ตอนที่ 1136
ตอนที่ 1136 ผู้อ่านที่ทั้งอ่อนหัดและอ่อนไหว
October 22, 2026
ตอนที่ 1136 ผู้อ่านที่ทั้งอ่อนหัดและอ่อนไหว
ดวงตาเปียกชื้น ขณะนั้นจ้าวเชี่ยนก็นึกถึงคำพูดของคนจากนอกทวีป…
ฉู่ขวงมักลงดาบประหัตประหารตัวละครในผลงานของตัวเอง!
ก่อนหน้านี้จ้าวเชี่ยนไม่เชื่อ และแทบไม่มีภาพที่ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยซ้ำ จนกระทั่งตอนนี้ เธอถึงได้เข้าใจความหมายของประโยคนั้นอย่างแท้จริง!
ในเวลาเดียวกัน
ผู้อ่านจากจงโจวจำนวนมากต่างก็ถูกเนื้อหาในเล่มนี้กระตุ้นอย่างรุนแรงเช่นเดียวกับจ้าวเชี่ยน!
‘โวลเดอมอร์กลับมาแล้ว!’
‘โวลเดอมอร์ที่ต้องโดนทุบตีไปทุกภาค ในที่สุดก็ได้เอาคืนสักที ตัวร้ายตัวหลักจะกลับมาผงาดก็เข้าใจได้อยู่หรอก เพราะเนื้อหาต่อจากนี้ก็น่าติดตามจริงๆ แต่ทำไมเซดริกถึงต้องตายด้วยล่ะ!’
‘ร้องไห้ตาบวมเพราะเซดริกเลยจริงๆ !’
‘ช่วงที่สะเทือนใจที่สุดคือ ตอนที่แฮร์รี่แบกร่างไร้วิญญาณของเซดริกออกมาจากสุสาน แล้วพ่อของเซดริกมองศพลูกชายแล้วพูดอย่างสิ้นหวังว่า นั่นคือลูกของฉัน นั่นคือลูกของฉัน…’
‘ปวดใจมาก!’
‘ชอบเซดริกมากๆ ตอนแรกคิดว่าเขาจะกลายเป็นตัวละครยอดนิยมในภาคต่อๆ ไป ที่ไหนได้ ตอนท้ายภาคกลับโดนเนื้อเรื่องฆ่าทิ้ง ชีวิตถูกตัดจบแบบกะทันหัน การตายมาอย่างไม่ทันตั้งตัว…’
‘พวกคนนอกทวีปพูดไว้ไม่ผิดเลย!’
‘เจ้าฉู่ขวงนี่มันโหดเหี้ยมไร้หัวใจจริงๆ !’
‘เอาเซดริกในเวอร์ชันที่สมบูรณ์แบบที่สุดมาให้พวกเราเห็น แล้วก็ลงมือทำลายเขาด้วยตัวเอง พอถึงตอนจบก็ยังให้ดัมเบิลดอร์พูดไว้อาลัย หลอกให้เราต่อมน้ำตาแตกอีกรอบ!’
‘นี่มันไม่ใช่วรรณกรรมเด็กเหรอ!?’
‘หรือฉู่ขวงจะเข้าใจอะไรผิดเกี่ยวกับวรรณกรรมเด็ก?’
‘ตอนแรกเนื้อเรื่องก็ดีอยู่แล้วนะ เริ่มเปิดกว้างสำหรับกลุ่มผู้อ่านวงกว้างขึ้น ตัวละครก็มีมิติมากขึ้น แถมยังเต็มด้วยการเปรียบเปรยและนัยยะของโลกผู้ใหญ่อีก แต่พอถึงตอนจบกลับหนักหน่วงแบบไม่ให้ตั้งตัว ทำเอาจิตตกไปเลย!’
‘ที่เขาเขียนให้เซดริกตาย เพราะว่าเซดริกเป็นคู่แข่งหัวใจของแฮร์รี่งั้นหรือ?’
‘ตั้งแต่ควิดดิชตอนต้นเรื่อง ความรักวัยเรียนช่วงกลางเรื่อง ไปจนถึงการประลองเวทไตรภาคีช่วงท้าย เรื่องราวภาคนี้สนุกยิ่งกว่าสามภาคก่อน มิหนำซ้ำยังมีเนื้อหาอัดแน่นเกินห้าแสนคำ แต่สุดท้ายกลับต้องมานั่งร้องไห้ตอนจบ…’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงเอ๊ย!’
‘เอาเซดริกของฉันคืนมา!’
‘สนุกจริง เจ็บจริง!’
‘ตอนจบหดหู่เกินไป ทุกอย่างเริ่มต้นจากการตายของเซดริกนี่แหละ!’
นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้อ่านแห่งจงโจวเริ่มตระหนักถึงความหมายของคำว่า ‘เจ้าแก่’ ได้อย่างแท้จริง
ก่อนหน้านี้
มีแต่ผู้อ่านจากฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว และเว่ยเท่านั้นที่เรียกฉู่ขวงว่า ‘เจ้าแก่’
แต่ฝั่งจงโจวไม่เคยเรียกแบบนั้นเลย
บางคนยังเติมคำว่า ‘อาจารย์’ เข้าไปด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว
เหมือนพวกเขาก็กระแสกลืนไปเรียบร้อย
ชื่อเสียงของ ‘เจ้าแก่ฉู่ขวง’ กึกก้องไปทั่ววงการผู้อ่านของจงโจว!
ที่น่าแปลกก็คือ…
ในขณะที่ผู้อ่านจงโจวกำลังกระทืบเท้าด้วยความโกรธเกรี้ยว
ผู้อ่านจากทวีปอื่นกลับไม่ได้สบถด่าฉู่ขวงเหมือนอย่างเคย
แม้ว่าพวกเขาจะเสียใจอย่างยิ่งกับการตายของตัวละครนี้เช่นกัน
แต่บรรดาผู้อ่านที่รู้จักนิสัยของฉู่ขวงดี กลับรู้สึกโล่งใจแบบแปลกๆ …
ยังดีที่คนที่ตายคือเซดริก
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ชอบเซดริก
ในแง่ของการสร้างสรรค์ตัวละคร เซดริกเป็นตัวละครที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก ไม่เช่นนั้น การตายของเขาคงไม่ทำให้ผู้อ่านแห่งจงโจวจำนวนมากร้องไห้กันถ้วนหน้าแบบนี้หรอก
เหตุผลที่ผู้อ่านจากทวีปอื่นรู้สึกโล่งอก ก็เพียงเพราะว่า
เจ้าแก่ฉู่ขวงไม่ได้ไปลงดาบที่ตัวละครที่พวกเขารักยิ่งกว่า
เช่น แฮกริด…
เช่น สเนป…
เช่น ดัมเบิลดอร์…
หรืออีกหลายคน…
เพราะในเล่มนี้ มีตัวละครที่น่ารักอยู่มากมายเหลือเกิน หากมองตามสไตล์ของฉู่ขวงแล้ว การที่เขาเลือกฆ่าเพียงเซดริก ซึ่งเป็นตัวละครรองที่เพิ่งได้รับการขยายบทในเล่มนี้ ถือว่าเจ้าแก่นั่นออมมือมากแล้ว
‘ยังไร้เดียงสากันจริงๆ ’
‘ผู้อ่านชาวจงโจวพวกนี้ยังอ่อนหัดเกินไป อ่อนไหวเกินไป’
‘นี่แหละคือเจ้าแก่ฉู่ขวงที่เราคุ้นเคย สามเล่มติดกันไม่มีใครตาย ไม่เหมือนฉู่ขวงเลยสักนิด!’
‘ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่ใครจะคิดว่าแม้แต่วรรณกรรมเด็ก เขายังกล้าทำแบบนี้ได้’
‘โชคดีที่พวกเราชินชาไปหมดแล้ว’