ตอนที่ 1093 สตูดิโอตามเงาฝัน

ตอนที่ 1093 สตูดิโอตามเงาฝัน

………………..

แม้ส่วนลด 30 เปอร์เซ็นต์จะเทียบไม่ได้กับการได้ของฟรี แต่ก็ถือเป็นโอกาสลดราคาที่หาได้ยาก หลินเยวียนจึงถือซะว่าเป็นการร่วมกิจกรรมวันคนโสดบนบลูสตาร์ก็แล้วกัน

หนึ่งชิ้น

สองชิ้น

สามชิ้น

สี่ชิ้น

หลินเยวียนใช้โอกาสช่วงลดราคานี้เลือกซื้อและกักตุนผลงานต่างๆ อย่างเต็มที่ กว่าจะหยุดได้ก็เล่นเอาเหนื่อย คลังไอเท็มของเขาตอนนี้แน่นไปหมดแล้ว

ได้เวลาทำภารกิจสักที

เงื่อนไขของระบบคือ ทำให้ตัวตนของอิ่งจือไล่ตามเซี่ยนอวี๋หรือฉู่ขวงให้ทัน

ก่อนอื่นก็ต้องรู้ก่อนว่าตอนนี้อิ่งจือยังตามสองคนนั้นไม่ทันตรงไหน

แล้วความต่างนั้นใหญ่แค่ไหนกัน?

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา โลกออนไลน์มีการถกเถียงกันอยู่พอดีว่า อิ่งจือมีคุณสมบัติพอจะถูกยกเทียบชั้นกับฉู่ขวงหรือเซี่ยนอวี๋หรือไม่ ชาวเน็ตจากเจ็ดทวีปทั้งฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว และเว่ย ต่างก็เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างคึกคัก

‘ช่องว่างยังห่างกันมาก’

‘เซี่ยนอวี๋ถือเป็นปรมาจารย์ด้านดนตรี ฉู่ขวงก็เป็นนักเขียนชั้นนำ ส่วนอิ่งจือแม้จะเก่งมาก แต่ก็เป็นเพียงเทพแห่งวงการการ์ตูนเท่านั้น การ์ตูนก็เป็นแค่แขนงหนึ่งของจิตรกรรม จะไปเทียบกับดนตรีกับวรรณกรรมที่เป็นศาสตร์แขนงใหญ่ได้ยังไงล่ะ?’

‘จริงด้วย’

‘ที่ทั้งสามคนถูกพูดถึงพร้อมกันในฐานะสามสหาย ก็เพราะพวกเขารู้จักกัน ถ้าอิ่งจือไม่สนิทกับอีกสองคนนี้ คงไม่มีทางถูกยกขึ้นมาเทียบชั้นได้หรอก’

‘ตอนนี้ก็ดีขึ้นนิดหน่อย’

‘การปรากฏขึ้นของโดราเอมอนทำให้อิ่งจือกลายเป็นดาวเด่นในเว่ยโจว ถือว่าช่วยลดช่องว่างระหว่างเขากับฉู่ขวงกับเซี่ยนอวี๋ลงไปได้บ้าง แต่ถ้าแค่ผลงานอนิเมชั่นเรื่องเดียว คงยังไม่พอจะทำให้อิ่งจือทัดเทียมกับอีกสองคนนั้นได้หรอก’

‘เว้นแต่ว่าอิ่งจือจะเป็นจิตรกรระดับสูง!’

‘ตอนนี้เขาเป็นแค่เทพในวงการการ์ตูนเท่านั้น ถ้าอยากจะยืนเคียงข้างอีกสองคนได้จริงๆ ก็ต้องแสดงฝีมือด้านจิตรกรรมในระดับที่รอบด้านยิ่งกว่านี้’

‘เรื่องนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย’

‘จริงๆ แล้วอิ่งจือก็ทำได้ดีมากแล้วละ แม้อาจจะยังฝืนอยู่บ้าง แต่ในแง่ของชื่อเสียงก็ไม่ได้ตามหลังอีกสองคนนั้นมากเท่าไหร่ ปัญหาคือคนที่อิ่งจือถูกยกไปเทียบด้วยดันเป็นอัจฉริยะที่เกินมนุษย์มนาไปหน่อย’

ผู้คนทั่วไปมีภาพจำที่ดีเกี่ยวกับอิ่งจือ

แต่ในขณะเดียวกัน ทุกคนก็ยอมรับว่าความสำเร็จของเขายังไม่อาจเทียบเท่ากับฉู่ขวงและเซี่ยนอวี๋ได้ นี่คือความจริงที่ยากจะโต้แย้ง

ระบบภารกิจที่ให้มานี่ช่างรับมือยากเหลือเกิน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หลินเยวียนทุ่มเทเวลาและพลังงานให้กับดนตรีและนิยายเป็นส่วนใหญ่ จึงไม่ได้โฟกัสไปที่การพัฒนาด้านจิตรกรรมมากนัก ถ้าอยากจะให้คนทั่วไปประเมินอิ่งจือให้สูงยิ่งขึ้น เกรงว่าเขาคงยังมีหนทางอีกยาวไกลที่ต้องเดิน

เมื่อนึกถึงตรงนี้

หลินเยวียนจึงติดต่อประธานกรรมการหลี่ซ่งหวา ซึ่งเพิ่งออกไปได้ไม่นานอีกครั้งว่า “หัวหน้าแผนกแอนิเมชันของบริษัทคือใครนะครับ”

“ผางเค่อ” หลี่ซ่งหวาตอบ “เดี๋ยวผมจะให้ผางเค่อไปหาคุณ เขาจะให้ความร่วมมือกับงานทุกอย่างของคุณเต็มที่เลย คุณจะทำแอนิเมชันอะไรหรือ?”หลินเยวียนพูดว่า “เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันครับ ไม่ใช่แค่การ์ตูนทีวี”

หลี่ซ่งหวาตะลึง “แต่บริษัทเรายังไม่มีแผนกภาพยนตร์แอนิเมชันเลยนะ”

หลินเยวียนยืนยัน “แน่นอนว่าแอนิเมชันสำหรับทีวีก็ต้องทำ แต่ภาพยนตร์แอนิเมชันน่ะ สำคัญยิ่งกว่า”

หลี่ซ่งหวาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “งั้นเราก็ตั้งบริษัทใหม่สำหรับภาพยนตร์แอนิเมชันไปเลยแล้วกัน แต่บอกไว้ก่อนนะ งานพวกนี้มันเผาเงินยิ่งกว่าแอนิเมชันตอนยาวอีก บริษัทเราก็ไม่ได้มีทุนมากขนาดนั้น”

“ไม่เป็นไรครับ”

หลินเยวียนพูด “อิ่งจือมีสตูดิโอของตัวเอง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็ทำเงินได้ไม่น้อย แค่ตอนนี้เวลากระชั้นมากไปหน่อย ผมอยากสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกให้เสร็จโดยเร็วที่สุด”

“รีบมากเลยหรือ?”

หลี่ซ่งหวายิ้ม “งั้นก็คงต้องไปซื้อบริษัทภาพยนตร์แอนิเมชันสักแห่งแล้วละ แต่ผมสงสัยอยู่อย่างนึงนะ ทำไมคุณถึงแคร์เสียงวิจารณ์จากคนภายนอกนักล่ะ อิ่งจือจะเก่งไม่เท่าฉู่ขวงกับเซี่ยนอวี๋ก็ช่างเถอะ สุดท้ายทั้งสามก็เป็นคุณคนเดียวกันไม่ใช่เหรอ จะเปรียบเทียบตัวเองกับตัวเองทำไมกัน?”

หลี่ซ่งหวาเป็นคนหัวไว

เขารู้ว่าที่อยู่ๆ หลินเยวียนมาทุ่มเทกับเรื่องของอิ่งจือขนาดนี้ เป็นเพราะได้รับผลกระทบจากเสียงวิจารณ์บนโลกออนไลน์ ที่คิดว่าตอนนี้อิ่งจือด้อยกว่าฉู่ขวงกับเซี่ยนอวี๋ไปแล้วอย่างแน่นอน

หลินเยวียนพูดว่า “เพราะศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของเรา ก็คือตัวเราเองครับ”

หลี่ซ่งหวาอึ้งไปชั่วขณะ

…

ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของเรา ก็คือตัวเราเอง?

ประโยคนี้ของหลินเยวียน แน่นอนว่าแค่พูดเพื่อความเท่ไปอย่างนั้นแหละ

ที่จริงแล้วหลินเยวียนทำทั้งหมดก็เพื่อรางวัลจากระบบ

ทักษะระดับปรมาจารย์ด้านประติมากรรมแบบนี้ อย่างน้อยต้องเปิดจากกล่องสมบัติทองเท่านั้นถึงจะได้ แต่ตอนนี้แค่ทำภารกิจก็มีโอกาสได้รับมา ทำไมจะไม่ทำล่ะ?