บทที่ 10 อดีตจักรพรรดิต้องการเสวยโจ๊กข้าวฟ่าง

นางลากร่างที่ชาของนางเดินไปที่เตียงที่อวี่เหวินฮ่าวนอนอยู่เมื่อครู่ นางล้มตัวลงนอนและเมื่ออยู่นิ่งแล้วนางก็รู้สึกตัวสั่นไปทั้งตัว สิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ แม้นางจะใช้เซลล์สมองจนหมดก็คิดไม่ถึงแน่

การพัฒนาสมองไม่ประสบความสำเร็จ หนำซ้ำยังมุ่งไปในทิศทางที่เลวร้าย

บางคนกล่าวว่าวิทยาศาสตร์และเทววิทยาจะนำไปสู่จุดจบเดียวกันโดยเส้นทางที่ต่างกัน

เมื่อสมองพัฒนาไปถึงระดับหนึ่ง มนุษย์ก็จะสามารถเลือกสิ่งต่างๆในความคิดไปมาได้อย่างอิสระ สมองของเราจะสามารถอ่านข้อมูลทุกประเภทโดยอัตโนมัติเช่นเดียวกับเทพเจ้าที่ถูกบูชา

นางยกมือขึ้นอย่างสั่นเทา อยากจะสัมผัสกล่องยาในกระเป๋าแขนเสื้อเพื่อให้รู้สึกว่านางยังอยู่กับความเป็นจริง แขนเสื้อเลื่อนลงเผยให้เห็นข้อมือสีขาวแค่กลับมีรอยแดงซึ่งเป็นแผลใหม่

นางสะดุ้งตกใจ นางได้แผลนี้มาเมื่อไหร่กัน? ตอนที่ปะทะกับอวี่เหวินฮ่าวเมื่อครู่หรือ?

ไม่ถูกต้อง เลือดที่ปากแผลแห้งแล้วและที่แขนเสื้อก็เปื้อนเลือดด้วย นี่เป็นบาดแผลที่เกิดขึ้นเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วเป็นอย่างน้อย

ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว?

หยวนชิงหลิงหรี่ตาลง นึกได้ว่าตอนที่รออยู่นอกตำหนัก นางถูกอวี่เหวินฮ่าวสะบัดทิ้งและฉู่หมิงฉุ่ยมาพยุงนางไว้

หรือว่านางไม่ได้เพียงแค่ช่วยพยุงเท่านั้น?

นางนึกได้ว่าตอนที่ฉู่หมิงฉุ่ยถอยกลับไปหาฉีอ๋อง แววตาของนางดูข้องใจ

ทันใดนั้นหัวใจของหยวนชิงหลิงก็เต้นระรัว

ฉู่หมิงฉุ่ยจงใจทำร้ายนาง แต่ไม่รู้ว่านางดื่มน้ำแกงจื่อจินเข้าไปจึงสูญเสียต่อมรับความเจ็บปวดไปชั่วขณะ หากเปลี่ยนเป็นหยวนชิงหลิคนเดิม นางจะต้องบันดาลโทสะและด่าทอนางอย่างแรงแน่ ในโอกาสที่เคร่งขรึมเป็นทางการเช่นนี้ หากนางไม่โดนโทษตายก็คงถูกขังคุกและถูกทอดทิ้ง

หยวนชิงหลิงตัวเย็นวาบ นางนึกไม่ถึงเลยว่าจิตใจคนจะเลวร้ายได้ขนาดนี้

และเดิมทีนางคิดว่าฉู่หมิงฉุ่ยนั้นไม่เลวเลย ทุกคนต่างใช้แววตาเช่นนั้นมองนาง มีเพียงฉู่หมิงฉุ่ยเท่านั้นที่ออกปากถามไถ่นาง

แต่ภายใต้ใบหน้าที่สวยงามและอ่อนโยนของนางกลับซ่อนจิตใจที่ต่ำทรามอยู่

นางต้องการหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผลสำหรับพฤติกรรมของฉู่หมิงฉุ่ย ตัวอย่างเช่นหยวนชิงหลิงทำลายความสัมพันธ์ของนางและฉู่อ๋อง ทำให้นางไม่มีทางเลือกจึงต้องหันเข้าสู่อ้อมแขนของฉีอ๋อง

แต่นางก็ไม่สามารถยอมรับคำอธิบายดังกล่าวได้

หากนางรู้สึกไม่สบายใจ นางสามารถไปหาหยวนชิงหลิงเพื่อชำระบัญชีแค้น กล่าวหานางต่อหน้าคนจำนวนมากหรือแม้แต่ใช้มือตบนางก็ยังได้ การลอบทำร้ายเช่นนี้ช่างเลวทรามเสียจริง

นางวางมือลง เรื่องของฉู่หมิงฉุ่ยสามารถพักไว้ก่อนชั่วคราว ด้านอดีตจักรพรรดินั้นทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นหรือไม่? อดีตจักรพรรดิจะยอมเชื่อนางหรือไม่?

นางอ่านหนังสือประวัติศาสตร์มามากมาย ทั้งประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการและประวัติศาสตร์นอกประวัติศาสตร์ แต่ไม่มีแคว้นใดชื่อว่าเป่ยถัง ดังนั้นประวัติศาสตร์ที่นางศึกษามาจึงไม่สามารถช่วยให้นางเข้าใจลักษณะนิสัยของอดีตจักรพรรดิได้

เป็นตายไม่ชัดเจน อนาคตไม่แน่นอนทำให้หยวนชิงหลิงหลิงอึดอัดใจมาก

นางเหนื่อยล้าเป็นอย่างมากและหันหน้าไปมองอวี่เหวินฮ่าวที่นอนอยู่บนพื้น นั่นก็เป็นสิงโตที่กำลังหลับใหล รอเมื่อเขาตื่นขึ้นมา นางจะลำบากแน่ เว้นแต่อดีตจักรพรรดิจะเรียกนางไว้

นางยิ้มอย่างขมขื่น อันที่จริงที่นางช่วยอดีตจักรพรรดินั้นนางมีจุดประสงค์แอบแฝง

หากไม่มีใครปกป้อง นางก็ไม่สามารถอาศัยอยู่ในจวนอ๋องต่อไปได้

ในห้องนอนของอดีตจักรพรรดิ

องค์ชายทั้งหมดต่างก็ได้เข้าไปในม่านและโขกศีรษะคำนับแล้ว จนถึงตอนนี้ทุกคนต่างก็คุกเข่าอยู่นอกม่านเพื่อรอให้อดีตจักรพรรดิสิ้นพระชนม์

บรรยากาศในตำหนักโศรกเศร้าและหนักอึ้ง อากาศแทบจะกลั่นตัวกลายเป็นหยดน้ำตา ไทเฮาและกุ้ยไท่เฟยต่างก็โศกเศร้าเสียใจอย่างหนักจนต้องให้คนช่วยพยุงออกไป

จักรพรรดิหมิงหยวนตี้ยังนั่งอยู่ด้านนอกรอให้ฉางกงกงที่รับใช้อยู่ด้านในประกาศออกมา เขาก็จะคุกเข่าลงเพื่อส่งเสด็จ

ทุกคนกำลังเตรียมตัวสำหรับช่วงเวลานั้น

ในที่สุดม่านสีเขียวก็ถูกแหวกออก สีหน้าของจักรพรรดิหมิงหยวนตี้เคร่งขรึม ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าโศก ร่างกายของเขาอ่อนแรงลง แต่เขายังไม่ทันได้คุกเข่าลง ฉางกงกงก็กล่าวด้วยความยินดี "อดีตจักรพรรดิตรัสว่าทรงอยากเสวยโจ๊กข้าวฟ่างพ่ะย่ะค่ะ"

หยวนหมิงตี้ตกใจ รีบเดินไปและเห็นอดีตจักรพรรดิลืมตาอยู่และกำลังลูบขนของฝูเป่า อาการของเขาดีขึ้นกว่าเมื่อครู่มาก

"เร็วเข้า รีบสั่งให้ห้องเครื่องเตรียมโจ๊กข้าวฟ่าง!" จักรพรรดิหมิงหยวนตี้กล่าวอย่างมีความสุข แม้น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป

หมอหลวงทุกคนต่างตกตะลึง