บทที่ 543 หยิบยกถกประเด็น

"ติดต่อสายลับที่อยู่ใกล้ตัวท่านอ๋องได้หรือไม่ ตอนนี้ท่านอ๋องอยู่ที่ใด?" หยุนชางรีบถามในทันที

ลั่วอี้ส่ายหน้า "เกรงว่าท่านอ๋องจะสั่งพวกเขาไว้ พวกเขาไม่ยอมให้คำตอบกับหม่อมฉันเลยพ่ะย่ะค่ะ"

หยุนชางขมวดคิ้ว พลันนางก็เห็นพ่อบ้านเดินมา หยุนชางมองไปที่พ่อบ้าน "มีเรื่องอะไร?"

พ่อบ้านสีหน้าไม่ค่อยดี เขาตอบหยุนชางว่า "เมื่อครู่นี้บ่าวไพร่ที่ไปซื้อของกลับมาแจ้งว่า ตอนนี้ด้านนอกกำลังเล่าลือกันไปทั่ว บอกว่าท่านอ๋องทรงฆ่าคนตายเมื่อวานนี้ที่หอหลงเฟิ่งพ่ะย่ะค่ะ แล้วยังพูดกันอีกว่า ท่านอ๋องเคยตรัสว่า พระองค์เคยให้คำมั่นสัญญาเอาไว้ ว่าชีวิตนี้จะมีพระชายาเพียงพระองค์เดียว หากผู้ใดกล้าคิดที่จะเปลี่ยนแปลงความคิดของท่านอ๋อง ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็ตาม ไม่ว่าจะยศใดตำแหน่งใด ท่านอ๋องจะจัดการให้หมดทุกคนเลยพ่ะย่ะค่ะ"

คนในจวนต่างพากันอึ้ง พวกเขามองมาที่หยุนชาง หยุนชางได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ นางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดออกมาด้วยเสียงอันสั่นเครือว่า "ตามข้าออกไปข้างนอกที"

เดินออกไปได้ไม่เท่าไร ก็เห็นคนเฝ้าประตูรีบวิ่งมาหา เขาพูดอย่างเหนื่อยหอบว่า "พระชายา มีคนจากในวังมาพ่ะย่ะค่ะ เขาบอกว่าฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้พระชายาเสด็จไปเข้าเฝ้าในวังพ่ะย่ะค่ะ"

ฮ่องเต้? หยุนชางขมวดคิ้ว "เรียกข้าหรือ? ไม่ใช่ท่านอ๋องหรือ?"

คนเฝ้าประตูส่ายหน้า "เรียกพระชายาพ่ะย่ะค่ะ หม่อมฉันได้ถามย้ำเพื่อความแน่ใจมาแล้ว"

หยุนชางงุนงง จากนั้นนางก็พยักหน้า เมื่อเดินออกมา ผู้ที่มาจากในวังก็คือหลิวเหวินอันนั่นเอง หยุนชางครุ่นคิด แล้วเดินเข้าไปหาพร้อมส่งยิ้มให้กับเขา "ขันทีหลิว......"

เมื่อหลิวเหวินอันเห็นหยุนชาง เขาก็ยิ้มตอบ แล้วทำความเคารพ "คารวะพระชายารุ่ยอ๋องพ่ะย่ะค่ะ"

"ขันทีหลิวไม่ต้องมากพิธีหรอกนะ บ่าวในจวนได้แจ้งมาว่ามีคนจากในวังมาที่นี่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นขันทีหลิว" หยุนชางยิ้มให้หลิวเหวินอัน

"ฮ่องเต้มีรับสั่งให้พระชายาเสด็จไปเข้าเฝ้าในวังพ่ะย่ะค่ะ เห็นทรงตรัสว่าตอนนี้นอกวังมีข่าวลือกำลังแพร่สะพัดไปทั่ว ทรงเกรงว่าพระชายาจะมีอันตราย จึงทรงมีรับสั่งให้หม่อมฉันนำองครักษ์มารับพระชายาเข้าวังด้วยตัวเองพ่ะย่ะค่ะ เชิญเสด็จพ่ะย่ะค่ะ พระชายา" หลิวเหวินอันยิ้มและพูดด้วยความสุภาพ แต่เขาก็แอบสังเกตหยุนชางอย่างละเอียด

เฉี่ยนหลิ่ว เฉี่ยนจั๋ว และเฉี่ยนอินที่ยืนอยู่ข้างๆมองไปที่หยุนชางแล้วพยักหน้า หยุนชางหันหลังแล้วเดินไปพร้อมกับหลิวเหวินอัน มีรถม้าจอดอยู่หน้าจวนรุ่ยอ๋อง หยุนชางจึงได้เห็นว่า ข้างนอกจวนมีคนติดตามมาด้วยมากมายดังเช่นที่หลิวเหวินอันได้พูดไว้ มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง เมื่อพวกเขาเห็นหยุนชางเดินมาก็แอบพากันซุบซิบ หยุนชางนิ่งไปสักครู่ แล้วจึงขึ้นไปบนรถม้า

เสียงซุบซิบด้านนอกรถม้าเล็ดลอดมาถึงหูของหยุนชางอยู่บ่อยครั้ง ล้วนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่หอหลงเฟิ่งเมื่อวานนี้ หยุนชางตั้งใจฟัง ส่วนมากแล้วสิ่งที่พวกเขาซุบซิบกันเป็นการชื่นชมเสียมากกว่า ต่างพูดกันว่าท่านอ๋องทรงรักพระชายาเป็นที่สุด นับเป็นความโชคดีของพระชายา ผู้หญิงบางคนก็พูดว่าพวกนางอยากจะออกเรือนกับผู้ชายที่เป็นดังเช่นท่านอ๋อง

หยุนชางอมยิ้ม ดูเหมือนว่าลั่วชิงเหยียนจะเตรียมการมาดีมาก ราษฎรถือเป็นรากฐานหลักแห่งแคว้น ความเชื่อของราษฎรก็คือความเชื่อแห่งแคว้น ราษฎรพากันสรรเสริญลั่วชิงเหยียนเช่นนี้ ผู้ที่คาดหวังให้ลั่วชิงเหยียนได้รับโทษ คงจะไม่ง่ายเสียแล้ว

เซี่ยหวนอวี่กำลังรอหยุนชางอยู่ที่ตำหนักหารือ หลิวเหวินอันนำหยุนชางเข้ามาในตำหนัก เซี่ยหวนอวี่กำลังตรวจดูหนังสือราชการ ภายในตำหนักมีเพียงเสียงพลิกกระดาษ หยุนชางเดินเข้ามาด้านใน รอจนกระทั่งหลิวเหวินอันกลับไปยืนด้านหลังเซี่ยหวนอวี่แล้วนางจึงคุกเข่าลง "ถวายบังคมฮ่องเต้ ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นๆปีเพคะ"