ตอนที่ 1016.1
ตอนที่ 1016-2 คัน (2)
October 22, 2026
ตอนที่ 1016-2 คัน (2)
การเว้นวรรคของจ้าวอิ๋งเก้อมีเอกลักษณ์อย่างมาก คล้ายกับยั่วเย้าใจผู้ฟังไปจนถึงจุดที่ไม่อาจควบคุมได้ ก่อนจะผละออกฉับพลัน
จงโจว
ห้องถ่ายทอดสด
ผู้บรรยายทั้งสองคนถึงกับตกลึงงัน!
เป็นความรู้สึกที่ชวนให้หลุดเข้าไปในจินตนาการลึกซึ้ง
เสียงร้องแบบนี้ผิดกติกาไปหน่อยไหม!
ผู้ชมจากจงโจวก็ตกตะลึงเช่นกัน เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเคยได้ยินเพลงสไตล์นี้!
ทุกคนแทบลืมไปสนิทเลยว่านี่คือการแข่งขัน
ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยสัมผัสกำลังหมักบ่มในบทเพลงนี้
ทำไมถึงมีคนที่แต่งเพลงแบบนี้ออกมาได้นะ?
และทำไมถึงมีคนที่รับมือกับเพลงแบบนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบถึงขนาดนี้?
ในตอนนั้นเอง
ห้องถ่ายทอดสดของจงโจวเงียบสนิทเป็นครั้งแรก
เงียบตั้งแต่ผู้บรรยายไปจนถึงผู้ชมล้วนเงียบกริบ
…
ขณะที่จงโจวยังคงเงียบงัน ห้องถ่ายทอดสดของทวีปอื่นๆ กลับปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง คอมเมนต์กระหน่ำเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน ราวกับสะท้อนความวุ่นวายใจที่เกิดขึ้นในเวทีการแข่งขัน!
“เพลงยั่วยวนเกินไปแล้ว!”
“เสียงแบบนี้ควรมีเซ็นเซอร์นะ!”
“ฉันจะแจ้ง!”
“ฟังจบก่อน ค่อยแจ้งก็ได้!”
“แววตาเธอนี่มันยั่วเกินไปแล้ว!!”
“ถ้าอยู่ในยุคโบราณ คนแบบนี้ต้องเป็นนางปีศาจล่มเมืองแน่ๆ !”
“ทำไมเพลงถึงได้เซ็กซี่ขนาดนี้!?”
“ใครจะทนไหววะ!?”
“ทั้งๆ ที่เสียงเธอฟังดูเย็นชา แต่ทำไมมันกลับทำให้รู้สึกสั่นไปทั้งตัวแบบนี้!?”
เพลงนี้เกินต้านจริงๆ !
ทั้งมาเถอะมาสนุกกัน
ทั้งจะบ้าบิ่นแค่ไหนก็ช่าง
จ้าวอิ๋งเก้อเหมือนกำลังร่ายมนตร์สะกดเวทีนี้เอาไว้!
การพลิกเสียงที่ชวนให้หลงใหล เสียงที่ทำให้ใจสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้
ทุกการเคลื่อนไหว ทุกสายตา และทุกคำร้องของเธอ ล้วนถ่ายทอดความเย้ายวนอันตราตรึงออกมาได้ลึกถึงขั้วหัวใจ แต่กลับเป็นความเซ็กซี่ที่ไม่หยาบโลน ความงามที่ไม่ฉูดฉาดไร้รสนิยม เย้ายวนอย่างสง่างาม งดงามอย่างมีชั้นเชิง!
…
แม้แต่โค้ชระดับสูงจากทีมโค้ชหลักของแต่ละทวีป
ต่างก็งงกันไปหมด!
“มาสนุกกัน?”
“จะบ้าบิ่นแค่ไหนก็ช่าง?”
“จะเร่ร่อนก็ได้?”
สไตล์ของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์เปลี่ยนไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย!
ทันใดนั้น
หนึ่งในโค้ชระดับพ่อเพลงเอ่ยขึ้นอย่างร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก
“นี่มันเป็นสไตล์การร้องของราชินีเพลงเว่ยโจวจินหมี่น่าชัด ๆ แต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครแต่งเพลงแบบนี้ให้เธอเลยนะ”
“ไม่ใช่หรอก”
โค้ชซึ่งอยู่ด้านข้างส่ายหน้า “ถ้าเป็นสไตล์นี้ จินหมี่น่าจะดูแรงเกินงามไปหน่อย จ้าวอิ๋งเก้อควบคุมอารมณ์ไว้ได้กำลังพอดี”
“เธอดูสง่ากว่า”
“ไม่มีท่าทียั่วยวนหรือเสแสร้งเกินงาม แต่เพียงแค่ยิ้มหรือขยับสายตาเพียงน้อยนิด ก็สามารถสะกดใจผู้คนได้”
มีคนถามขึ้นว่า
“เพลงนี้เซี่ยนอวี๋เป็นคนแต่งเหรอ?”
“เหนือความคาดหมายมาก ไอเดียล้ำสุดๆ ”
“มันคือเพลงเย้ายวน แต่กลับไม่ดูหยาบโลน”
“พวกคุณดูเหมือนจะมองข้ามประเด็นไปนะ ความสามารถในการร้องของจ้าวอิ๋งเก้อออกจะสูงเกินไปหน่อยไหม?”
“เหมือนว่าเราโดนหลอกแล้วล่ะ”
“ทีมฉินโจวไม่ได้มีแค่เจียงขุยที่เป็นภัยคุกคาม!”
โค้ชหลักของแต่ละทวีปล้วนเป็นพ่อเพลงระดับสูงของวงการ สายตาเฉียบแหลมของพวกเขาสามารถมองออกทันทีว่าจ้าวอิ๋งเก้อนั้นไม่ธรรมดา!
…
ระดับสูงสุดของความยั่วเย้า
แท้จริงแล้วคือการยั่วเย้าแต่ไม่หยาบโลน
ทั้งที่เป็นเพลงที่เนื้อเพลงเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนา แต่ผู้ร้องกลับนำเสนอด้วยอารมณ์เย็นชาและคลุมเครือ
เสียงแผ่วเบาราวกับหมอกบางปกคลุมทั้งเวที
ยั่วยวนแบบแผ่วเบา
ซาบซ่านแบบแผ่วเบา
เบาจนผู้ชมแทบไม่รู้ว่าเพลงจบตั้งแต่เมื่อไร
ทุกคนรู้สึกประหนึ่งถูกดึงเข้าสู่บรรยากาศที่เพลงสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์
เมื่อจ้าวอิ๋งเก้อร้องจบ
เสียงปรบมือเงียบไปหลายวินาที ก่อนจะระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน
กรรมการบางคนที่จับมองเธอตั้งแต่เริ่ม เพิ่งสบตากันเป็นครั้งแรก
“ขอให้กรรมการเริ่มให้คะแนนครับ”
พิธีกรพูดด้วยน้ำเสียงแปลกไปเล็กน้อย ขณะหันไปมองจ้าวอิ๋งเก้อ
จนถึงตอนนี้ นี่คือเพลงที่สัมผัสความรู้สึกได้มากที่สุดบนเวทีบลูสตาร์!มันไม่ใช่เพลงแนวพลัง
ไม่ใช่เพลงระเบิดอารมณ์
แต่นี่คือความ ‘คัน’
กรรมการก้มหน้าลงอีกครั้ง คล้าบกับกำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่า จะให้คะแนนเพลงนี้อย่างไรดี
…
ฉินโจว
หลังจากจ้าวอิ๋งเก้อร้องจบ
ห้องถ่ายทอดสดก็ตกอยู่ในสภาวะเดือดพล่านอย่างต่อเนื่อง คอมเมนต์กระหน่ำเข้ามาไม่หยุด