิดอะไรขึ้นในค่ายหรือ? ข้าเห็นว่าทหารลาดตระเวนนั้นเพิ่มมาเยอะ" ทหารเห็นว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ จึงเบาเสียงลงแล้วพูดว่า "เรียนองค์หญิงขอรับ ข้าน้อยเองก็ไม่ทราบเช่นกัน แต่ได้ยินมาว่าแผนยุทธศาสตร์ถูกขโมยไปขอรับ จิ้งอ๋องกำลังกังวลอยู่ กลัวว่าโจรจะนำแผนยุทธศาสตร์นี้ออกไปจากค่ายได้ จึงได้ควบคุมสถานการณ์ไว้อย่างเคร่งครัดขอรับ"

แผนยุทธศาสตร์ถูกขโมยไปหรือ? หัวจิ้งตกใจอย่างมาก เป็นไปได้อย่างไร? ตนยังหาไม่เจอเลยว่าแผนยุทธศาสตร์นี้อยู่ที่ใด? มันก็ถูกขโมยไปแล้วงั้นหรือ? ใครขโมยไป? ตอนนี้แคว้นหนิงกำลังเผชิญศึกกับแคว้นแย้หลางอยู่ แสดงว่าคงเป็นคนของแคว้นแย้หลางเอาไป คนอื่นๆ ขโมยไปก็ไม่มีประโยชน์อันใด ถ้าชางเจียชิงซูได้แผนยุทธศาสตร์นี้ไป มันจะมีผลเสียต่อตนหรือไม่? หัวจิ้งรู้สึกกังวล หลังจากครุ่นคิด นางจึงรีบเดินไปที่กระโจมของจิ้งอ๋อง แต่ว่าปกติแล้วกระโจมจิ้งอ๋องนั้นได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา วันนี้กลับไม่มีทหารอยู่ข้างนอกเลย และมีเสียงแผ่วเบาดังจากข้างใน

หัวจิ้งกัดฟันเดินเข้าใกล้กระโจม แล้วเอาหูแนบกับกระโจม ก็ได้ยินเสียงข้างใน "วันนั้นไส้ศึกของข้าที่อยู่ในกองทัพแย้หลางส่งข่าวมาบอกว่า มีคนต้องการขโมยแผนยุทธศาสตร์ ข้าจึงคิดแผนรับมือไว้แล้ว เพียงแค่ส่งข่าวออกไปว่าแผนยุทธศาสตร์นั้นถูกขโมยไปแล้ว คนของกองทัพแย้หลางที่จะมาขโมยแผนนั้นคงคิดว่าเราไม่มีแผนยุทธศาสตร์อยู่ในมือแล้ว เขาก็คงจะไม่เสียเวลากับเรื่องนี้ ไม่แน่เขาก็อาจจะกลับไปส่งข่าว"

กลยุทธ์? หัวจิ้งตกตะลึง หรือว่า แผนยุทธศาสตร์นี้.........

"ท่านอ๋องหมายความว่า อันที่จริงแผนยุทธศาสตร์นี้มิได้ถูกขโมยไป แต่ท่านอ๋องซ่อนมันเอาไว้ แต่ว่าตอนนี้แผนยุทธศาสตร์นี้อยู่ที่ใดขอรับ?" เสียงนี้ได้ถามคำถามที่หัวจิ้งอยากรู้คำตอบมากที่สุดออกมา

"แน่นอนว่าข้าได้ซ่อนมันเอาไว้แล้ว ไม่มีใครคาดคิดหรอกว่าข้าจะผนึกแผนยุทธศาสตร์นี้ไว้ที่ประตูกระโจมของข้า" น้ำเสียงของจิ้งอ๋องหยิ่งผยองเล็กน้อย "พวกเจ้าให้ทหารปิดล้อมทางเข้าออกค่ายต่อไป แล้วข้าจะสั่งย้ายทหารในกระโจมข้าออกให้หมด เพื่อให้คนอื่นๆ คิดว่า แผนยุทธศาสตร์นั้นมิได้อยู่ในกระโจมของข้าแล้ว เมื่อถึงตอนนั้น ทันทีที่คนของชางเจียชิงซูมีการเคลื่อนไหว ข้าก็จะจับมันไว้ได้"

หัวจิ้งกำมือที่อยู่ในแขนเสื้อไว้แน่น กลัวว่าคนอื่นจะเห็นตน นางจึงรีบออกจากกระโจมแม่ทัพไป

ผนึกไว้ที่ประตูกระโจม วิธีนี้จองจิ้งอ๋องฉลาดเสียจริง คงไม่มีใครคาดคิดจริงๆ อย่างน้อยตนไม่มีทางคิดได้ว่าแผนยุทธศาสตร์จะอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน

หัวจิ้งมองไปรอบๆ และกำลังจะเดินเข้าไปในกระโจมของหมอทหาร เมื่อนางมาถึงทางเข้ากระโจมแห่งหนึ่ง นางก็เห็นว่าประตูกระโจมถูกเปิดออกอย่างแรง มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมาปิดปากหัวจิ้งไว้ แล้วดึงนางเข้าไปในกระโจม

เหล่าแม่ทัพได้ออกจากกระโจมของจิ้งอ๋องไปแล้ว หยุนชางก็ยืนขึ้น " เหตุใดเมื่อสักครู่ข้าจึงเห็นว่ามีเก้าอี้ตัวหนึ่งว่างอยู่?"