ตอนที่ 1095 ผมคืออิ่งจือ (1)

ตอนที่ 1095 ผมคืออิ่งจือ (1)

………………..

หลินเยวียนเลือกภาพยนตร์เรื่อง ‘วอลล์อี หุ่นยนต์จิ๋วหัวใจเกินร้อย’ ซึ่งมีหุ่นยนต์วอลล์อีเป็นตัวเอก

เหตุผลที่เลือกเรื่องนี้?

เหตุผลแรกคือ องค์ประกอบของไซไฟที่ปรากฏอยู่ทั่วทั้งเรื่อง!

ปีนี้เว่ยโจวเพิ่งเข้าร่วมการผนวกรวม และนิยายวิทยาศาสตร์ที่ได้รับความนิยมอยู่แล้วในเว่ยโจว ก็เริ่มได้รับความสนใจจากทวีปอื่นๆ มากขึ้น

บวกกับการผลักดันของหลินเยวียนเอง

ไซไฟจึงกลายเป็นคำมาแรงที่สุดในตอนนี้

ในช่วงเวลาแบบนี้ การทำภาพยนตร์ไซไฟจึงถือเป็นการตอบรับกระแสนิยมในปัจจุบันอย่างลงตัว

แต่เมื่อเทียบกันแล้ว เหตุผลที่สองนั้นสำคัญยิ่งกว่า

เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้มีเสียงตอบรับจากผู้ชมดีเยี่ยม!

นี่คือการสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกของอิ่งจือ ดังนั้นสิ่งสำคัญที่สุดคือการเปิดศึกเรียกเสียงชื่นชมให้ได้อย่างงดงามตั้งแต่แรก!

เมื่อเสียงตอบรับดีแล้ว เส้นทางหลังจากนี้ก็จะราบรื่นขึ้นตามไปด้วย

ถ้าพูดถึงกระแสตอบรับแล้วละก็ บนโลกนี้ยังมีแอนิเมชันเรื่องไหนกันบ้าง ที่จะได้รับเสียงชื่นชมเหนือกว่าวอลล์-อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย?

นี่คือสุดยอดผลงานที่มีผู้รีวิวบนเว็บไซต์โต้วปั้นมากถึง 1,150,130 คน และได้คะแนนสูงถึง 9.3 คะแนน!

แม้ผู้ใช้โต้วปั้นบางคนจะเอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ แต่โดยรวมแล้วก็ถือว่ารีวิวนั้นน่าเชื่อถือมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าแอนิเมชันเรื่องนี้ยังเคยคว้ารางวัลระดับโลกมากมาย ทั้งออสการ์ ลูกโลกทองคำ แอนนีอวอร์ด และแซตเทิร์นอวอร์ด

ไซไฟ + กระแสตอบรับยอดเยี่ยม!

หมัดฮุกชุดนี้จะเป็นการประเดิมเปิดตัวครั้งแรกของอิ่งจือในวงการภาพยนตร์แอนิเมชันอย่างงดงาม!

แน่นอนว่าแค่เสียงตอบรับดีอย่างเดียวไม่พอ

รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศของเรื่องนี้ก็จัดว่าทำได้ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน

เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าวอลล์อีจะสามารถทำรายได้เท่าไหร่บนบลูสตาร์

ท้ายที่สุดแล้ว รายได้ของหนังบนโลกเดิมก็เป็นเพียงแค่ข้อมูลอ้างอิง เพราะมีปัจจัยที่ส่งผลต่อรายได้มากมายเกินจะคาดเดา รายได้สูงหรือต่ำกว่าบนโลก ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ตอนนี้ก็ยังไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องนั้น

ในเมื่อมีเป้าหมายแล้ว ก็ต้องลงมือให้ดี

หลินเยวียนเริ่มลงมือเขียนบทภาพยนตร์ทันที ด้วยความเร็วปานสายฟ้า

เขาเขียนบทเสร็จเรียบร้อยในเวลาไม่นาน

ช่วงเที่ยงวันนั้นเอง

หลินเยวียนก็ส่งบทให้จินมู่

“ให้ไฟเขียวเลย”

“บทเสร็จแล้วเหรอครับ?”

“ครับ”

“คุณนี่ทำอะไรก็ไวไปหมดเลยนะ”

“การเสียเวลา ก็คือการสิ้นเปลืองชีวิต”

“แต่ทางนี้ เรายังหาผู้กำกับไม่ได้เลยนะ!”

หลังจากเข้าซื้อกิจการบริษัทแอนิเมชันแห่งนี้ แม้จินมู่จะสามารถรักษาทีมงานสายเทคนิคไว้ได้ แต่ผู้กำกับทั้งหมดลาออกไปหมดแล้ว!

ใครจะไปรู้ว่าหลินเยวียนจะเขียนบทเสร็จไวขนาดนี้!?

ตัวเขาเองเพิ่งจะรับหัวหน้าแผนกชุดใหม่เข้ามาได้ไม่นาน ยังไม่ทันได้หาผู้กำกับใหม่เลยด้วยซ้ำ แต่หลินเยวียนกลับเขียนบทเสร็จเรียบร้อยแล้ว แถมยังเร่งให้รีบอนุมัติโครงการอีกต่างหาก!

หลินเยวียน

“แล้วต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะหาผู้กำกับได้?”

จินมู่กล่าวว่า “ถ้าเราต้องการแค่ผู้กำกับแอนิเมชันระดับกลางๆ อาจใช้เวลาแค่ไม่กี่วันก็หาได้ แต่ในเมื่อเรากำลังจะสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรก เราต้องหาผู้กำกับระดับแถวหน้าเท่านั้น แต่ผู้กำกับแอนิเมชันแถวหน้าส่วนใหญ่อยู่ในมือของห้าบริษัทแอนิเมชันยักษ์ใหญ่ เราจึงต้องใช้เวลาคัดเลือก คุณให้เวลาผมสักหนึ่งเดือนได้ไหม?”

หลินเยวียนตอบว่า “รอไม่ไหวหรอก แค่หาผู้กำกับธรรมดาก็พอแล้ว”

สีหน้าของจินมู่พลันจริงจังขึ้นมา “ผมไม่แนะนำให้คุณทำแบบนั้นเลยครับ หัวหน้า เพราะความสามารถของผู้กำกับธรรมดายังมีข้อจำกัดมาก การทำแอนิเมชันมันต้องอาศัยทักษะของผู้กำกับสูงมาก เราจำเป็นต้องรีบขนาดนั้นเลยหรือครับ?”

หลินเยวียนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

“ไม่เป็นไรครับ แค่ไม่ให้เขารับตำแหน่งผู้กำกับหลักก็พอ ถ้าเขาไม่เก่งพอจะเป็นผู้กำกับหลัก อย่างน้อยก็ให้เขาเป็นผู้ช่วยผู้กำกับได้น่า”