บทที่ 630 คิดบัญชีตระกูลหวัง

เมื่อหยุนชางได้ฟังดังนั้นแล้วก็ตาโตด้วยความตื่นเต้นดีใจ "เป็นความจริงหรือเพคะ? นับเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ ตอนที่พวกเราเพิ่งมาอยู่แคว้นเซี่ย คนในวังก็คอยจับตาดูพวกเราและวิธีที่ฮ่องเต้ปฏิบัติต่อพวกเรา สายตาที่คอยจับตาดูพวกเราล้วนเป็นสายตาที่ไม่เป็นมิตร อ๋องเจ็ดอยู่แคว้นเซี่ยมาตั้งนาน คงได้ใจขุนนางไปบ้างไม่มากก็น้อย เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว เราเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่ตอนนี้มีคนให้การสนับสนุนท่านแล้ว ต่อไปก็คงจะมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ท่านจะต้องเกรียงไกรยิ่งๆขึ้นไป นับเป็นเรื่องดีที่ควรฉลองนะเพคะ"

ลั่วชิงเหยียนพยักหน้า "ใช่แล้ว งั้นเรามาดื่มเหล้าฉลองกันสักหน่อยดีไหมล่ะ?"

หยุนชางยังไม่ทันได้ตอบ ลั่วชิงเหยียนก็เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออกมาได้ "แต่เอ๊ะ ตอนนี้ชางเอ๋อร์กำลังอุ้มท้อง ดื่มเหล้าไม่ได้ งั้นสวามีของชางเอ๋อร์จะเป็นคนดื่มแทนเองดีไหม?"

หยุนชางหัวเราะอย่างมีความสุข ลั่วชิงเหยียนสั่งคนไปนำเหล้ามา หยุนชางคิดในใจว่า คนอะไร หาข้ออ้างให้ตัวเองได้กินเหล้าเก่งชะมัด

เมื่อสั่งคนไปนำเหล้ามาแล้ว ลั่วชิงเหยียนก็พูดกับหยุนชางว่า "พรุ่งนี้ข้าต้องไปพบเพื่อน คงกลับมาไม่ทันกินมื้อเย็น เจ้าไม่ต้องรอข้านะ"

หยุนชางพยักหน้า

ลั่วชิงเหยียนอิ่มอกอิ่มใจเป็นอย่างมาก เขาดื่มเหล้าเข้าไปไม่น้อย แล้วจึงกอดหยุนชางหลับไป แม้จะดื่มเหล้าไปมาก แต่เช้าวันถัดมา เขาก็ตื่นเช้าและเข้าวังไปทำภารกิจได้อย่างสดชื่น

เฉี่ยนอินทำตามคำสั่งของหยุนชางได้อย่างรวดเร็ว ช่วงสายๆของวันถัดมา นางก็ส่งข่าวมาว่า ลูกค้าที่สั่งซื้อชุดได้มาถึงที่ร้านกันแล้ว

หยุนชางอยู่ในจวนก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไร ไม่สู้ไปดูหอเฉียนสุ่ยอี้เหริน นางสั่งการสายลับ และพาเฉี่ยนจั๋วและเฉี่ยนหลิ่วออกไปข้างนอก

เมื่อมาถึงหอเฉียนสุ่ยอี้เหริน ด้านนอกของหอมีรถม้าจอดเต็มไปหมด ผู้คนไปรวมตัวกันอย่างหนาแน่น แต่ส่วนมากมักเป็นชาวบ้านที่ไปมุงดูเหตุการณ์ หยุนชางสั่งให้คนไปเตรียมทางเดิน นางก้าวลงจากรถม้าแล้วค่อยๆเดินไปด้านในหอเฉียนสุ่ยอี้เหริน

ยังไม่ทันที่จะได้เข้าไปข้างใน ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายต่อว่าต่อขานดังอื้ออึงมาจากภายในร้าน "เห็นว่าสินค้าของหอเฉียนสุ่ยอี้เหรินดีนักดีหนา แต่นี่มันอะไรกัน เอามาหลอกขายแบบนี้ได้อย่างไร พอข้าสวมใส่เข้าไปครั้งแรก เนื้อผ้าก็ฉีกขาดออกมาง่ายๆ ผ้านี่ไม่ใช่จะราคาถูกๆนะ พวกเจ้าจะเอากำไรมากเกินไปแล้ว......"

คนหนึ่งยังพูดไม่ทันจบ อีกคนหนึ่งก็พูดเสริมขึ้นมาอีก "ใช่ๆๆ ข้ายังไม่ทันใส่เลย ผ้าก็ขาดเสียแล้ว"

พลันหยุนชางก็ได้ยินเสียงของเฉียนสุ่ยชี้แจงด้วยความสุภาพว่า "ขอให้ฮูหยินทุกท่านใจเย็นๆก่อนนะคะ ทางเราจะเร่งทำการตรวจสอบว่าปัญหานี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร"

หยุนชางยิ้มแล้วเดินเข้าไป นางมองดูฝูงชนภายในร้าน

"คนเยอะจังเลย เกิดอะไรขึ้นหรือ?" หยุนชางเอ่ยถามเฉียนสุ่ย

การมาเยือนของหยุนชางเป็นที่สนอกสนใจของผู้คนในร้านเป็นอย่างมาก แม้หยุนชางจะไม่ค่อยได้ออกมาปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน แต่สตรีที่มาจากในวังย่อมเคยพบนางมาก่อน พวกนางมองดูหยุนชางด้วยความสงสัย

เฉียนสุ่ยยิ้มอย่างหน้าเสีย นางคารวะหยุนชางแล้วอธิบายว่า "เชิญพระชายาเสด็จไปนั่งพักที่ห้องรับรองชั้นบนก่อนเถิดเพคะ เมื่อหม่อมฉันจัดการเรื่องตรงนี้เสร็จแล้วจะรีบไปเข้าเฝ้านะเพคะ"