BAIMAI & KAI | ความคิดและถึง

ไคล์ปล่อยข้างในอีกแล้ว ทำไมวะ! ดึงออกมาข้างนอกมันยากนักรึไง?

"ไคล์ ปล่อยข้างนอกบ้างสิ ฉันขี้เกียจกินยาคุม-_-"

"ไม่ทัน ผมไม่ได้เก่งขนาดนั้น" เหรอ?! เกือบตายนะเมื่อกี้ กูหายใจไม่ทันแบบจริงจังมาก

"ถ้างั้นก็ใส่ถุง-_-" ไคล์ดึงแก่นกายออกมาแล้วส่ายหน้ารัว

"แรกเริ่มเราสดยังไง ต่อไปเราต้องสดอย่างงั้น" อะไรวะ! กูไม่มีสิทธิเลือกอะไรเลย หอยก็หอยกู

ฉันนอนขมวดคิ้วหงุดหงิด พอหลังจากไคล์เช็ดทำความสะอาดให้เสร็จ เขาก็ขึ้นมานอนกอดฉันสักพัก กอดไม่พอ!แถมยังหอมแก้มฉันซ้ายขวาประมาณสิบหอมได้ จนใกล้ถึงเวลาบินนู่นล่ะ...ฉันถึงเดินมาส่งเขาหน้าห้อง

"ไปบินแล้วนะ"

ฟอด~ หอมอีกแล้ว!

"พอแล้ว ขับเครื่องบินดีๆล่ะ มีสติ มีสมาธิ" ฉันอมยิ้ม พร้อมกับจิ้มไปที่อกเขา จนไคล์เขาจับนิ้วฉันขึ้นไปกัดเบาๆ

"คิดถึงแน่เลย...วันหลังไปด้วยกันนะ" พอฉันพยักหน้าตอบ มือที่จับนิ้วอยู่ก็จับข้อมือฉัน เขากระตุกดึงร่างบางโผเข้าไปกอดแนบอก

ไคล์กอด ไคล์ลูบหลังฉัน แล้วหอมแก้มฉันอีกซ้ายขวาฟอดใหญ่

"ป้าครับ อย่านอกใจผมนะ..."

"ไม่นอก เอ่อ...ไม่ทำแบบนั้นอยู่แล้ว" เขาถอดกอดออกมายิ้มกริ่ม เเถมยังจิ้มแก้มฉันเล่น

"ครับ แต่เนี่ยผมไม่อยากให้ป้ายิ้มให้ใคร รู้ไหมป้ายิ้มน่ารักมาก ผมกลัวมีคนแย่งป้าไปจากผม" งานอ้อนก็มา...แถมมีคนเดินเสนอหน้ายิ้มแป้นมาอีกคน

"ว๊ายๆ! ไม่มีใครแย่งใบไม้หรอกค่าคุณกัปตัน แต่ก้านแก้วแย่งคุณกัปตันไปจากใบไม้ได้ไหมค๊ะ"

เสียงนรกแตกของก้านแก้ว ทำฉันกับไคล์รีบผละออกจากกันทันที ก่อนที่มันจะเดินมาถึงแล้วคว้าหมับ! ไปที่แขนไคล์ แถมควงและเอาแก้มซบ

"ผัวเพื่อนก็เหมือนผัวเรา เนอะใบไม้" ฉันเม้มปาก อยากวิ่งไปหยิบมีดแต่กลัวอีกก้านมันลากไคล์เข้าห้องตัวเองก่อน

ส่วนพ่อนักบินคนหล่อก็ไม่ทำบ้าอะไรเลย ยืนให้มันลูบแขนลูบขาอยู่ได้

"พออีก้าน ไคล์เขาจะไปบิน" ฉันรีบแกะมือก้านแก้วและดึงมันออกมาห่างๆไคล์ แต่มันยังทำตัวอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง เซไปซบไคล์อีก!!

"โอ้ย..เพลีย กัปตันขา..ตัวหอมจังวันหลังไปห้องก้านแก้วนะคะ จะดมทั้งคืนเลย" ไคล์ยิ้มแล้วแตะมือก้านแก้วที่จับแขนเขา

แตะมือ! กูไม่ยอมนะ!

"ใจเย็นๆครับ" บอกมันใจเย็น แต่กูไม่ใจเย็นแล้วนะ ไปแตะมือมันแบบนั้นได้ยังไง!

"ใจเย็นไม่ไหวค่ะ คุณกัปตันน่ารักน่ากินขนาดนี้ หิวค่ะหิว" แล้วมือมันก็ขึ้นไปลูบแผงอกไคล์!

"อีก้านพอ! ของกูนะ..."

"อะไรนะๆ คุณกัปตันขา..มันหึงคุณกัปตันแล้วค่ะ" มือข้างนึงเกาะแขนไคล์ อีกข้างชี้หน้ากู...มันชักจะกวนประสาทเกินไปแล้ว อีกคนก็เหมือนกัน..ยิ้มอยู่นั่นแหละ สงสัยชอบให้คนอื่นถึงเนื้อถึงตัว

"ป้าหึงผมเหรอครับ?"

"ก็...อืม! ไปบินได้แล้วเดี๋ยวไม่ทัน" พอก้านแก้วเผลอ ฉันก็เดินไปดึงมันออกมา ก่อนจะเกาะแขนไคล์แล้วเขย่งขึ้นไปหอมแก้มเขา หอมหนักๆเน้นๆหนึ่งที

"เดินทางปลอดภัยนะ"

"ครับที่รัก เดี๋ยวจะรีบกลับนะ"

"โอ้ยยย บ้ายบายที่รัก เดินทางปลอดภัยนะคะ" อีก้าน!

"ครับพี่ก้าน^^" ไคล์ยิ้มให้ก้านแก้ว แล้วก็ลากกระเป๋าไปขึ้นลิฟต์ พร้อมๆกับกระเทยหัวโปกที่มันรีบวิ่งไปแตะคีย์การ์ดเข้าห้องตัวเอง ช่างมัน..ให้อภัยในวันนี้ค่อยไปดักตีในวันหน้า

คืนนี้ฉันนอนฝันหวานทั้งคืน เพราะเพลียจากการเสียตัวมาสองรอบเน้นๆ ตื่นมาก็รีบอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานปกติ ส่วนไคล์เขาบินอยู่..ใช้ไวไฟบนเครื่องส่งรูปมาให้ดูตลอดเลย เป็นรูปกระจกเครื่องบินมีเมฆมีฝนจวบจนของกินบนเครื่องที่หุ้มฟอยล์สีเงิน และเขาก็รายงานว่าอีกกี่ชั่วโมงจะแลนด์ดิ้งที่มิวนิค

บริษัท มาสเตอร์มอนสเตอร์...

ก้อก ก้อก ก้อก

"เชิญ"

"คุณใบไม้ครับ รายงานช่องโหว่ความปลอดภัยระบบชำระเงินของลูกค้าครับ รบกวนเซ็นและตรวจสอบ หากมีข้อสงสัยอะไร ถามผมได้เลยครับ^^"

ฉันดึงแฟ้มเอกสารมาเปิดดู โดยไม่ได้สนใจว่าใครถือเข้ามา พอเห็นเอกสารมีรายละเอียดยิบย่อยหลายหน้า..ฉันจึงชี้สั่งให้พนักงานคนนั้นนั่งลงตรงข้าม แล้วเงยหน้าขึ้นถามเขา

"ตรงนี้...เดี๋ยวนะ นายชื่อเชนใช่ไหม?-_-"

"ครับ^^"

"เป็นเพืื่อนต้นไม้เหรอ?" เชนขมวดคิ้วนิดๆ เหมือนไม่แน่ใจ เออ..สงสัยไม่อยากเป็นเพื่อนกับอิไม้