ตอนที่ 29
JAPAN | คราบ
October 22, 2026
ฉันมันคนซวยหรือยังไง ฉันได้บินกับกัปตันไคล์อีกแล้ว!
คราวนี้กัปตันไคล์เครียดกว่าคราวก่อน พอเห็นว่าฉันบินด้วย..เขาก็ดูอึดอัดเหมือนมีอะไรอยากจะคุยกับฉันมาก จนเครื่อง Take off ก็เป็นไปตามนั้น หลังจากฉันเสริฟอาหารเสริฟน้ำเสร็จ กัปตันไคล์เขาก็รีบเปิดประตูออกมา ยืนหน้าเครียดทันที
นี่! อย่าคิดเรื่องของว่างอย่างอื่นนะ ไฟลท์อื่นฉันพยายามสุดๆที่จะไม่เข้าไปเสริฟ แต่กัปตันไคล์ฉันไว้ใจเขา ถึงได้กล้าคุยและอยู่ครัวหน้าแบบนี้ แถมตอนนี้เขาก็ดูเครียดมาก ฉันล่ะห่วงชีวิตตัวเองและผู้โดยสารจริงๆ
"ฉันทำพังทุกอย่างเลย เจแปน"
"กัปตันจะทำอะไรพังก็ได้ค่ะ แต่กัปตันต้องมีสมาธิขับเครื่องบินนะคะ เจแปนกลัว^^" กัปตันไคล์พยักหน้าเบาๆ
"ฉันแยกแยะได้ ไม่ไหวว่ะแบบนี้ อีกสักพักคงเลิกบิน"
"อ๋อ พักก่อนใช่ไหมคะ ดีเหมือนกันค่ะ ได้ข่าวว่ากัปตันโหมงานหนักมาก ไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ^^"
"ป่าว ลาออก-_-" ลาออกนี่เอง ห้ะ! ลาออก!!! ฉันรีบนับนิ้วดูทันที...กัปตันไคล์เพิ่งได้ขีดที่สี่มาหมาดๆ บ้า! เขาคิดอะไรของเขา!
"ทำไมจะลาออกล่ะคะ เงินเดือนน้อยเหรอคะ? โถ่กัปตัน ถ้าเป็นนักบินขับเครื่องบินเงินเดือนน้อย กัปตันไปขับยานอาวกาศไหมคะ?" ฉันพยายามพูดให้กัปตันไคล์หายเครียด แต่เขาไม่อินด้วย
"เฮ้อ! เธอฟังฉันก่อนอย่าเพิ่งด่วนสรุป ฉันไม่เคยมีปัญหาเรื่องเงิน มีแต่เรื่องความรัก...ที่แม่งเละชิบหาย" ความรักอีกแล้ว!
"ทำไมคะ คนใหม่ไม่ถูกใจเหรอคะ?"
"คนเก่า ตอนนี้ฉัน...บ้าเอ้ย! คือไม่รู้จะทำไง ฉันพยายามไม่ว่าง ไม่อยากสานต่ออะไรกับคนใหม่แล้ว มันไม่ไหวไปกินข้าวกับเขามา...มองหน้าเขา ก็เห็นแต่หน้าคนเก่า" ตายๆ ข้ออ้าง..ฟันเขาแล้วทิ้งรึป่าว?!!
"มีอะไรกันรึยังคะ?-.,-" ฉันตัดสินใจถามตรงๆ ฉันเป็นผู้หญิง ฉันไม่โอเคกับเรื่องนี้
"อะไรนะ? ใคร?-_-" กัปตันไคล์ถามตกใจ
"คนใหม่น่ะค่ะ จะเทเขา..มีอะไรกับเขาแล้วใช่ไหมคะ?"
"บ้า! ไม่มี ไม่ได้อะไรทั้งนั้น กับคนเก่าก็ไม่.. เจแปนทำไงดี..ช่วยคิดดิ๊! ฉันไม่รู้จะปรึกษาใครว่ะ น้องสาว แม่ ไม่มีใครไว้ใจได้สักคน สมน้ำหน้าฉันอย่างเดียว..หาว่าฉันเล่นตัว-_-"
"ถามก่อน คนเก่าเนี่ย..พี่สาวกัปตันต้นไม้เหรอคะ?" กัปตันไคล์พยักหน้า และถอนหายใจยาวมากกกกกก
"เฮ้อออ แค่เธอพูดถึง...ฉันก็ไม่ไหวแล้วว่ะ ฉันเข้าใจผิด..ไปว่าเขา ตอนนั้นอารมณ์ล้วนๆ ไม่น่าเลยTT"
"เครื่องแลนด์ก็ไปง้อดีๆสิคะ ง้อไม่ได้ก็จีบใหม่ ส่วนคนใหม่ก็ยังไม่นานเลย คุยกับเขาดีๆนัดไปกินข้าวและอธิบายเขา ดีกว่าปล่อยคาราคาซังแบบนี้ สงสัยอย่างนึงค่ะ ทำไมแม่กับน้องสาวกัปตัน...ถึงสมน้ำหน้ากัปตันคะ?"
"เพราะก่อนหน้านี้ฉันปฏิเสธเขาไป"
ฉันพยักหน้าตาม
"กัปตันไม่กล้าปฏิเสธคนใหม่ แต่กับคนเก่าที่เป็นพี่สาวกัปตันต้นไม้..ทำไมกล้าคะ? ชอบเขา..ควรแคร์เขากว่านี้นะคะ ไม่ใช่รู้ว่ายังไงเขาก็ชอบเรา เราก็ไม่เห็นหัวเขาเลย กัปตันคะ...เจแปนบอกในฐานะที่เป็นผู้หญิงคนนึงนะ ถ้าผู้หญิงตัดใจได้อ่ะ เขาไปเลยนะคะ "
กัปตันไคล์นิ่งไปสักพัก สีหน้าท่าทางดูเครียดกว่าเดิมอีก
"เขาบอกที่ผ่านมาเขาชอบแค่ฉัน.."
"นั่นที่ผ่านมาค่ะ ต่อไป..ไม่รู้ พี่สาวกัปตันต้นไม้ชื่ออะไรนะคะ ?"
"ใบไม้" ตอบเสียงเศร้ามาก นี่ฉันทำให้กัปตันเครียดกว่าเดิมรึป่าว!
"พี่ใบไม้น่ารักมากกกก เจแปนว่าถ้าพี่เขาเปิดใจคนจีบเยอะแน่นอน" คราวนี้กัปตันไคล์นั่งลงที่พื้น กุมขมับเลย
"ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะลาออก และตามขัดขวางผู้ชายทุกคน-_-" ขี้หึงและหวงมาก
"ค่อยๆคิดนะคะ ความรักชนะทุกอย่างค่ะ..ง้อให้สำเร็จ สู้ๆ^^" ฉันชูสองนิ้วให้กัปตันไคล์ จนเขาหัวเราะหึหึ แล้วลุกขึ้น..เดินไปเปิดประตูห้องนักบิน ก่อนสุดท้ายเขาจะหันมาขอบคุณฉันและ....ยิ้ม
"ขอบคุณที่รับฟังเจแปน ^^" ยิ้มได้ เฮ้อ..ฉันปลอดภัยแล้วล่ะ
"ค่ะ เปลี่ยนคำขอบคุณ..เป็นเขียนรายงานให้เจแปนขยับขึ้น Business ได้ไหมคะ ^^"
"อ๋อ อันนั้นไอ้ไม้บอกไว้แล้ว ^^"
บอกไว้แล้ว!!...น่ารักชะมัด! ไม่ได้บินด้วยกันยังอุส่าห์บอกเพื่อนให้ ฉันยิ้มปากจะฉีกแล้วเนี่ย! รู้สึกดีกับเขาขึ้นเยอะ ถึงสองสามวันนี้จะไม่ได้เจอกันเลยก็เถอะ แต่เราก็คุยกันทุกวัน หวังว่าที่รับปากไว้กับฉัน..เขาจะทำได้นะ
พอเครื่องแลนด์ถึงไทย 02:32 น. ฉันก็รีบลากกระเป๋าออกไปรอรถกลับคอนโดเลย เพราะตอนนี้ฉันง่วงมากหิวมาก ไฟลท์ดูไบฉันกินอะไรไม่ได้สักอย่าง
ระหว่างที่ฉันยืนรอรถตู้อยู่ ฉันก็เปิดโทรศัพท์อ่านไลน์ที่ค้างไว้ แน่นอนคุณกัปตันต้นไม้เขาไลน์มา เพราะเขาเพิ่งแลนด์ถึงไทยก่อนฉันไม่กี่ชั่วโมงนี่เอง
-My Pilot- ชื่อไลน์ น่าหมั่นไส้เนอะ!23:12
My Pilot: ฉันถึงไทยแล้ว ก่อนกลับแวะไปลงอ่างมา
อ้าว..ควายนี่หว่า
ฉัน : ไม่เจอกันสามวัน อดอยากเหรอคะ ?
My Pilot: พูดอะไรก็เชื่อ หูเบาจริงๆ เธอแลนด์แล้วสินะ ไอ้ไคล์ขับเป็นไง มันลงนิ่มไหม?
ฉัน : ลงนิ่มกว่ากัปตันค่ะ^^
My Pilot: เดี๋ยวเธอจะโดนทิ่ม หึหึ ถึงคอนโดรึยัง?