TONMAI | แพ้ท้อง?!

"เธอลงไปก่อน ฉันจะเอารถไปจอด" เมื่อผมจอดรถเทียบประตูบริษัท ผมก็ปลดล็อคให้เจแปนลง แต่ระหว่างที่เธอหันไปจับที่เปิด เธอก็ส่งมือกลับมากวักเรียกผม

"กัปตันๆๆ กวางค่ะ มากับใครไม่รู้ รปภ.คุมเข้มมาก ไปก่อเรื่องมาแน่เลย" ผมหันขวับไปมองทันที ก่อนจะก้มหัวลงนิดๆเพื่อมองลอดกระจกรถ จนเห็นสองคนนั้นเดินออกมาด้วยสีหน้าโกรธ พร้อมกับรปภ.สามคนที่เดินขนาบข้าง

"ให้ตายสิวะ!!!!" ผมไม่รอช้ารีบลงจากรถทันที จนเจแปนเธอรีบเปิดประตูลงตาม ก่อนที่ผมจะวิ่งขึ้นบันไดตรงไปที่ผู้หญิงสองคนนั้น และชี้หน้าถามทีละคน

"มาทำไม?!!!" ผมชี้หน้ากวางคนแรก ส่วนอีกคนผมไม่รู้ว่ามันเป็นใคร จนเจแปนเธอเดินมายืนใกล้ๆแล้วยกมือไหว้พ่อผม ที่กำลังเดินออกมาอีกคน

"สวัสดีค่ะคุณพ่อ^^" กวางเหลือบมองแวบนึง ก่อนจะกลับมามองที่นิ้วชี้ผม...ที่ชี้หน้าเธออีกครั้ง

"ฉันถาม!!?"

"มาโวยพี่เราน่ะสิ นี่ถ้าเจไม่ขวางไว้..ไม่รู้ป่านนี้พี่เราจะเป็นไง... เดี๋ยวต้นไม้!"

"เธอทำอะไรพี่ฉัน!!" ผมฟังไม่ทันจบ ก็ผลักสองคนนั้นจนแผ่นหลังชนเข้ากับรปภ. จนกวางเธอรีบหยัดตัวขึ้น..และตอบกลับมา

"ป่าวนะคะ! กวางไม่ได้ทำ..ยังไม่ทำเลย พี่สาวกัปตันทำพวกเราก่อน แกล้งดิสเครดิสพี่รษาจนตกงาน แกล้งกวาง..."

"เงียบ!!! ถ้าพวกมึงไม่ทำตัวเองพี่กูจะยุ่งไหม!?"ผมชี้หน้ากวางจนนิ้วแทบชนกับหว่างคิ้วเธอ

"กัปตันใจเย็นๆค่ะ" เจแปนพยายามห้ามผม พ่อก็อีกคน ตอนนี้ท่านเดินมาใกล้ๆและดึงแขนผมไว้

"ต้นไม้เดี๋ยวพ่อจัดการต่อลูก" ผมไม่สนใจ ชี้หน้าพวกมันทีละคน..ทีละคน จนมันมองตามปลายนิ้วที่แทบจะจิ้มลูกตานั่น

มันชักจะเอาใหญ่ ชักจะกวนตีนเหมือนที่เจ๊ใบบอกจริงๆ

"อย่าให้เห็นว่ามาเหยียบที่นี่!! และเรื่องขู่เจแปน ฉันคิดมาตลอดว่าเราเป็นฝ่ายเริ่ม..ถึงอยากตกลงดีๆ แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจว่ะ ถ้ายุ่งกับแฟนฉันและพี่สาวฉันเมื่อไหร่...พวกเธอสองคนศพไม่สวยแน่!!"

กวางกับผู้หญิงคนนั้นเบือนหน้าหนี ก่อนที่พ่อจะดึงผมออกไปทันที..เมื่อผมก้าวเข้าไปใกล้ๆพวกเธอ

"พอแล้วต้นไม้ เจแปนพาไปหาใบไม้เถอะ"

"ค่ะคุณพ่อ กัปตันคะไปค่ะ ไม่โมโหนะคะ.." เจแปนกึ่งดึงกึ่งกระชากแขนผมเข้าบริษัท พอขึ้นมาผมก็โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงอีกครั้ง..เมื่อผมเห็นพี่เจเลขา เธอกำลังนั่งก้มหน้าและแก้มมีรอยฝ่ามือ

"ทำไมมีรอยฝ่ามือ?" ผมถามเสียงห้วน...สองคนนั้นมันพยายามทำร้ายพี่สาวผมขนาดนี้เลยเหรอ?!! จนพี่เจเธอค่อยๆลุก..แล้วเงยหน้าขึ้นมา

"ค่ะ..รษากับน้องสาวเธอ พยายามทำร้ายคุณใบไม้ค่ะ"

ปึง!! ผมกำหมัดทุบลงโต๊ะสุดแรง ก่อนจะหันไปเปิดประตูเข้าห้องทำงานพี่สาว ที่ตอนนี้ไอ้ไคล์กำลังกอดไว้อยู่..และยิ่งไปกว่านั้นพี่ผมมีน้ำตาไหลอาบแก้มด้วย

เชี่ย!! มันทำพี่กูร้องไห้เลยเหรอวะ

"เจ๊!! เป็นอะไรไหม?!"

"ไม่ แกรู้เรื่องแล้วเหรอ-_-" เจ๊ใบรีบเช็ดน้ำตาแล้วผละออกมาจากไอ้ไคล์ จนไอ้ไคล์มันมองหน้าผม...และถอนหายใจออกมา คือสีหน้ามันเซ็งมาก..มันมองผมเหมือนอยากพูดอะไรสักอย่าง

"ใจเย็นไอ้ไม้ ไว้ค่อยว่ากัน "

"มึงให้กูใจเย็นได้ไง!! พวกมันจะทำรัายพี่กู บ้าป่ะวะ!! เรื่องแค่นี้ แค่เรื่องไล่ออก..แม่งเหมือนมนุษย์ป้าที่ท้ายตลาด น่าตบให้ฟันร่วง"

เจแปนกับเจ๊ใบหันขวับมามองผม เมื่อผมลั่นอะไรออกมาอย่างเหลืออด

"พอๆกำลังจะมีลูกนะอิไม้ ควบคุมอารมณ์ด้วย ถ้ามันยังไม่หยุดค่อยว่ากัน ยังไงคุยกันไปนะ..ฉันจะออกไปขอบคุณพี่เจ"

เจ๊ใบพูดจบก็เดินเปิดประตูออกไป เหลือแค่ผมไอ้ไคล์และเจแปน..ที่มองหน้ากันไปมา จนไอ้ไคล์มันเปิดประเด็นที่อยากพูดขึ้น

"โคตรกวนตีน สั่งให้แฟนกูกราบตีนด้วยนะ แม่งแค่เรื่องโดนไล่ออกแค่นี้ มึงคอยดูถ้าไม่หยุด..กูไม่เอาไว้แน่ เพราะแม่งเหมือนไม่สำนึก.."

อย่างที่บอกนานๆทีผมจะเห็นไอ้ไคล์ระเบิด แต่ระเบิดทีแม่งโคตรน่ากลัว ผมโตมากับมันทำไมผมจะไม่รู้..สมัยเรียนมันก็คู่หูดูโอ้ผมนี่แหละ ยิ่งกว่านักเลงหัวไม้ไฟว้เป็นไฟว้เหมือนกัน