ตอนที่ 1177
ตอนที่ 1177 แทงข้างหลัง
October 22, 2026
ตอนที่ 1177 แทงข้างหลัง
ไม่ใช่แค่ฉินโจวเท่านั้น
ข่าวการกลับมาของหลู่หยางยังแพร่สะพัดไปยังทวีปอื่นๆ ด้วย
เพียงแต่เพราะชื่อเสียงของหลู่หยางนั้นโด่งดังที่สุดในฉินโจว ปฏิกิริยาของฉินโจวจึงรวดเร็วและรุนแรงที่สุด
อย่างไรก็ดี หลู่หยางก็เป็นนักเขียนระดับใกล้จุดสูงสุดของอันดับนักเขียนบลูสตาร์
ข่าวว่าเขากำลังจะกลับมาและปล่อยผลงานใหม่เร็วๆ นี้ ก็ได้สร้างความฮือฮาในแต่ละทวีปอย่างต่อเนื่อง!
โดยเฉพาะเมื่อผู้อ่านในแต่ละทวีปได้รู้ต้นสายปลายเหตุ และสังเกตเห็นความสัมพันธ์เชิงแข่งขันระหว่างอันดับของหลู่หยางและฉู่ขวง
บรรดาชาวเน็ตจากแต่ละทวีปกระปรี้กระเปร่าราวเพิ่งกินยาชูกำลังมาสนๆ ร้อนๆ !
‘ให้ตายสิ!’
‘ในที่สุดเจ้าแก่ฉู่ขวงก็เจอคู่แข่งสักที!’
‘ฮ่าๆๆๆ เมื่อก่อนมีแต่เจ้าแก่ฉู่ขวงนี่แหละที่ไล่เตะชาวบ้าน สุดท้ายก็มีคนมาไล่นเตะตูดเขากลับบ้างแล้ว!’
‘บังเอิญมากเลยใช่ไหมล่ะ!’
‘คู่แข่งรายนี้ดันเป็นหนึ่งในเหยื่อเก่าที่เคยโดนเจ้าแก่ฉู่ขวงจัดหนักเมื่อไม่นานมานี้อีกต่างหาก!’
‘เอาคืนเลย เอาคืนให้หนัก!’
‘ฉันละชอบดูศึกดวลกันระหว่างนักเขียนระดับท็อปของบลูสตาร์จริงๆ !’
‘ผมเคยอ่านนิยายของหลู่หยางนะ บอกเลยว่าเจ๋งจริง ไม่แพ้ฉู่ขวงแน่นอน!’
‘แน่นอนว่าไม่แพ้อยู่แล้ว ตอนอันดับเริ่มต้น หลู่หยางยังอยู่อันดับสูงกว่าเจ้าแก่ฉู่ขวงเลย เพียงแต่ช่วงที่เจ้าแก่ฉู่ขวงปล่อยแฮร์รี่ พอตเตอร์ หลู่หยางดันไม่ได้ออกผลงานใหม่ ก็เลยโดนแซงอันดับไปหนึ่งอันดับเท่านั้นเอง!’
…
ขณะเดียวกัน
เหล่าชาวเน็ตจากจงโจวกลับบ้าคลั่งยิ่งกว่าชาวเน็ตจากทวีปอื่นเสียอีก แต่ละคนพากันตื่นเต้นประหนึ่งโดนผีสิง!
‘สวรรค์เปิดตาแล้ว!’
‘ในที่สุดก็มีคนออกมาจัดการเจ้าแก่ฉู่ขวงแล้ว!’
“ตอนจบของแฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคสุดท้ายเล่นเอาผมหัวใจแทบวาย จนถึงตอนนี้ยังไม่หายช็อกเลยนะ บอกเลยว่าถ้าได้เจอฉู่ขวงเมื่อไหร่จะให้เขาได้ชิมรสหมัดผมสักหน่อย’
‘น่าจะมีคนอยากให้ฉู่ขวงชิมรสชาติแบบนั้นอยู่ไม่ขาดล่ะมั้ง’
‘สนับสนุนปรมาจารย์หลู่! สนับสนุนปรมาจารย์หลู่!’
‘ปรมาจารย์หลู่สู้ๆ ต้องช่วยชำระแค้นให้พวกเรานะ!’
‘ขอพูดตรงๆ เลยแล้วกัน เรื่องอันดับนักเขียนน่ะ ปรมาจารย์หลู่ต้องจัดการเจ้าแก่ฉู่ขวงนั่นให้สิ้นซาก!’
‘สมาคมวรรณศิลป์ก็ช่างไม่ยุติธรรมเสียจริง แค่ตอนจบกะโหลกกะลาของแฮร์รี่ พอตเตอร์เนี่ย ยังจะให้ฉู่ขวงได้เลื่อนขึ้นมาอยู่อันดับที่ 11 อีกหรือ!?’
‘วันนี้ปรมาจารย์หลู่จะผดุงคุณธรรมแทนสวรรค์เอง!’
‘ฮ่าๆ ฉันสังเกตว่ามีแต่แฟนคลับของเจ้าแก่ฉู่ขวงนั่นแหละที่ดูจะอินจัด ถ้าแน่จริงก็อย่าอ่านหนังสือของเขาสิ’
‘พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ สิ่งที่ควรอ่านก็ต้องอ่านอยู่ดี’
‘แยกแยะกันบ้างสิ’
‘ไม่มีเวลาจะอธิบายแล้วทุกคน รีบขึ้นรถเชียร์ปรมาจารย์หลู่กันเร็ว!’
…
วงการวรรณกรรม
นักเขียนทุกคนถึงกับตะลึงกันหมด!
แม้แต่นักเขียนสิบอันดับแรกก็ยังงงไปตามไปด้วย!“นี่คืออะไรละเนี่ย?”
“ทำไมทุกคนถึงเทใจไปเชียร์หลู่หยางกันหมด?”
“แฟนคลับของฉู่ขวงเกลียดฉู่ขวงขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“นักแทงข้างหลังระดับมืออาชีพ”
“เดาว่าหลู่หยางเองก็คงงงเหมือนกัน ว่าแบบนี้แหละที่เรียกว่าความหวังของปวงชน หรือไม่ก็รวมใจเป็นหนึ่ง แข็งแกร่งดุจกำแพงเมือง!”
“ฉู่ขวงนี่น่าจะเป็นนักเขียนคนแรกในประวัติศาสตร์ที่โดนคนอ่านเหม็นขี้หน้าขนาดนี้”
“สุดจัด!”
“ขำจนปอดโยกแล้วเนี่ย!”
“นักเขียนคนอื่นเวลาชิงอันดับกัน แฟนคลับสองฝั่งก็ต้องเปิดเปิดศึกใช่ไหมล่ะ แต่ของฉู่ขวงเนี่ย ทั้งทีมมีสายลับแฝงตัวอยู่!”
“หนังสือเล่มใหม่ของฉู่ขวงยังไม่ทันออก รอบนี้มีสิทธิ์โดนหลู่หยางแซงเอาได้จริงๆ แล้วละ”
“นอกเสียจากว่าหลู่หยางพลาดไปเองนะ แต่ระดับนักเขียนแถวหน้าของบลูสตาร์แบบนั้นจะพลาดกันง่ายๆ ได้ยังไงล่ะ?”
…
ที่บ้าน
หลินเยวียนเขียนด้วยความเร็วติดจรวด พิมพ์ไปสี่หมื่นคำในรวดเดียว!
เขามองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเอนตัวลงบนเตียงอย่างอารมณ์ดี พลางควานหยิบมือถือขึ้นมาเลื่อนดูข่าวเกี่ยวกับนิยายเล่มใหม่ของหลู่หยางบนโลกออนไลน์
ดูไปได้ไม่นาน รอยยิ้มของหลินเยวียนก็ค่อยๆ เลือนหายไปจากใบหน้า
แฟนคลับฉันล่ะ?
แฟนคลับฉันหายไปไหนกันหมด?
เรามีแฟนทั่วทั้งบลูสตาร์ไม่ใช่หรือ?
ทำไมตอนนี้คนถึงแห่ไปเชียร์หลู่หยางกันหมดเลยล่ะ!?
ไม่น่าจะเป็นแบบนี้สิ!
จนกระทั่งเขาเข้าไปดูในพื้นที่แสดงความคิดเห็นของบล็อกตนเอง ถึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น!
แฟนคลับของเขาน่ะยังอยู่ดี แต่ปัญหาคือพวกเขาไม่ได้เชียร์เขาเลยต่างหาก!
พวกเขากลับเชียร์หลู่หยาง!!
หลินเยวียนถึงกับเห็นคอมเมนต์จากแฟนคลับตนเองที่โพสต์ว่า
‘พวกเราเร็วเข้า ไปช่วยสนับสนุนปรมาจารย์หลู่กันหน่อย ให้เจ้าแก่ฉู่ขวงจะได้รู้ซะบ้างว่าใจคนที่ว่าอันตรายน่ะเป็นยังไง!’
คนคนนี้น่ะเป็นแฟนคลับตัวจริงเสียงจริงเลย!
หลินเยวียนมักจะเห็นชื่อนี้โผล่อยู่บ่อยๆ ตรงคอมเมนต์ยอดนิยมในบล็อกของตัวเอง แต่เจ้าตัวไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะแทงข้างหลังกันแบบนี้!
จำเป็นต้องทำขนาดนี้เชียวหรือ!?
แค่ตอนจบของแฮร์รี่ พอตเตอร์เศร้านิดหน่อยเองนี่นา?