บทที่ 753 ใช้กลยุทธ์เล็กน้อย

เวลานี้เป็นช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดในบรรดาโรงน้ำชา และข่าวลือก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วก่อนที่ท่านหมอจะมาถึงจวนรุ่ยอ๋องเสียอีก

หยุนชางกำลังดื่มชาที่หนานย่วนขณะรอท่านหมอ ท่านหมอยังมาไม่ถึงพ่อบ้านก็เร่งวิ่งเข้ามาแจ้งว่า "พระชายาขอรับ ซูไท่เว่ยได้ข่าวว่าพระชายามีภาวะครรภ์ไม่คงที่ จึงได้สั่งให้คนเชิญหมออมา ตอนนี้หมอที่ซูไท่เว่ยเชิญมารออยู่ที่ห้องโถงรับรองขอรับ..........."

"เช่นนั้นหรือ? ไวเชียวนะ" หยุนชาง "ในเมื่อเรากำลังรออยู่ เช่นนั้นก็เชิญเข้ามาเถิด เขาจะได้ไม่คิดว่าเรากำลังวางอำนาจ และใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างที่ปฏิเสธที่จะพบเขา ฉินยีมาช่วยพยุงข้าขึ้นเตียงหน่อย"

ฉินยีรีบตอบรับ ก้มลงและพยุงหยุนชางเดินไปที่เตียง นางถอดรองเท้าให้หยุนชาง จากนั้นก็สางผมหยุนชางออกดึงผ้าห่มแล้วห่มไว้

หยุนชางหยิบขวดหยกขาวเล็ก ๆ จากข้างหมอนมา เทยาจากมันมาหนึ่งเม็ดแล้วกินเข้าไป ผ่านไปไม่นานก็เห็นว่าสีหน้าของหยุนชางขาวซีด มีหยาดเหงื่อไหลออกมาบนหน้าผากของนาง

มีเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก ฉินยีรีบเดินไปที่ประตูและเห็นซูฉีกับหญิงวัยกลางคนยืนอยู่ด้านนอก

ฉินยีรีบกล่าวว่า " ท่านนี้คือหมอที่ซูไท่เว่ยเชิญมาใช่หรือไม่? รบกวนด้วยเพคะ พระชายาของหม่อมฉันอาการแย่ลงจริงๆ แต่ท่านหมอก็ไม่มาเสียที เชิญท่านหมอท่านนี้โดยเร็วเลยเพคะ

หญิงวัยกลางคนรีบเข้าไปในห้อง ซูฉีก็อยากจะเข้าไปเช่นกัน แต่ฉินยีเร่งห้ามเขาเอาไว้ " ซูไท่เว่ยโปรดหยุดรอด้านนอกเพคะ นี่เป็นห้องอาศัยของพระชายา หากว่าซูไท่เว่ยเข้าไปก็คงไม่เหมาะสมเท่าไหร่นัก"

ซูฉีขมวดคิ้ว ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ จากนั้นจึงถอยหลังไปสองก้าวและจ้องมองไปที่หญิงวัยกลางคนด้วยแววตาที่เยือกเย็น และยืนอยู่นอกประตูไม่เดินเข้าไป

ฉินยีรีบพาหญิงวัยกลางคนคนนั้นเข้าไปในห้องและพูดซ้ำ ๆ ว่า "ท่านหมอเร่งมาตรวจมาดูว่าพระชายาเป็นเช่นนี้ต้องทำอย่างไรเพคะ? ก่อนหน้านี้หลังจากกลับจวนแล้ว พระชายาก็ทรงกล่าวว่าปวดท้อง ข้าน้อยจึงพยุงพระชายามาพักผ่อนที่เตียง แต่ดูเหมือนว่าอาการปวดท้องของพระชายาจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าก็ขาวซีดอย่างมาก ตอนนี้มีหยาดเหงื่ออีกเล็กน้อย"

หญิงวัยกลางคนพยักหน้า เดินไปที่ข้างเตียงและตรวจดู ใช้วิธีการดูฟังถามและจับชีพจร หลังผ่านไปอยู่นานจึงขมวดคิ้วและกล่าวว่า "ท่านตกตะลึงจนทำให้เกิดอาการภาวะครรภ์ไม่คงที่จริงๆ"

ดวงตาของฉินยีเบิกกว้างและพูดซ้ำ ๆ ว่า " แล้วจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ? ท่านหมอมีวิธีกระไรหรือไม่?"

หญิงวัยหลายคนนั้นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า "มีเลือดหรือไม่?"

ฉินยีเหลือบมองไปที่หยุนชาง จากนั้นพยักหน้าและกล่าวว่า "มีนิดหน่อยเจ้าค่ะ แต่ก็ไม่ได้รุนแรงมาก"

หญิงวัยกลางคนพยักหน้า "ในกรณีเช่นนี้ คงต้องใช้ยาคงที่ภาวะครรภ์แล้วล่ะ อีกทั้งพระชายามีเลือด เกรงว่าอาจจะต้องใช้ปริมาณยาที่มากกว่าปกติ แต่ทว่าอาจจะมีปฏิกิริยาบางอย่าง เช่น การอาเจียน ไม่ทราบว่าพระชายารับได้หรือไม่เพคะ?"

ดวงตาของฉินยีเต็มไปด้วยความลังเลใจ และไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไร

เสียงที่อ่อนล้าของหยุนชางดังขึ้น "สั่งยามา"

ฉินยีจึงตอบอย่างเร่งรีบ "เขียนใบสั่งยาเลยเจ้าค่ะ รบกวนท่านหมอเร่งมือโดยเร็วเจ้าค่ะ" จากนั้นเนางก็หยิบพู่กัน หมึก กระดาษ และหินบดหมึกจากโต๊ะมาแล้วส่งให้ท่านหมอ

หญิงวัยกลางคนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเขียนชื่อยาสมุนไพรลงไปสองสามอย่างแล้วยื่นให้ฉินยี

ฉินยีมองดู แล้วรีบออกไปนำใบสั่งยานี้ให้สาวใช้ที่อยู่ด้านนอก "เร่งไปจ่ายยาให้พระชายาประเดี๋ยวนี้"

สาวใช้นั้นรีบตอบรับแล้วถอยลงไป

ซูฉียืนอยู่นอกประตูตลอด จึงเห็นการเคลื่อนไหวเช่นนี้ เขาขมวดคิ้วและมองไปที่ม่านลูกปัดที่กำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างไม่พอใจเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

หลังจากนั้นไม่นาน หญิงวัยกลางคนก็ออกจากห้องไป เมื่อเห็นซูฉีก็เร่งคารวะ

ซูฉีเหลือบมองนางอย่างเย็นชา จากนั้นจึงถามเบาๆว่า "พระชายาเป็นอย่างไรบ้างหรือ?"