ตอนที่ 1154.1
ตอนที่ 1154-2 เรื่องเล่าของเจ้าชาย (2)
October 22, 2026
ตอนที่ 1154-2 เรื่องเล่าของเจ้าชาย (2)
ท่ามกลางความหดหู่
เหล่าผู้อ่านเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
หูจีอ่านข้อความในกลุ่มแช็ต แล้วก็ถอนหายใจอย่างหมดแรง
จริงอยู่
ตั้งแต่ต้น สเนปเป็นคนเปิดเผยแผนของภาคีนกฟีนิกซ์ ทำให้โวลเดอมอร์รู้ว่าพวกเขากำลังจะเคลื่อนย้ายแฮร์รี่
นั่นเท่ากับว่าสเนปเป็นต้นเหตุทางอ้อมที่ทำให้ทั้งเฮ็ดวิกและมู้ดดี้ต้องตาย
แต่ก็อย่างที่คนในกลุ่มพูด
เฮ็ดวิกตายแล้ว มู้ดดี้ก็ตายแล้ว ต่อจากนี้น่าจะราบรื่นขึ้น
…
แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
หลังจากนั้น เหตุการณ์ก็ราบรื่นขึ้นมาก
ไม่มีฝ่ายคนดีต้องสังเวยอีก
ฝ่ายร้ายอย่างหางหนอน ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ก็ถูกโวลเดอมอร์ฆ่าทิ้ง!
แม้ก่อนตายจะดูเหมือนรู้สึกผิดและเสียใจต่อการทรยศพ่อแม่ของแฮร์รี่
แต่นั่นก็ไม่สามารถลบล้างความจริงที่ว่าเขาคือหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้พ่อแม่ของแฮร์รี่ต้องตาย!
‘ตายไปซะดีแล้ว!’
‘ฉันเกลียดที่สุดเลยพวกตัวร้ายที่ดันมาสำนึกผิดเอาตอนจบ แล้วทุกคนก็ให้อภัย’
‘หางหนอนสมควรตาย!’
‘เขาไม่ใช่แค่ทำลายครอบครัวของแฮร์รี่ แต่ยังฆ่าเซดริกด้วย!’
‘เลือกจะรับใช้โวลเดอมอร์ก็ต้องเตรียมใจไว้แบบนี้!’
‘สเนปตายหรือยัง?’
‘ตอนนี้ฉันรอแค่ให้สเนปรับกรรมเท่านั้น!’
‘ถึงแม้สเนปจะสำนึกผิดแบบหางหนอนปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ ฉันก็ไม่มีวันให้อภัย ยังไงเขาก็ต้องตาย!’
‘เขารู้สึกผิดด้วยเหรอ ยิ่งดีเลยที่เขาตาย!’
‘ให้ตายไปพร้อมความเสียใจเหมือนกับหางหนอนนั่นแหละ!’
ทุกคนสะสมความรู้สึกอัดอั้นไว้มากมาย และได้ปลดปล่อยมันออกมาบ้างเล็กน้อยผ่านการตายของหางหนอน
แต่ก็อย่างชัดเจน
ต้นตอแห่งความโกรธของทุกคนยังไม่ได้รับการคลี่คลาย
ถ้าวัดกันที่ระดับความเกลียดชังแล้ว สเนปแทบจะรั้งอันดับเดียวกับโวลเดอมอร์ผู้ชั่วร้ายเลยทีเดียว!
สำหรับเรื่องนี้ หูจีก็ได้แต่ถอนหายใจอีกครั้ง
…
การอ่านยังคงดำเนินต่อไป
ทุกครั้งที่มีจุดหักมุมสำคัญในพล็อต ก็จะเรียกอารมณ์ความรู้สึกที่รุนแรงจากผู้อ่านได้เสมอ
อย่างเช่นตอนที่สเนปกลายเป็นอาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์
เป็นอาจารย์ใหญ่ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์
แต่ผู้อ่านกลับไม่ยอมรับ
‘นี่คือผลตอบแทนจากการฆ่าดัมเบิลดอร์สินะ?’
‘เหอะๆ ’
‘อาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์มีได้แค่ดัมเบิลดอร์เท่านั้น!’
‘หมอนี่จะตายเมื่อไหร่กัน?’
‘หืม?’
‘ให้ตายเถอะ!’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงนี่!’
‘ทำไมต้องมีคนตายอีกแล้ว!?’
พร้อมเสียงตะโกนอันสิ้นหวังของผู้อ่านมากมาย เอลฟ์ประจำบ้านอย่างด๊อบบี้ก็ได้สละชีวิตอย่างกล้าหาญเพื่อปกป้องแฮร์รี่ พอตเตอร์
เขาถูกเบลลาทริกซ์แทงทะลุอกระหว่างการต่อสู้!
ด๊อบบี้!
เอลฟ์ผู้เคยปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องด้วยความตั้งใจแน่วแน่ที่จะปกป้องแฮร์รี่ พอตเตอร์!
เอลฟ์ที่แฮร์รี่เคยช่วยให้เป็นอิสระ!
ในวินาทีสุดท้ายก่อนตาย
คำพูดสุดท้ายของด๊อบบี้คือ “แฮร์รี่…พอตเตอร์…”
นั่นเป็นคำพูดแรกที่เขาเอ่ยออกมาในวันที่พบกันครั้งแรก
ราวกับว่าทุกอย่างย้อนกลับไปสู่วันแรกที่ได้เจอกัน
แฮร์รี่เป็นผู้ลงมือขุดหลุมฝังศพให้ด๊อบบี้ด้วยตัวเอง
ฝังไว้ใกล้กับกระท่อมเปลือกหอยของบิลและเฟลอร์ พร้อมจารึกบนหลุมศพว่า [นี่คือที่พำนักของด๊อบบี้ เอลฟ์ผู้เป็นอิสระ]
ขณะนั้นเอง
ผู้อ่านทุกคนหัวใจสลาย!
‘เจ้าแก่ฉู่ขวง!’
‘ตกลงเขาคิดจะทำอะไรกันแน่!’
‘เฮ็ดวิกตายแล้ว มูดดี้ก็ตาย แล้วทำไมด๊อบบี้ต้องมาตายอีก!?’
‘ไหนบอกว่าจะให้ตายแค่เล่มละคนไง!?’
‘ขอร้องละ รักษาธรรมเนียมเถอะ ตายแค่คนเดียวก็พอแล้ว!’
‘นี่มันสามคนเข้าไปแล้วนะ!’
‘หรือในความคิดของเจ้าแก่ฉู่ขวง เพราะด๊อบบี้เป็นเอลฟ์ เฮ็ดวิกเป็นนกฮูก เลยไม่นับ?’
‘ใจพังหมดแล้ว!’
‘เริ่มไม่กล้าอ่านต่อแล้วนะเนี่ย!’
‘ต้องอ่านต่อ!’
‘จำเป็นต้องอ่าน!’
‘แสงแห่งความหวังมาแล้ว!’