บทที่ 87 ความลับของฮองเฮา (หนึ่ง)

เนื่องด้วยราชินีกำลังตั้งครรภ์ กิจวัตรคารวะในตอนเช้าก็ถูกละเว้นไป และงานต่างๆ ในวังหลังนั้นก็ถูกมอบให้สนมซู่รับผิดชอบ ทันใดนั้นวังซีอู๋เงียบเหงาอย่างมาก อากาศเริ่มเย็นแล้ว และราชินีแทบไม่เดินออกจากวังซีอู๋ไปไหนเลย

"ฮองเฮาไม่ได้ออกจากวังซีอู๋มาเกือบครึ่งเดือนแล้วใช่หรือไม่?" หยุนชางนอนบนเบาะนุ่ม ๆ พร้อมถือหนังสืออยู่ในมือ แล้วอ่านหนังสือพร้อมอย่างจรรโลงใจ

"สิบเจ็ดวันแล้วเจ้าค่ะ" เฉี่ยนอินรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว "เมื่อสักครู่หม่อมฉันยังคิดอยู่เจ้าค่ะ หรือว่าต้องรอเจอท่านที่พิธีเทศกาลตั้งโจ่ยที่จะจัดในอีกห้าวันข้างหน้า?"

หยุนชางยิ้มเล็กน้อยและเปิดหน้าหนังสือ "นางอดทนได้มากกว่าที่ข้าคิด เดิมทีสนมซู่ยึดอำนาจไป คนในวังหลังที่รอดูฮองเฮาต่อสู้กลับไปไม่ใช่แค่สองสามคน แต่ไม่คาดคิดว่านางจะมอบตราประทับพระราชินีไปง่ายๆ และยังซ่อนตัวอยู่ในวังซีอู๋อย่างเชื่อฟัง โดยไม่ออกไปไหนเลย ช่างเหลือเชื่อจริงๆ"

ฉินยีกำลังพับเสื้อผ้าอยู่ นางตอบด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่รู้ว่าเส้นสายของฮองเฮาในวังนี้อยู่เท่าไหร่ แม้ว่าท่านจะไม่ได้ออกไปไหน แต่ว่าวังหลังนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง ท่านก็คงรู้ดีอย่างมาก"

หยุนชางขมวดคิ้ว รู้สึกได้รางๆ ว่าตนมองข้ามอะไรบางอย่างไป ดูเหมือนว่าจะสำคัญมากเสียด้วย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังคิดอะไรไม่ออก หยุนชางถอนหายใจ " รอไปก่อนเถิด ความอดทนของข้าคงไม่น้อยไปกว่าของนางหรอก"

ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก ทั้งสามคนก็หยุดสนทนากัน "องค์หญิงเจ้าคะ ขันทีจากสำนักซักล้างมาส่งเสื้อผ้าที่ซักเรียบร้อยแล้วองค์หญิงเจ้าค่ะ"

ฉินยีหันกลับไป เปิดม่านและเดินออกไป หยุนชางได้ยินเสียงของนางดังมาจากข้างนอก "เอาเข้ามาเถิด"

หยุนชางเลิกคิ้ว นำเข้ามา? ก่อนหน้านี้ฉินยีไม่เคยปล่อยให้คนจากสำนักซักล้างเข้ามาในตำหนักใน

หยุนชางเงยหน้าขึ้น มองไปที่ประตูและเห็นว่าม่านลูกปัดถูกเปิดออก มีขันทีที่ผอมแห้งเดินเข้ามา " องค์หญิงขอรับ เสื้อผ้าซักล้างเรียบร้อยและตากแห้งแล้วขอรับ ให้กระหม่อมวางไว้ที่ไหนขอรับ"

ม่านลูกปัดปิดลง และฉินยีก็เดินเข้ามา

"เสี่ยวหลินจื่อ?" หยุนชางยืดตัวขึ้นเล็กน้อยและถามอย่างนุ่มนวล "เหตุใดวันนี้เจ้าจึงมาที่นี่?"

เสี่ยวหลินจื่อมองดูนางกำนัลทั้งสองที่อยู่ในตำหนัก และเห็นว่าหยุนชางไม่ได้สั่งให้พวกนางออกไป จึงรู้ว่านางกำนัลทั้งสองนี้คงเป็นคนสนิทของหยุนชาง เขาคารวะและกล่าวว่า "องค์หญิงขอรับ กระหม่อมมีเรื่องจะรายงานขอรับ"

หยุนชางลุกขึ้นนั่ง "ว่ามาเถิด ที่นี่ไม่มีคนนอก"

เสี่ยวหลินจื่อพยักหน้าและกล่าวว่า " กระหม่อมได้ยินว่าฮองเฮาเหนียงเหนียงตั้งครรภ์ แต่ว่าบนเสื้อผ้าที่นางกำนัลของวังซีอู๋ส่งมาเมื่อวานนี้ มีกางเกงชั้นในตัวหนึ่งที่ปะปนอยู่ในบรรดาเสื้อผ้าของนางกำนัลมีคราบเลือดอยู่ขอรับ"

"ในบรรดาเสื้อผ้าของนางกำนัล อย่างนั้นก็คงเป็นนางกำนัลคนใดคนหนึ่งที่มารอบเดือนมิใช่หรือ?" เฉี่ยนอินกล่าวอย่างแผ่วเบา มองไปที่เสี่ยวหลินจื่อ