ตอนที่ 1184 คัมภีร์ที่ท่องยาก

ตอนที่ 1184 คัมภีร์ที่ท่องยาก

หลินเยวียนรู้สึกพอใจกับอิทธิพลที่เกิดจากปริศนาเล็กๆ นี้เป็นอย่างมาก ประเด็นเกี่ยวกับชื่อบทจึงทะยานขึ้นติดเทรนด์บนฮ็อตเสิร์ชอย่างรวดเร็ว

อี้อันปักหมุดแปดเทพอสูรมังกรฟ้าได้สำเร็จว่ากันว่าเกี่ยวกับแปดเทพอสูรมังกรฟ้ายังมีเรื่องน่าสนใจอยู่อีก

เล่าว่าในตอนที่อาจารย์กิมย้งวางโครงตัวละครของแปดเทพอสูรมังกรฟ้านั้น เดิมทีตั้งใจให้ต้วนอวี้เป็นตัวเอกเพียงคนเดียว

นิยายต้องการใช้ประสบการณ์และมุมมองของต้วนอวี้เพื่อบรรยายสารพัดสภาวะแห่งโลกมนุษย์ สุขทุกข์ระคนไปในชีวิตบนโลกหล้า แต่เมื่อถึงบทที่ 14 เฉียวเฟิงปรากฏตัวขึ้น ไม่เพียงทำให้ต้วนอวี้ตะลึง แม้แต่อาจารย์ผู้เขียนยังถูกพลังและความองอาจของเขาสะกดใจ จนหลังจากนั้นเนื้อเรื่องก็เริ่มโน้มเอียงไปทางเฉียวเฟิงมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงขนาดที่ฉากสำคัญที่หนักหน่วง ช่วงหลังก็ล้วนแต่เป็นเฉียวเฟิงที่แบกไว้คนเดียว!

ตั้งแต่เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงในป่าต้นซิ่งจนถึงศึกใหญ่ที่หมู่บ้านชุมนุมผู้กล้า

แม้มีผู้คนนับหมื่นขวางหน้า ข้าก็จะฝ่าไปให้ได้ พูดได้ว่าเปี่ยมด้วยความอหังการ์โดยแท้

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมในแปดเทพอสูรมังกรฟ้าเวอร์ชันซีรีส์ ทุกคนถึงชอบหยอกกันว่า เฉียวเฟิงแบกเครื่องเสียงออกมาอีกแล้ว

ในเพลงธีมของเขา ไม่มีใครสู้เขาได้

และความจริงมันก็เป็นเช่นนั้น แม้ต้องคอยปกป้องอาจู เขายังคงสู้กับนักรบมากมายได้อย่างเหนือชั้น

ในความองอาจอันห้าวหาญ ความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวจนสะเทือนฟ้าสะท้านดินนั้น ถึงกับทำให้ผู้ชมต้องเลือดลมสูบฉีด

ศึกครั้งนี้ยังทำให้เฉียวเฟิงได้รู้จักกับอาจู หญิงสาวผู้เป็นดั่งกุหลาบเคียงใจของเขาด้วย

มีชาวเน็ตบางคนแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า

สองคนนี้ชวนให้นึกถึงก๊วยเจ๋งและอึ้งย้ง

ฝ่ายชายเป็นวีรบุรุษผู้แกล้วกล้า ฝ่ายหญิงเป็นสาวน้อยเฉลียวฉลาดแก่นแก้ว

ทว่าโศกนาฏกรรมใหญ่ครั้งแรกของนิยายเรื่องนี้ กลับถือกำเนิดขึ้นจากคู่นี้เอง

ส่วนประเด็นที่ว่านิยายเรื่องนี้ตั้งใจจะให้มีตัวเอกหลักสามคนตั้งแต่แรกนั้น ใช่ความตั้งใจดั้งเดิมของกิมย้งหรือไม่ ตอนนี้ก็ไม่มีทางตรวจสอบได้แล้ว

…

กระทั่งเมื่อเข้าสู่วันที่สาม

ผู้อ่านส่วนใหญ่ล้วนอ่านแปดเทพอสูรมังกรฟ้าจบกันหมดแล้ว

ศาสตราจารย์กิตติคุณจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผู้เคยวิจารณ์ก่อนหน้านี้ว่ามังกรหยกไตรภาคของฉู่ขวงนั้นยิ่งเขียนยิ่งถดถอย หลังจากโดนแปดเทพอสูรมังกรฟ้าพิชิตใจ เขาก็เงียบหายไป

จนกระทั่งเช้าวันนี้เอง เขาถึงได้โพสต์รีวิวออกมาอย่างอ้อยอิ่ง

บทความรีวิวชิ้นนี้มีชื่อว่า ‘โลกที่ดูสว่างไสวสงบสุข แต่กลับซ่อนเร้นเหล่าอสูรกายและและปีศาจร้ายทุกหนแห่ง’

เขาถูกหักหน้าอย่างเจ็บแสบเลยทีเดียว

เปิดบทความมา เจ้าตัวก็หัวเราะฝืด พลางแดกดันตนเองว่า ‘โดนเจ้าแก่ฉู่ขวงหักหน้าเสียแล้ว’

‘พูดไปก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายสักเท่าไหร่หรอก ไม่ว่าอย่างไร เจ้าแก่ก็ไม่ได้หักหน้าผู้อ่านแค่ครั้งสองครั้ง แม้จะรู้สึกขมขื่นอยู่บ้าง แต่เพียงแค่ได้เห็นนิยายระดับนี้ถือกำเนิดขึ้นมาก็ถือเป็นความสะใจแบบหนึ่งแล้ว

เมื่อเอ่ยถึงแปดเทพอสูรมังกรฟ้าเล่มนี้

ข้อสรุปของผมคือ นี่คือนิยายกำลังภายในที่ดีที่สุดของฉู่ขวง และอาจเป็นนิยายกำลังภายในที่ดีที่สุดในบลูสตาร์ มังกรหยกไตรภาคเทียบไม่ติดเลยด้วยซ้ำ

ดั่งชื่อบทความกล่าวไว้ โลกในเรื่องนี้แม้จะดูเป็นโลกที่ดูสว่างไสวสงบสุข

แต่กลับเต็มไปด้วยภูตผีและกับดักเงามืดในทุกซอกมุม แต่กลับซ่อนเร้นเหล่าอสูรกายและและปีศาจร้ายทุกหนแห่ง เป็นเป็นสหาโลกธาตุที่ทั้งน่าตื่นตะลึงและบีบเค้นหัวใจในคราวเดียว

อย่างไรก็ตาม

เรื่องราว ตัวละคร และโลกแบบนี้เบื้องหลังกลับถูกโอบล้อมด้วยแนวคิดแห่งพุทธธรรมอันยิ่งใหญ่และการหลุดพ้นอันไร้ขอบเขต

ถ้อยคำที่เผยความหมายบางครั้งคราว ไม่เพียงกล่าวถึงความทุกข์ตรมของหมู่มวลปุถุชนอย่างจนใจ และยังสะท้อนความเวทนาอีกครั้งกับถ้อยคำที่ว่า

‘สงสารมนุษย์ทั้งหลายเถิด พวกเขาต่างแบกความทุกข์ไว้มากเหลือเกิน’

หากจะพูดถึงจินตนาการของแปดเทพอสูรมังกรฟ้าแล้ว ก็มีเพียงคำว่า ‘ตะลึงโลกาสะท้านใจ’ เท่านั้นที่พอจะอธิบายได้

แต่มีตัวละครอยู่คนหนึ่งที่ควรค่าแก่การพูดถึงเป็นอย่างยิ่ง

นั่นก็คือสมณะกวาดพื้นผู้ปรากฏตัวในช่วงหลังของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า

ตัวละครประเภทนี้ก็มีปรากฏในดาบมังกรหยกเช่นกัน นั่นคือกั๊กเอี้ยงไต้ซือ ผู้เป็นจุดกำเนิดของเตียซำฮงและก๊วยเซียงในเวลาต่อมา

ทั้งสมณะกวาดพื้นและกั๊กเอี้ยงไต้ซือล้วนเป็นพระที่มุ่งมั่นในทางธรรม ไม่สนใจโลกภายนอก แสวงหาการหลุดพ้นอย่างแท้จริง

หากจะว่ามีความต่างกันอยู่บ้าง ก็คงเป็นตรงที่

แม้กั๊กเอี้ยงไต้ซือได้เรียนวิชายุทธอันล้ำเลิศ แต่ก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวิทยายุทธคือสิ่งใด

ขณะที่สมณะกวาดพื้นก็เช่นกัน ปราดเปรื่องลึกล้ำ มองสถานการณ์อย่างทะลุปรุโปร่ง มีสติล่วงรู้เท่าทัน

กั๊กเอี้ยงไต้ซือเคยเข้าร่วมศึกประลองกระบี่เขาหวาซานหรือไม่?

ไม่เคย

สมณะกวาดพื้นเคยคิดจะเป็นจ้าวยุทธภพหรือไม่?

ไม่เคย

แม้แต่ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเส้าหลิน ท่านยังไม่คิดจะรับ ไม่อย่างนั้น คนอื่นจะมีสิทธิ์หรือ?

ความสำเร็จในทางโลกทั้งหมด พวกเขาเหล่านี้ล้วนมองออกทั้งหมด

สรรพสิ่งบนโลกล้วนหนีไม่พ้นการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปเท่านั้นเอง

สำหรับพวกเขาแล้ว วิทยายุทธก็เป็นเพียงสิ่งที่ได้มาระหว่างทางแห่งการฝึกฝน หรือไม่ก็เป็นเพียงทางแยกเล็กๆ หรือจุดเปลี่ยนผ่านบนเส้นทางแห่งการแสวงหาธรรมเท่านั้น หาใช้เป้าหมายสูงสุดของพวกเขา

ย้อนกลับไปในตอนที่สมณะกวาดพื้นปล่อยให้เซียวหย่วนซานกับมู่หรงปั๋วแอบเรียนวิทยายุทธจากหอคัมภีร์โดยไม่ขัดขวาง นั่นเพราะอะไร?

เพราะในสายตาของเขา วิทยายุทธเป็นเพียงทางสายย่อย และเมื่อไม่ได้เริ่มต้นจากใจที่แสวงหาธรรม ผลลัพธ์ที่ได้สุดท้ายย่อมมีขีดจำกัด

แน่นอนว่า ขีดจำกัดที่ว่านี้ เป็นเพียงทัศนะของสมณะกวาดพื้นผู้เป็นยอดฝีมือเท่านั้น

จนกระทั่งทั้งสองต่างฝึกฝนจนประสบผลสำเร็จ และต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย เขาจึงค่อยปรากฏตัวออกมาเพื่อชี้แนะหนทาง

สุดท้ายก็ทำให้ทั้งคู่วางลงได้ทั้งความยึดมั่นถือมั่นในวิทยายุทธ ความยึดมั่นถือมั่นในความแค้น และความยึดมั่นถือมั่นต่อบ้านเมือง จนเกิดดวงตาเห็นธรรมอย่างแท้จริง

ที่จริงผมคิดว่า คนเราเมื่อถึงระดับหนึ่ง

ย่อมหันกลับมาตั้งคำถามและแสวงหาจุดหมายสูงสุดของชีวิตกันทั้งนั้น

เพียงแต่คนอย่างพระอาจารย์เจวี๋ยหย่วนกับสมณะกวาดพื้น ซึ่งตั้งต้นชีวิตมาด้วยการมุ่งตรงไปยังคำถามขั้นสูงสุด ทั้งยังมีปัญญาจนบรรลุมรรคผล ในหมู่ปุถุชนแล้วนับว่าเป็นสิ่งที่ยากเย็นราวกับงมเข็มในมหาสมุทร

ส่วนพวกเราปุถุชนคนธรรมดาที่มองโลกไม่ขาด ก็ได้แค่แหงนหน้าชื่นชมจากเชิงเขาเท่านั้น

ไม่มีใครไร้ทุกข์ ผู้มีใจย่อมมีบ่วงกรรม

คำพูดนี้ เหมาะจะพูดให้ปุถุชนฟัง

ไม่ใช่กับคนอย่างสมณะกวาดพื้น ผู้หลุดพ้นจากโลกีย์ไปแล้ว

ในฐานะที่เป็นผู้รอดชีวิตจากโศกนาฏกรรมทั้งหลายในนิยาย ผมคิดว่า การมีอยู่ของพระกวาดพื้น อาจเป็นสิ่งที่ฉู่ขวงต้องการจะใช้บอกเราก็ได้ว่า

แปดเทพอสูรมังกรฟ้าไม่ใช่โลกมืดมิดที่ไร้แสง

บทสรุปของคุณจะเป็นอย่างไร ขึ้นอยู่กับคุณ เลือกจะมีชีวิตแบบไหนต่างหาก

ว่าแล้วก็ขอพูดเรื่องธรรมดาสามัญสักหน่อยหน่อยก็แล้วกัน

สมณะกวาดพื้นน่าจะเป็นมีวรยุทธ์สูงสุดของนิยายกำลังภายในของฉู่ขวงแล้วกระมัง?

ผมคิดว่าต่อให้เป็นต๊กโกวคิ้วป่าย ก็ยังเทียบไม่ติดในแง่ของการฝึกฝนจิตใจ’

…

เมื่อกล่าวถึงนิยายกำลังภายใน ก็หลีกไม่พ้นเรื่องจัดอันดับพลัง

หัวข้อนี้ทั้งช่างเรียบง่ายและเรียกประเด็นถกเถียงได้เป็นอย่างดี

แน่นอนว่า

เรื่องราวนั้นเลยจุดที่ศาสตราจารย์คนนั้นโดนเจ้าแก่ฉู่ขวงหักหน้าไปแล้ว

ตอนนี้ทุกคนเริ่มถกเถียงกันว่าสมณะกวาดพื้นน่าจะมีวรยุทธ์สูงสุดของนิยายกำลังภายในของฉู่ขวงจริงหรือไม่?