TONMAI | ต้นไม้ Vs เชน

ผมประสาทเสียกับเรื่องไทเปแล้ว ผมยังประสาทเสียกับไอ้ไคล์อีก มันโทรมายกเลิกสัญญาที่ทำไว้กับผม!! สัญญาที่ว่าคืิอ..ถ้ามันจะจีบพี่สาวผม ห้ามล่วงเกินเจ๊แกจนกว่าจะแต่งงาน แต่เมื่อกี้!..แม่งโทรมายกเลิกสัญญากูซะงั้น

เฮ้อ!! ช่างเถอะโตๆกันแล้ว ผมไม่มีเวลาไปห้ามสองคนนั้น เพราะตอนนี้ผมเล่นโทรศัพท์เจแปนและโทรศัพท์ตัวเองสลับกัน พยายามหาไฟลท์แลกอยู่ พรุ่งนี้เจแปนกลับมาผมจะได้ไปรับและอยู่เป็นเพืื่อนเธอ

จนอยู่ๆโทรศัพท์เจแปนมีสายเข้ามา

ครืน ครืน ครืน~ เชน?! พวกมึงไม่คิดจะพักกันเลยรึไง! เออ..มาให้หมดวันนี้ กูจะโทรเรียกรถศรีธัญญารอ

"......" ผมกดรับและฟังเงียบๆ รอว่ามันจะเห่าอะไรต่อ

(แฟนเจแปนใช่ไหม? กูรู้ว่ามึงถือสายอยู่ ตอนนี้ไทเปคลั่งมาก กูรับมือกับยัยนี่ไม่ไหวแล้ว)

"แสดงละครดี รู้ได้ไงว่ากูถือสายอยู่ ถามจริงๆนะพวกมึงคิดอะไรถึงทำแบบนี้วะ?! มึงใช่ไหมที่ติดกล้องในห้องเจแปน!?"

"ที่กูรู้เพราะเจแปนไปบิน แต่กูเสือกโทรติด"

ปลายสายเงียบไปครู่นึง

(กล้อง?! เดี๋ยวนะ..กล้องอะไรวะ?!)

"มึงอย่าทำเป็นไม่รู้เรื่องหน่อยเลย วันนี้มึงทักไลน์นัดเมียกูใช่ไหม?!"

(ทักไลน์นัด?! บ้า!! กูเพิ่งกลับจากสิงคโปร์เหยียบพื้นประเทศไทยเมื่อกี้ กูจะนัดทำไม?!)

ยังไงอีกวะ!! เสียงไอ้เชนตกใจมาก

"สรุปมึงเป็นคนยังไง! วันแรกที่กูคุยกับมึง มึงดูถูกเจแปน! วันนี้มึงเสือกแสร้งเป็นคนดี! "

(วันนั้นกูอยู่กับไทเป ถ้ากูพูดไม่ถูกใจ..ไทเปจะคลั่ง และประชดประชันโดยการ เอ่อ..อันนี้กูขอไม่พูดนะ)

"อะไรของมึง..มึงหลอกไทเปก็ว่ามาเถอะ"

(กูไม่ได้หลอก!! กูพยายามพูดเรื่องนี้กับเจแปนตลอด แต่กูไม่มีโอกาส ถ้ามึงไม่เชื่อใจกูนะ...)

(พี่เชน?!! คุยกับใคร!! ไม่ให้คุย! นั่นพี่เจแปนใช่ไหม!? กรี๊ดดด )

"เฮ้ย!!!" ผมเผลออุทานออกมาตกใจ เมื่อได้ยินเสียงกุกกักเหมือนปลายสายกำลังแย่งโทรศัพท์กัน

(พี่คุยกับเพื่อนไทเป! แค่เพื่อน เฮ้ย! มึงๆได้ยินกูไหม?!)

"เออ ได้ยิน!!" ผมรีบตอบไป

(เรื่องงานที่มึงบอก เดี๋ยวกูเอาไปให้ดูพรุ่งนี้ เจอกันร้านกาแฟ xx เอกมัยนะเว้ย สักประมาณสิบโมง!) นี่ไอ้เชนนัดผมคุยเหรอวะ? แปลก..ดูไอ้เชนมันไม่รู้เรื่องไลน์เมื่อเช้าเลยด้วยซ้ำ

"เออ เจอกัน!"

~(พี่เชนวางได้แล้ว มาอยู่กับไทเปนะคะ...นะๆ ไม่ไหวแล้วค่ะ อยาก อยากกก) ~

ผมรีบตัดสาย เพราะหลังๆ..แม่งไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องรับรู้ ผมว่าเรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากลแล้วล่ะ เมื่อเช้าพอไทเปมีโอกาส ยัยนั่นก็อ่อยผมทันที ทำเสียง ทำตัวยั่วยวนเหมือนต้องการเรื่องอย่างว่ามาก

แล้วที่ไอ้เชนมันพูดมา..ผมอยากเจอมันสักครั้งเหมือนกัน มันจะฆ่าผมที่ร้านกาแฟที่เอกมัยก็ฆ่าเถอะ คนเยอะแยะ กูไม่ตายอย่างเดียวดายแน่นอน

แต่เจแปนเธอต้องอยู่ห่างๆเรื่องนี้ก่อน เพราะยัยนั่นหัวอ่อนเกินเยียวยา ผมเข้าใจเธอนะ..น้องที่อยู่ด้วยกัน โตด้วยกัน รักกันมากอยู่ๆมารับรู้อะไรแบบนี้ ถ้าไอ้ต้นกล้าหรือเจ๊ใบแอบเป็นชู้กับเมียผม ผมก็เสียศูนย์เหมือนกันนั่นแหละ แม่งจะฆ่าจะชกก็ทำไม่ลง