บทที่ 729 ล้มเหลวแล้ว

อาจเป็นเพราะเขาวิ่งมาเร็วเกินไป กงกงยังคงหายใจหอบ พูดไม่หมดแม้แต่ประโยคเดียว ฮองเฮาเป็นกังวลเล็กน้อย ดังนั้นนางจึงเพิกเฉยเขา ยืนขึ้นและสั่งให้มามาช่วยพยุงนาง พร้อมแล้วที่จะเสด็จไปวังซู่หย่า

ทันทีที่นางเสด็จไปที่ทางเข้าห้องโถง กงกงก็รีบพูด "ฮองเฮา ไม่ใช่เสิ่นซู่เฟย ฮองเฮา..."

ฮองเฮาตะลึง นางหยุดก้าวเดิน ขมวดคิ้วและหันศีรษะกลับ ด้วยความสงสัยเล็กน้อยในดวงพระเนตรของนาง "ไม่มีเสิ่นซู่เฟย เจ้าหมายถึงอะไร"

กงกงรีบพูด "ใต้เท้าหวูให้หม่อมฉันมาทูลฮองเฮาว่า ล้มเหลวแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

"อะไรนะ" พระพักตร์ของฮองเฮานิ่งเล็กน้อย "ล้มเหลว เกิดอะไรขึ้น" น้ำเสียงเย็นชาลง

กงกงรีบเข่าลงกับพื้นและพูดว่า "ใต้เท้าหวูกล่าวว่า ตอนที่เขากำลังรายงานต่อฝ่าบาทเกี่ยวกับแท่นศิลา เมื่อฝ่าบาททรงทราบเรื่องวันเกิดบนแท่นศิลา สีพระพักตร์ของพระองค์ก็เปลี่ยนไปในทันใด และกำลังจะทรงตามเสิ่นซู่เฟยและฉีอ๋องเข้ามาสอบคำถาม แต่หลี่เฉี่ยนโม่จากกรมอาญาหลี่เฉี่ยนโม่ก็รีบเข้ามาพ่ะย่ะค่ะ"

"หลี่เฉี่ยนโม่ เขาเป็นคนของเสิ่นซู่เฟยมิใช่หนรือ เขามาทำอะไร" ฮองเฮาขมวดคิ้วและ ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นในใจนาง

กงกงรีบกราบทูลว่า "ใต้เท้าหวูกล่าวว่า หลี่เฉี่ยนโม่มารายงานฝ่าบาทว่าช่างแกะสลักเฒ่าที่เชี่ยวชาญในเมืองจิ่นได้ตายไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

"ช่างแกะสลักตายไป มารายงานต่อฝ่าบาททำไม ก็ให้ศาลไปสืบคดีก็เพียงพอ..." ฮองเฮามีท่าทีไม่พอใจเล็กน้อย

"มันเกิดขึ้นโดยบังเอิญ หลี่เฉี่ยนโม่กล่าวว่า ในบ้านของช่างแกะสลักเฒ่าที่ตายแล้ว มีกระดาษแผ่นหนึ่งที่มีข้อความเขียนอยู่ ตรงกับข้อความบนแท่นศิลาที่เป็นคำกล่าวล่ำลือในเมืองจิ่นเมื่อช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาพ่ะย่ะค่ะ" กงกงก้มศีรษะลง น้ำเสียงของเขาสั่นเล็กน้อย

แววพระเนตรของฮองเฮาดูประหลาดใจ และนางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า "หรือว่าจะเป็นช่างแกะสลักเฒ่าคนนั้นหรือ..."

กงกงรีบตอบ "พ่ะย่ะค่ะ ช่างแกะสลักเฒ่าคนนั้นคือคนที่เราไปหาพ่ะย่ะค่ะ"

เมื่อฮองเฮาได้ยินเช่นนี้ สีพระพักตร์ของนางก็ดูแย่ลงมาก นางตระหนักตลอดว่าถ้านางวางแท่นศิลาที่เมืองจิ่นอัน มันจะทำให้ผู้คนตระหนักว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับนางหรือในวัง แต่ ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีบางอย่างผิดปกติกับช่างแกะสลักเฒ่า "เกิดอะไรขึ้น ข้าไม่ใช่ให้ให้เจ้ากำจัดช่างแกะสลักเฒ่าแล้วหรือ จัดการอย่างสะอาดหรือไหม ทำไมยังเก็บกระดาษไว้ในห้องช่างแกะสลักอีก?"

กงกงรีบตอบ "แน่นอนว่าพวกหม่อมฉันได้จัดการอย่างสะอาด ใต้เท้าหวูกล่าวว่าสถานที่ที่หลี่เฉี่ยนโม่พบกระดาษคือมันอยู่บนโต๊ะ หากมีเช่นจริง มันก็สถานที่ที่เห็นได้ชัดเจนแน่นอนเราตรวจสอบหลายครั้งแล้วและไม่เคยพบกระดาษบนโต๊ะเลย..."

ฮองเฮามีแววพระเนตรเย็นชาเล็กน้อย "หมายความว่ามีใครบางคนไปบ้านช่างแกะสลักเฒ่าหลังจากคนของเราไปงั้นหรือ"

"เช่น... เช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ" กงกงก้มหน้าลงและตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

"มีคนรู้เรื่องนี้ไม่มาก เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร" ฮองเฮาเยาะเย้ยก่อนจะกล่าวว่า "ต้องมีไส้ศึกในหมู่นักฆ่าที่ส่งไป จัดการนักฆ่าที่ส่งไปทั้งหมดซะ"

กงกงตอบรับ คุกเข่าลงกับพื้นโดยก้มศีรษะลง

ฮองเฮาเงียบอยู่นานก่อนจะตรัสอีกครั้งว่า "นอกจากกระดาษแผ่นนั้นแล้ว หลี่เฉี่ยนโม่ยังพบอะไรอีก"

"ใต้เท้าหวูกล่าวว่า หลี่เฉี่ยนโม่ได้ส่งคนจากกรมอาญาไปสอบถามคนที่อาศัยอยู่รอบๆบ้านช่างแกะสลักเฒ่า ชายวัยกลางคนกล่าวสารภาพว่า เขาเห็นคนไปหาช่างแกะสลักเฒ่า ไม่มีหนวดเคราบนใบหน้า เสียงแหลมเล็ก มักจะทำนิ้วกล้วยไม้ ดูจากท่าทางน่าจะเป็นขันทีในวังมากที่สุดพ่ะย่ะค่ะ"