บทที่ 135 พินิจพิเคราะห์ (สาม)

จักรพรรดิหนิงจ้องไปที่หยุนชางเป็นเวลานาน จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง เปิดหน้าต่างมองดูลานที่ขาวโพลนนอกหน้าต่าง ถอนหายใจอย่างเงียบๆ "น่าเสียดายที่เจ้าเป็นเด็กผู้หญิง"

หยุนชางสะดุ้ง ไม่รู้ว่าทำไมเสด็จพ่อจึงตรัสอย่างนั้น แต่เพียงแค่มองจักรพรรดิหนิงในภวังค์เพียงลำพัง หยุนชางก็ก้มศีรษะลงโดยไม่ถาม

"เรื่องนี้ เจิ้นทราบแล้ว แต่ว่า ให้จบไว้ตรงนี้เถอะ นางกำนัลคนนั้นชื่อปี้ลั่วใช่ไหม ประเดี๋ยวข้าจะมีราชโองการว่า เพราะปี้ลั่วเกลียดชังสนมจิ่น นางจึงนำตะไคร่น้ำในบ่อน้ำมาวางตามทางโดยพลการ จนทำให้สนมจิ่นหกล้มลง ต่อมากลัวว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผย ดังนั้นนางจึงกระโดดลงไปในบ่อน้ำและฆ่าตัวตาย" เสียงของจักรพรรดิหนิงตี้มีความจำใจเล็กน้อย

หยุนชางเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ก้มศีรษะและตอบอย่างสุภาพว่า "เพคะ"

จักรพรรดิหนิงหันศีรษะและมองไปที่ต่างหูที่สั่นเทาของหยุนชาง "เจ้าไม่ถามเจิ้นหรือว่าทำไม?"

หยุนชางได้ยินคำพูด หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็กล่าวว่า "เสด็จพ่อเป็นฮ่องเต้ของแผ่นดิน หยุนชางเป็นเพียงผู้หญิงที่มีความรู้เพียงเล็กน้อย การคิดพิจารณาถึงเรื่องต่างๆ แน่นอนว่าไม่รอบคอบเท่าเสด็จพ่อ แม้ว่าชางเอ๋อร์จะไม่รู้ว่าเหตุใดเสด็จพ่อถึงตัดสินใจเช่นนี้ แต่หลายวันมานี้ชางเอ๋อร์ก็ได้เห็น ว่าในใจของเสด็จพ่อมีความเป็นห่วงเสด็จแม่มาก เรื่องนี้พัวพันหลายฝ่าย หมิงไท่เฟย คุณหนูหลี่ และพี่หญิง และอาจมีคนมิอาจหยั่งรู้อีกมากมาย น้ำผึ้งหยดเดียวอาจลุกลามทั้งหมด หากเราตรวจสอบต่อไป สุดท้ายผู้ที่จะถูกทำร้าย เป็นไปได้อย่างมากคือเสด็จแม่ที่กำลังตั้งครรภ์..."

จักรพรรดิหนิงได้ฟัง ก็มีความชื่นชมในสายตาของเขาเล็กน้อย เมื่อก่อนเขาไม่ค่อยรู้เรื่องลูกสาวคนนี้ดีนัก รู้เพียงว่านางอ่อนแอมักป่วย และมีนิสัยนิ่งสงบ แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่านางจะเป็นคนฉลาด

"เจ้ารู้ก็ดี ตอนนี้ ยังไม่ถึงเวลา..." จักรพรรดิหนิงถอนหายใจ แววตาที่ประกายความเยือกเย็น

หยุนชางก้มศีรษะลง แน่นอนรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่ฤกษ์งามยามดีที่จะลงมือกับตระกูลของมหาเสนาบดีหลี่ ดังนั้นนางจึงไม่ได้เรียกหาใคร มาพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้กับจักรพรรดิหนิงเพียงลำพัง คนของเสนาบดีมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างมาก ตนจะค่อยๆทำลายมันทีละนิด แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลา หากตอนนี้ใช้โอกาสเรื่องนี้ดึงหมิงไท่เฟย และหลี่อิ๋งอิ๋งออกมา เสนาบดีหลี่จะฉวยโอกาสโต้กลับอย่างแน่นอน

"เสด็จพ่อ ตอนนี้เราได้ประกาศว่าเสด็จแม่แท้งพระครรภ์แล้ว แต่ในวังนี้มีบางคนที่มีเจตนาไม่ดี แค่ลองสืบหา ก็จะรู้ว่าการแท้งของเสด็จแม่เป็นเพียงเรื่องกำบัง ถึงเวลานั้นเกรงว่าเสด็จแม่จะตกอยู่ในอันตราย เสด็จพ่อมีตำหนักนอกวังในเมืองเฟิ่งไหล ให้เสด็จแม่ไปพักที่ตำหนักนอกวังเพื่อรอคลอดดีไหมเพคะ เมืองเฟิ่งไหลอยู่ใกล้กับวิหารแคว้นหนิง และท่านตาก็ใช้ชีวิตสันโดษอยู่ใกล้ๆ จึงสามารถดูแลกันได้ แม้ว่าในวังจะได้รับการปกป้องอย่างแน่นหนา เพียงแต่ว่าผู้คุ้มกันจะแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาก็มิอาจเทียบได้กับวิธีการของหญิงในวัง"

จักรพรรดิหนิงเงยศีรษะขึ้นและจ้องไปที่หยุนชางสักพัก "เจ้าได้พบกับนางเซียวไท่ฟู่"

หยุนชางพยักหน้า "ท่านตามีมิตรภาพกับเจ้าอาวาสอู๋น่า ตอนที่ชางเอ๋อร์พักฟื้นที่วิหารแคว้นหนิง ท่านตาได้ไปเยี่ยมชางเอ๋อร์หลายครั้ง และได้สอนพิณ หมากรุก คัดลายมือ และภาพวาดให้กับชางเอ๋อร์"