บทที่ 418 ความสงสัย

หยุนชางพลันขมวดคิ้วลง มิใช่ว่านางตั้งใจปกปิดจักรพรรดิหนิงว่าจิ้งอ๋องกลับมาแล้ว หากแต่ อะไรต่าง ๆ ล้วนแต่เด่นชัดต้องสืบหาข้อมูลอย่างละเอียด เกรงว่าเมื่อจักรพรรดิหนิงรู้เข้าว่าจิ้งอ๋องกลับมาถึงวังแล้ว จะเป็นเรื่องที่สร้างความลำบากให้กับการเคลื่อนตัวของจิ้งอ๋อง

หยุนชางและจิ้งอ๋องเมื่อเตรียมการหลอกลวงผู้คนเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงพาเฉียนยินเดินทางเข้าวัง พร้อมทั้งรีบร้อนวิ่งไปยังตำหนักฉินเจิ้ง หัวหน้าเจิ้งที่ยืนอยู่หน้าประตูนั้น เมื่อเห็นลักษณะของหยุนชางพลันตกอกตกใจเป็นอย่างมาก จึงรีบร้อนสอบถามเรื่องราวว่า "หวางเฟยเกิดอะไรขึ้นงั้นหรือพะยะค่ะ ?"

หยุนชางเปิดปากพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย "เมื่อครู่มีนักฆ่าลอบเข้ามาในตำหนักจิ้งอ๋อง มีประมาณร้อยกว่าคนได้ วังทั้งหมดเกือบจะโดนทำลายไปหมดแล้ว"

หัวหน้าเจิ้งเห็นดังนั้น รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "หวางเฟยมิเป็นอะไรใช่ไหมพะยะค่ะ ?"

"ไม่เป็นอันใด ข้าตกใจไปหน่อย เสด็จพ่ออยู่หรือไม่ ? " ร่างกายหยุนชางพลันสั่นเทาเล็กน้อย พร้อมถามด้วยน้ำเสียงเบา ๆ

หัวหน้าเจิ้งพลันรีบร้อนบอกว่า "องคืจักรพรรดิกำลังพูดคุยกับผู้บัญชาการทหารองครักษ์อยู่พะยะค่ะ นู๋ไฉจะไปรายงานองค์จักรพรรดิให้ โปรหวางเฟยรอสักครู่ "

หยุนชางจึงรับคำ พร้อมหลี่ตาลงเล็กน้อย ผู้บัญชาการทหารองครักษ์ เสด็จพ่อเรียกเขาเข้ามา มีอะไรงั้นหรือ ?

ผ่านไปชั่วครู่ หัวหน้าเจิ้งพลันออกมาบอกหยุนชางว่า "เชิญหวางเฟย พะยะค่ะ"

หยุนชางจึงเดินเข้าไปในตำหนักฉินเจิ้ง พลันเห็นชายสองคนที่อยู่เบื้องหน้ากำลังเดินออกมา หนึ่งในนั้นคือผู้บัญชาการทหารองครักษ์ที่นางรู้จัก หากแต่ผู้ที่เดินข้างผู้บัญชาการทหารองครักษ์นั้น นางมิเคยเห็นหน้าเลยแม้แต่น้อย พลันสวมใส่อาภรณ์สีดำทั้งชุด รังสีที่ปล่อยออกมาดูมีความเยือกเย็นเล็กน้อย

ภายในราชสำนักแห่งนี้ มีบุคคลเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ? หยุนชางพลันหลี่ตาลง พลางลอบสังเกตุชายหนุ่มตรงหน้า สายตาจับจ้องไปที่ป้ายหยกข้างเอวของเขาสังพัก จึงถอนสายตาออกมา พร้อมเดินเข้าไปยังด้านในของตำหนัก

จักรพรรดิหนิงที่กำลังขมวดคิ้วอยู่นั้น เมื่อได้เสียงฝีเท้าเดินเข้ามา จึงเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่ขาวซีดของหยุนชาง พร้อมรีบร้อนลุกขึ้นมาจากเก้าอี้เพื่อเดินมาหาหยุนชาง พร้อมสอบถามว่า "เจิ้นได้ยินหัวหน้าเจิ้งรายงานแล้ว วังของจิ้งอ๋องโดนนักฆ่าบุกทำลายงั้นหรือ ? เจ้าเป็นเช่นไรบ้าง ? บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ ? "

หยุนชางพลันส่ายหัวไปมา พร้อมหลับตาลง ขบริมฝีปากว่า "มิได้บาดเจ็บตรงไหนเพคะ ก่อนหน้านั้นที่ชางเอ๋อร์ได้พบกับนักฆ่า ท่านอ๋องได้ให้องครักษ์เงาส่วนใหญ่คอยติดตามปกป้องชางเอ๋อร์ไว้แล้ว หากแต่นักฆ่าพวกนั้นมากันเยอะเกินไป บุกทะลวงเข้ามาในวังได้ การกระทำที่อึกระทึกเช่นนี้ จึงดึงดูดองครักษ์เงาในวังจิ้งอ๋องเป็นอย่างมาก หากแต่ก็ถูกพวกนักฆ่ากำจัดไปเสียมากมาย ตอนนี้วังจิ้งอ๋องล้วนแต่เต็มไปด้วยซากศพ ท่านอ๋องยังมิอยู่ในวังอีก ชางเอ๋อร์รู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย "

ร่างกายหยุนชางพลันสั่นเทาเบา ๆ หากแต่น้ำเสียงของนางนิ่งสงบ มีหยุดชะงักเป็นครั้งคราวพร้อมกับกุมมือของนางที่กำลังสั่นเทาเล็กน้อย นั่นบ่งบอกให้เห็นถึงอารมณ์หยุนชางในตอนนี้ได้เป็นอย่างดี

จักรพรรดิหนิงพลันจ้องไปยังหยุนชางอยู่ชั่วครู่ พร้อมพูดขึ้นมาว่า "ภายในวังจิ้งอ๋องตอนนี้ล้วนแต่ไม่ปลอดภัยยิ่งนัก ในช่วงไม่กี่วันนี้ เจ้าก็เข้ามาอยู่ในพระราชวังก่อนเถิด เมื่อเหตุการณ์สงบลงแล้ว เจ้าค่อยกลับไปยังวังจิ้งอ๋อง"