ตอนที่ 1085 อิ่งจือไร้ตัวตน

ตอนที่ 1085 อิ่งจือไร้ตัวตน

และในขณะเดียวกับที่เสิ่นจงอ่านนิยายจบ

ผู้อ่านจากทั่วทุกทวีปในบลูสตาร์ก็ต่างทยอยอ่านนิยายเล่มนี้จบเช่นเดียวกัน

หลังจากอ่านจบ

ผู้อ่านนับไม่ถ้วนต่างก็รู้สึกตะลึง

เนื้อหาของนิยายไม่ได้มีฉากพลิกผันแบบเหนือความคาดหมายอย่างที่ทุกคนจินตนาการไว้

นิยายเรื่องนี้ซึ่งคว้ารางวัลกาแล็กซีอวอร์ด สาขานิยายวิทยาศาสตร์ขนาดกลางถึงยาวยอดเยี่ยม กลับไม่มีจินตนาการสุดล้ำหรือแนวคิดนอกกรอบที่ทำให้คนร้องโอ้โฮ ฉากหลังของเรื่องราวทั้งหมด กลับอิงอยู่บนหลักวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่มีอยู่จริงในปัจจุบัน จนดูประหนึ่งงานเขียนแนวกึ่งสารคดีก็มิปาน

เข้มข้น!

สมจริง!

ขณะที่อ่าน

ถึงแม้ผู้อ่านจะรู้ดีว่าเรื่องนี้คือการแสดงเดี่ยวบนดาวอังคารของตัวเอก และแม้จะรู้ว่ามาร์กมีออร่าตัวเอกคุ้มครองจนไม่น่าจะตายได้ง่ายๆ แต่กลับยังถูกเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่พลิกไปพลิกมาเขย่าอารมณ์จนแทบหยุดหายใจ!

แต่นิยายเล่มนี้กลับไม่น่าเบื่อเลยสักนิด

ความช่างจ้อของตัวเอก และสไตล์การเขียนที่กวนประสาทและตลกขบขัน ช่วยคลายความตึงเครียดให้ผู้อ่านได้ตลอดเวลา

เรื่องราวนี้ซึมซับมาจากรากฐานความคิด คือความปรารถนาในสิ่งไม่รู้และการผจญภัย รวมถึงความหวังอันสดใสต่ออวกาศและจักรวาล!

[ผมคือราชาแห่งดาวอังคาร!]

[ในทางเทคนิคแล้ว ดาวอังคารคืออาณานิคมของผม]

[พวกเขาสามารถส่งข้อมูลจากโลกมายังดาวอังคารได้ แต่กลับส่งมาอีกสิบเมตรจนถึงแคปซูลไม่ได้]

[อวกาศจะไม่ปรานีใคร ในบางช่วงเวลา ทุกอย่างจะเลวร้ายลงเรื่อยๆ และเมื่อเป็นเช่นนั้น สิ่งเดียวที่ทำได้คือเผชิญหน้าอย่างเข้มแข็ง นี่คือวิธีที่ผมรับมือกับปัญหานี้ คุณจะยอมแพ้ หรือจะสู้กลับ ก็แค่นั้นเอง ตราบใดที่คุณเริ่มต้น ทำการคำนวณ แก้ปัญหาหนึ่ง แล้วก็อีกปัญหา และอีกปัญหา เมื่อคุณแก้ปัญหาได้มากพอ คุณก็จะได้กลับบ้าน]

[ผมจะเป็นมนุษย์คนแรกที่ตายในดาวอังคาร]

[รอยเท้าสุดท้ายของผมจะอยู่ในทะเลทรายแดงที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงนี้!]

[วันนี้ผมจะออกจากดาวอังคาร]

[จะตาย!]

[หรือจะอยู่รอด!]

วลีคลาสสิกเหล่านี้ในนิยาย ไม่ว่าจะออกมาจากปากของตัวเอก หรือจะเป็นคำบรรยายโดยผู้เขียน ล้วนมีเสน่ห์เฉพาะตัวของวิทยาศาสตร์และถ้อยคำที่ตราตรึงใจเมื่อได้อ่าน

…

บนโลกออนไลน์

ทั่วทุกทวีปต่างถกเถียงกันอย่างดุเดือด!

‘ในที่สุดเจ้าแก่ฉู่ขวงก็เขียนนิยายที่เยียวยาหัวใจคนอ่านได้จริงๆ สไตล์การเขียนทั้งตลก ทั้งเพี้ยน ตัวเอกนี่แสบจริงๆ !’

‘นี่ใช่ฉู่ขวงที่ฉันรู้จักแน่เหรอ?’

‘ตัวเอกที่เขาเขียนในเรื่องนี้ดูชิลล์มาก แถมยังน่ารักอีกต่างหาก โดยเฉพาะตอนที่รู้ว่าชีวิตตัวเองถูกถ่ายทอดสดให้ทั้งโลกดู เขาดันเล่าเรื่องตลก 18+ ซะงั้น!’

‘นิยายเรื่องนี้ไม่มีตัวร้ายเลย!’

‘นี่มันแทบจะเป็นเทพนิยายอวกาศชัดๆ !’

‘นิยายเรื่องก่อนๆ ของฉู่ขวง ฉันจะบอกว่าอ่านสนุกมาก แต่เรื่องนี้ให้ความรู้สึกว่าความรู้ที่ได้น่าจะนำไปใช้ได้จริงเลยละ!’

‘เจ้าแก่ฉู่ขวงนี่มีความรู้รอบตัวเยอะจริงๆ !’

‘รายละเอียดทีสมจริงสุดๆ ทำเอาผมสงสัยว่านี่มันเรื่องจริงหรือเปล่า ลืมไปแล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ได้อ่านนิยายไซไฟแบบสายแข็งจบในรวดเดียวคือเมื่อไหร่ เจ้าแก่ฉู่ขวงไม่ต้องเล่นดราม่าให้คนร้องไห้ก็ยังเขียนเรื่องให้คนซึ้งจนน้ำตารื้นได้!’

‘ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะอ่านนิยายไซไฟแล้ววางไม่ลง!’

‘ทั้งการอ่านนิยายไซไฟครั้งแรก ครั้งที่สอง และครั้งที่สามของฉันล้วนมอบให้กับฉู่ขวงหมดแล้ว เขาทำให้ฉันตกหลุมรักนิยายไซไฟจริงๆ !’

‘ฉันก็เหมือนกัน ปกติไม่อ่านไซไฟ แต่เล่มนี้อ่านแล้วมีความสุขเป็นบ้า!’

‘ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงได้รางวัลกาแล็กซีอวอร์ด!’

‘เนื้อเรื่องที่ทั้งตื่นเต้นเร้าใจ ผสมผสานกับความมองโลกในแง่ดีที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน กลายเป็นเรื่องราวที่ทั้งสนุกและเข้าถึงอารมณ์อย่างลึกซึ้ง ฉู่ขวงคือสุดยอดนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ของฉินโจวอย่างแท้จริง!’

…

ไม่ใช่แค่ฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าวเท่านั้น

แม้แต่ฝั่งเว่ยโจวเอง ผู้อ่านก็ถูกนิยายเรื่องนี้พิชิตใจเช่นเดียวกัน!

ชาวเว่ยโจวไม่เคยคิดเลยว่า นอกจากจงโจวกับเว่ยโจวแล้ว นักเขียนจากฉินโจวก็สามารถเขียนนิยายแนววิทยาศาสตร์ดีขนาดนี้ได้เช่นกัน!

‘อ่านจนจบทั้งเล่มด้วยสีหน้าตะลึง!’

‘ฉันอ่านตอนกินข้าว แล้วโดนพ่อบ่นยับ มือถือก็โดนยึดไป สุดท้ายพอตอนเย็น คนทั้งบ้านก็ก้มหน้ากินข้าวกันหมด เหลือแต่พ่อที่กินไปอ่านไป!’