ตอนที่ 1030
ตอนที่ 1030 ราชาเพลงพ็อป
October 22, 2026
ตอนที่ 1030 ราชาเพลงพ็อป
เวลาสามทุ่ม
การแข่งขันสุดท้ายของวันกำลังจะเริ่มขึ้น
รายการนี้เป็นการแข่งขันในหมวดเครื่องดนตรี
การดวลกันของนักแซ็กโซโฟนจากสามทวีป
ในรอบนี้ ฉินโจวไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแล้ว เพราะผู้เข้าแข่งขันของฉินโจวนั้นตกรอบทั้งหมดตั้งแต่รอบสอง
การดวลสามฝ่ายในรอบชิงชนะเลิศนี้ มาจากตัวแทนของหานโจว เว่ยโจว และจงโจว
และในเมื่อไม่ใช่เกมของฉินโจวอีกต่อไป ทีมโค้ชหลักของฉินโจวอย่างอิ่นตง เยี่ยจือชิว และคนอื่นๆ ก็พากันผ่อนคลาย นั่งคุยกันเล่นเพื่อรอผลการแข่งขัน
“รอบนี้หานโจวมีลุ้นมากเลยนะ”
“นักดนตรีของหานโจวคนนั้นเก่งจริง”
“ของจงโจวก็ดี แต่ยังด้อยกว่าหานโจวอยู่หน่อย”
“ส่วนผู้เข้าแข่งขันของเว่ยโจว รายนั้นน่าจะมาเล่นๆ มากกว่า”
“หวังว่าหานโจวจะได้แชมป์นะ”
“ทุกคนก็คงหวังแบบนั้นแหละ เพราะวันนี้จงโจวกวาดเหรียญทองไปเยอะมากแล้ว ถ้าได้เพิ่มอีกเหรียญ เราคงไล่ตามยากขึ้นเรื่อยๆ”
“อืม”
…
ในฐานะทวีปที่อยู่อันดับสองบนตารางเหรียญทอง ฉินโจวย่อมหวังเป็นธรรมดาว่าจงโจวจะพลาดเหรียญทองไปสักเหรียญ
แต่การแข่งขันย่อมเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนเสมอ
และแล้ว เมื่อถึงคิวของผู้เข้าแข่งขันจากจงโจว บนหน้าจอขนาดใหญ่บนเวทีก็ปรากฏข้อมูลของบทเพลงที่จะใช้ในการแสดง จู่ๆ เสียงร้องอุทานก็ดังลั่นไปทั้งสนามแข่งขัน!
“เพลงของอบิเกล?”
“นักดนตรีจากจงโจวคนนี้ ได้เพลงของอบิเกลมาเหรอ?”
“นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่ผลงานของอบิเกลปรากฏในงานมหกรรมดนตรีบลูสตาร์เลยสินะ?”
“ในที่สุดโค้ชใหญ่ของจงโจวก็ลงมือแล้ว!”
“มาลองฟังกันดู!”
ผู้ชมหลายคนเริ่มรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
อบิเกลในฐานะหัวหน้าโค้ชของจงโจว
ถูกขนานนามล่วงหน้าว่าเป็น ‘พ่อเพลงที่แข็งแกร่งที่สุด’ ของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ในครั้งนี้ตั้งแต่ก่อนเริ่มแข่ง!
ถึงแม้หยางจงหมิง จากฉินโจวจะสร้างปรากฏการณ์ช็อกวงการจนสถานะพ่อเพลงที่แข็งแกร่งที่สุดเริ่มกลายเป็นประเด็นถกเถียง และถึงแม้จะมีข่าวลือว่าอบิเกลเคยแพ้ให้กับหยางจงหมิง แต่นั่นก็ไม่อาจกลบแสงของอบิเกลลงได้!
ทันใดนั้น
สีหน้าของทีมโค้ชแต่ละทวีปก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นมาทันที
รวมถึงฝั่งฉินโจวด้วย
แม้แต่หลินเยวียนเองก็ยังเผลอเหยียดหลังตรง
เขาเคยฟังผลงานของอบิเกลมาก่อนครั้งหนึ่งในงานโถงทองคำและรู้ดีว่าเพลงของชายคนนี้ทรงพลังมากแค่ไหน จนเขาเองก็ตกตะลึง
อีกฝ่ายสร้างสรรค์บทเพลงแซ็กโซโฟน จะน่ากลัวขนาดไหน!?
…
การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นแล้ว
ผู้เข้าแข่งขันจากทวีปจงโจวเริ่มเป่าแซ็กโซโฟนอย่างสง่างาม
เสียงแซ็กโซโฟนละเมียดละไม อ่อนโยน และบางเบา
จังหวะที่ลื่นไหลถักทอเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบ โทนเสียงอันไพเราะเปล่งออกมาอย่างนุ่มนวลกลมกล่อม
จากนั้นเสียงสูงใสก็ดังขึ้นตามมา ดุจละอองคลื่นที่กระเพื่อมบนผิวน้ำใสสะอาด แผ่ซ่านเข้าสู่หัวใจของผู้ชมนับไม่ถ้วน
แววตาของผู้ชมก็เริ่มปรากฏประกายแห่งความตะลึงทีละน้อย!
การแข่งขันก็ส่วนการแข่งขัน แต่เมื่อเจอเข้ากับดนตรีที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เหล่าผู้เชี่ยวชาญก็พร้อมจะมอบความเคารพอย่างเต็มที่
และเมื่อบทเพลงจบลง
เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนามแข่งขัน!
เสียงปรบมือนี้ จะว่าเป็นการปรบมือให้ผู้เข้าแข่งขันจากทวีปจงโจวก็ใช่ แต่หากจะบอกว่าเป็นการปรบมือให้กับอบิเกลก็คงจะถูกต้องกว่า
เพราะในแง่ของทักษะการบรรเลงเพลง นักดนตรีจากจงโจวเองก็ยังไม่ได้โดดเด่นกว่าผู้เข้าแข่งขันจากหานโจวมากนัก ที่เป็นต่อจริงๆ คือบทเพลงต่างหาก!
เสียงแห่งความคลาสสิก
คำคำนี้ผุดขึ้นมาในห้วงความคิดของหลินเยวียน แม้จะเป็นครั้งที่สองที่เขาได้ฟังผลงานของอบิเกลแบบสดๆ แต่ความรู้สึกตกตะลึงยังคงเหมือนเดิม!
…
ในห้องถ่ายทอดสดของแต่ละทวีป
‘นี่พลังของอบิเกลสินะ?’
‘บทเหมือนกับของหยางจงหมิงไม่มีผิด แค่ออกโรงครั้งแรกก็ถล่มคู่แข่งราบคาบ!’
‘เพลงนี้มันทำให้หมดหวังเลยจริงๆ !’
‘นี่คือพลังการครองสนามระดับเดียวกับหยางจงหมิงเลยนะ!’
‘ต้านไม่ไหวแน่ๆ แบบนี้!’
‘อาจารย์อบิเกลนี่มีพลังสร้างสรรค์ที่น่ากลัวจริงๆ !’
‘สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพ่อเพลงระดับธรรมดา หรือแม้แต่ระดับหัวหน้าโค้ชของแต่ละทวีป เมื่อเจอกับยอดฝีมืออย่างอบิเกลหรือหยางจงหมิง ก็ไม่มีใครเทียบได้อยู่ดี!’
‘อืม’
‘ขีดจำกัดของพ่อเพลงระดับสูงนี่น่ากลัวมาก ฉันไม่เคยฟังไวโอลินด้วยซ้ำ แต่ดันหลงรักผลงานของหยางจงหมิง แซ็กโซโฟนฉันยิ่งไม่อินเลย แต่เพลงของอบิเกลนี่ ทำให้คนที่ไม่เคยฟังต้องถอนตัวไม่ขึ้น!’
นี่แหละคือฝีมือของพ่อเพลงระดับสูง!
และเป็นไปตามที่คาดหมาย การปรากฏตัวครั้งแรกของผลงานจากอบิเกลในเวทีมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ ก็ทำให้พวกเขาคว้าเหรียญทองกลับบ้านได้ไปแบบไร้ข้อกังขา!
นี่คือเหรียญทองที่สี่ของจงโจวในวันนี้แล้ว!