ตอนที่ 1057
ตอนที่ 1057 ความเป็นไปได้อันชวนประหวั่นพรั่นพรึง
October 22, 2026
ตอนที่ 1057 ความเป็นไปได้อันชวนประหวั่นพรั่นพรึง
………………..
ดังที่เยี่ยจือชิวว่าไว้
ในเวลานี้อบิเกลก็สับสนไม่น้อยจริงๆ
ทำไมเซี่ยนอวี๋ถึงยอมมอบบทเพลงคุณภาพระดับนี้ให้กู้ซีใช้ในรอบแรก?
การแข่งขันก็เหมือนกับการเล่นไพ่
ใครเขาจะเอาไพ่ตายมาเปิดใช้ตั้งแต่ตาแรกกันเล่า!?
และในเมื่อตรงนั้นมีพ่อเพลงอยู่เต็มไปหมด คนที่ตกอยู่ในความงงงันนั้นไม่ได้มีอบิเกลเพียงคนเดียว
หัวหน้าโค้ชจากแต่ละทวีปต่างก็สบตากันด้วยความมึนงง
แม้แต่คณะกรรมการที่เพิ่งให้คะแนนเสร็จ ก็ยังเผลอหันไปมองหน้ากันด้วยแววตาสงสัย ไม่เข้าใจว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร
“หรือว่าเซี่ยนอวี๋อยากดันกู้ซีเป็นพิเศษ?”
พ่อเพลงคนหนึ่งจากทีมโค้ชของจงโจวพูดด้วยสีหน้าระแวง
เพราะนั่นคือเหตุผลเดียวที่ทุกคนพอจะนึกออก ว่าทำไมเซี่ยนอวี๋ถึงเลือกทำเช่นนี้
แน่นอน
ไม่ว่าใครจะคิดยังไง การแข่งขันก็ต้องดำเนินต่อไป
หลังจากกู้ซีโค้งขอบคุณแล้วเดินลงจากเวที ผู้เข้าแข่งขันจากทวีปอื่นๆ ก็ค่อยๆ ทยอยขึ้นมาแสดงต่อ
ไม่นาน
ผู้เข้าแข่งขันคนที่เก้าก็แสดงจบลง
และตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ไม่มีใครสามารถทำคะแนนเกิน 95 ได้เลยแม้แต่คนเดียว!
แม้แต่ผู้เข้าแข่งขันจากจงโจว
ก็ได้เพียง 94.8 คะแนนเท่านั้น
ห้องถ่ายทอดสดในแต่ละทวีปมีคอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามาอย่างคึกคัก
‘ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าอะไรบางอย่างมันแปลกๆ แล้วนะ’
‘เพลงของเซี่ยนอวี๋นี่ เอามาใช้เร็วเกินไปหรือเปล่า?’
‘หรือว่าเขาไม่รู้ว่าเพลงนั้นจะได้คะแนนสูง?’
‘ไม่มีทาง!’
‘เซี่ยนอวี๋ไม่มีทางคาดไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ไหนจะพ่อเพลงหยางกับคนอื่นๆ อีกล่ะ พวกเขาต้องเห็นชอบกับแผนนี้แน่ๆ ถึงได้จัดออกมาแบบนี้’
‘ต้องเป็นเพราะอยากดันกู้ซีแน่ๆ !’
‘เซี่ยนอวี๋ต้องการดันกู้ซีขึ้นมา!’
‘ก็เห็นมีข่าวลือก่อนหน้านี้ไม่ใช่เหรอ ว่ากู้ซีอาจจะได้เข้าร่วมกับราชวงศ์ปลา’
‘ให้กู้ซีแจ้งเกิดบนเวทีมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ นี่อาจเป็นแผนของเซี่ยนอวี๋ก็ได้’
‘ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ งั้นตอนนี้เซี่ยนอวี๋ก็ทำสำเร็จแล้วล่ะ!’
ท่ามกลางการถกเถียงอันดุเดือดนั้นเอง
ผู้เข้าแข่งขันคนที่สิบก็ปรากฏตัวขึ้นบนเวที
เนี่ยเยี่ยน นักเปียโนจากฉินโจว!
ทันทีที่เธอก้าวขึ้นเวที
ทั้งสนามแข่งขันและห้องถ่ายทอดสดของทุกทวีปพลันเงียบกริบ
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปยังเนี่ยเยี่ยนซึ่งกำลังนั่งลงหน้าเปียโน
ผู้เข้าแข่งขันคนที่สองจากฉินโจว จะบรรเลงเพลงแบบไหนกันนะ?
ความคาดหวังอันร้อนแรงของผู้ชมแผ่ซ่านออกมาจนสัมผัสได้
หน้าจอบนเวทีพลันสว่างขึ้นอีกครั้ง
ผลงานชิ้นใหม่ปรากฏ
ชื่อผลงาน: ราตรีบรรเลงในบันไดเสียงจีไมเนอร์ (ราตรีบรรเลงหมายเลขหก)
ผู้ประพันธ์: เซี่ยนอวี๋
ผู้บรรเลง: เนี่ยเยี่ยน
ยังไม่ทันได้เริ่มบรรเลง ทุกคนก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!
…
ห้องถ่ายทอดสดของทุกทวีป
ผู้ชมตะลึงงันกันทั้งแถบ!
เพราะในใจของหลายคน เริ่มจะนึกถึงความเป็นไปได้อันชวนประหวั่นพรั่นพรึงบางอย่างขึ้นมา
‘อีกแล้ว เป็นเพลงของเซี่ยนอวี๋อีกแล้ว!’
‘ก็ยังเป็นเพลงชุดราตรีบรรเลงเหมือนเดิม!’
‘แต่เดี๋ยวนะทำไมคราวนี้เป็นหมายเลขหกล่ะ!?’
‘ก่อนหน้านี้มันไม่ใช่หนึ่งสองสามเหรอ?’
‘แล้วนี่ทำไมข้ามมาถึงหกเลยล่ะ!?’
‘เวรเอ๊ย!’
‘อย่าบอกนะว่า…’
‘ยิ่งคิดยิ่งขนลุก!’
‘เจ้าเซี่ยนอวี๋นี่แต่งราตรีบรรเลงเอาไว้กี่เพลงกันแน่เนี่ย!?’
…
ห้องถ่ายทอดสดจงโจว
วันนี้ทีมโค้ชได้เชิญแขกรับเชิญระดับหัวหน้าโค้ชมาสองคน แต่ในตอนนี้ไม่ว่าแขกรับเชิญหรือผู้บรรยายต่างก็หน้าถอดสี!
“ทำไมถึงเป็น ราตรีบรรเลงหมายเลขหก?”
“ถ้าจะเรียงตามลำดับ อย่างน้อยก็ควรจะเป็นสี่หรือห้านะ?”
“เพราะลำดับการขึ้นแสดงของผู้เข้าแข่งขันถูกจับสลากตัดสินในนาทีสุดท้าย!”
“มีความเป็นไปได้ว่า ราตรีบรรเลงมีหมายเลขสี่และห้าอยู่แล้ว!”
“แค่ถูกจับสลากทำให้ลำดับของผลงานปะปนกันไป!”
“ถ้าเซี่ยนอวี๋ไม่ได้ตั้งชื่อราตรีบรรเลง แบบมั่วๆ นั่นก็หมายความว่าผลงานในชุดราตรีบรรเลงมีอย่างน้อยหกชิ้น!?”
“ให้ตายสิ!”
“อย่างน้อยหกชิ้นเชียวหรือ!?”
“จะเป็นไปได้เหรอ?”
…
ในสนามแข่งขัน
ทีมโค้ชหลักของจงโจว
“ทำไมมันถึงเป็นเจ้านี่อีกแล้ว?”
“หรือว่าเขาแต่งราตรีบรรเลงไว้อย่างน้อยหกเพลงจริงๆ ?”