ตอนที่ 1194-2 สะเทือนลั่นทุกสารทิศ (2)

ตอนที่ 1194-2 สะเทือนลั่นทุกสารทิศ (2)

ในวงการจิตรกรรมดั้งเดิมของบลูสตาร์

แน่นอนว่า ข่าวว่ากับอิ่งจือจะจัดนิทรรศการภาพวาดพู่กันโบราณเดี่ยว ย่อมแพร่สะพัดมาถึงที่นี่เช่นกัน

“นิทรรศการเดี่ยวงั้นเหรอ!?”

“ที่หอจัดแสดงศิลปะแห่งจงโจวเลยเนี่ยนะ!?”

“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวันนี้จะมาถึงจริงๆ อิ่งจือกำลังจะเข้าสู่วงการจิตรกรรมดั้งเดิมของบลูสตาร์อย่างเป็นทางการแล้ว!”

“วงการจิตรกรรมบลูสตาร์กำลังจะสั่นสะเทือน!”

“พอเห็นอันดับของอิ่งจือในตารางจัดอันดับจิตรกรของบลูสตาร์ ฉันก็รู้เลยว่าเรื่องมันต้องไปกันใหญ่แน่ๆ นี่เหมือนบีบให้เขาก้าวเข้ามาในวงการจิตรกรรมดั้งเดิมเพื่อประกาศศักดา ใครจะไปต้านเขาได้ล่ะ!”

“เดี๋ยวๆๆ !”

“นี่พวกคุณพูดจริงหรือประชดกันแน่?”

“อยู่ดีๆ ผมก็แยกไม่ออกเลยว่านี่พวกคุณกำลังเหน็บแนมว่าอิ่งจือเป็นแค่นักวาดการ์ตูนที่ไม่เจียมตัว ถึงขั้นกล้าเปิดนิทรรศการภาพวาดของตัวเอง หรือพวกคุณเชื่อจริงๆ ว่าเขาจะมาล้างบางวงการจิตรกรรมดั้งเดิมของบลูสตาร์กันแน่…”

“แน่นอนว่าหมายถึงอย่างหลัง!”

“คุณยังไม่รู้ถึงความน่ากลัวของอิ่งจือ ผมเคยเห็นภาพม้าควบที่เขาวาดในนิทรรศการครั้งหนึ่ง ภาพนั้นฝีมือระดับปรมาจารย์เลยนะ ไม่แพ้บรรดาศิลปินที่ติดสิบอันดับแรกเลยด้วยซ้ำ!”

“จริงหรือเปล่า?”

“คุณคงเป็นหน้าใหม่ในวงการสินะ ถึงได้คิดว่าอิ่งจือมีดีแค่เขียนการ์ตูนกับทำแอนิเมชัน คนเขาเล่นภาพวาดพู่กันโบราณมาตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว ถ้าไม่เชื่อก็ไปค้นข่าวในเน็ตดูได้ ตอนนั้นยังมีคนพูดถึงกันเพียบ!”

เห็นได้ชัดว่า

เมื่อเทียบกับบรรดาชาวเน็ตในแต่ละทวีปที่ยังดูนิ่งเฉยกับข่าวนี้ คนในวงการจิตรกรรมดั้งเดิมของแต่ละทวีปในบลูสตาร์กลับแสดงปฏิกิริยาตื่นตัวกันอย่างชัดเจนเมื่อได้ข่าวว่าอิ่งจือจะจัดนิทรรศการ

ทำไมน่ะหรือ?

ก็เพราะหลายคนในวงการยังจำภาพ ‘ม้าคึก’ ที่อิ่งจือเคยวาดไว้ได้ดี ภาพนั้นเได้รับเสียงชื่นชมอย่างล้นหลามในวงการจิตรกรรมแนวดั้งเดิมของบลูสตาร์!

อะแฮ่ม

ในตอนที่ 785 ก็เคยพูดถึงภาพนั้นไว้แล้วละ

…

จ้าวโจว

ผู้เฒ่าสองคนกำลังนั่งดื่มชาอยู่ด้วยกัน

ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า

“ช่วงนี้ฉันว่าจะไปจงโจว พี่หลี่สนใจไปด้วยกันไหม?”

อีกฝ่ายชะงัก “พี่เฉวียนจะไปทำไมหรือ”

ชายแซ่เฉวียนพูดต่อ “นายยังจำที่ฉันเคยพูดเรื่องภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือได้ไหม ตอนนั้นนายไม่เชื่อว่าโลกนี้จะมีภาพวาดที่มหัศจรรย์ขนาดนั้น

พอดีตอนนี้อิ่งจือกำลังจะจัดนิทรรศการเดี่ยวที่หอจัดแสดงศิลปะแห่งจงโจว

อาจมีภาพในชุดจิตรวิญญาณไปจัดแสดงด้วยก็ได้

ถึงตอนนั้นเราสองคนไปดูให้เห็นกับตาจะได้รู้กันเสียทีว่าข้าที่พูดไว้นั้นเป็นคำเกินจริงหรือไม่”

ชายแซ่หลี่เงียบไปชั่วขณะ

เขายังจำได้ดีว่าเมื่อปีที่แล้ว เพื่อนคนนี้เคยพูดอย่างตื่นเต้นว่า

ตัวเองได้เห็นภาพวาดระดับตำนานในแวดวงภาพวาดพู่กันโบราณ เรียกว่าภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจืออะไรสักอย่าง

ตอนนั้นเขาไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่นัก

เขาเข้าใจดีว่าอิ่งจือมีฝีมือด้านจิตรกรรมระดับปรมาจารย์ แต่ถึงขั้นมีภาพว่าที่เขากล้าเรียกว่าระดับตำนานเชียวหรือ?

แต่ไม่นานมานี้ จงโจวก็ดูเหมือนจะมีสิ่งที่เรียกว่าภาพชุดจิตรวิญญาณของเงาอีกเช่นกัน เรื่องนี้ทำให้ผู้เฒ่าแซ่หลี่เริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมา

“ย่อมได้”

เมื่อได้ยินเพื่อนตอบรับ ผู้เฒ่าแซ่เฉวียนก็คลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย “พวกเราสองคนก็อยู่ในสิบอันดับแรกของวงการจิตรกรรมบลูสตาร์ แต่ฉันเชื่อว่า ในนิทรรศการครั้งนี้ของอิ่งจือ น่ากลัวว่าเราอาจได้พบปะกับมิตรสหายเก่าแก่คนอื่นๆ ในสิบอันดับแรกอีกหลายคนที่นั่น”

“พวกเขาก็รู้เรื่องภาพชุดจิตรวิญญาณด้วยหรือ?”

“คนพวกนั้นทุ่มเททุกอย่างเพื่อไล่ตามความสมบูรณ์แบบ แน่นอนว่าต้องเคยชมภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือมาแล้ว และเคยนั่งสนทนากันกับฉันทั้งคืน จะมีก็แต่นายคนเดียวที่ปลีกวิเวกจนแทบไม่รับรู้ข่าวสารจากโลกภายนอก แม้แต่ฉันมาเล่าให้ฟัง นายก็ยังไม่ยอมเชื่อสักที”

บนโลกนี้ไม่มีความลับที่เก็บงำไว้ได้ตลอดไป

อันที่จริง ภาพชุดจิตรวิญญาณไม่ได้เป็นเพียงตำนานในหมู่มหาเศรษฐีเท่านั้น แต่ในวงการจิตรกรรมดั้งเดิมบลูสตาร์ จิตรกรแถวหน้าหลายคนก็ได้รู้จักผลงานเหล่านี้ผ่านช่องทางของพวกเศรษฐีด้วยเช่นกัน

โดยเฉพาะกลุ่มที่ติดสิบอันดับแรก

ถึงอย่างไร

ก่อนที่ภาพชุดจิตรวิญญาณของอิ่งจือจะถือกำเนิด พวกเขานี่แหละ คือกลุ่มศิลปินที่บรรดามหาเศรษฐีต่างเทใจและยกย่องว่าเป็นเพชรยอดมงกุฎของวงการ

…

แวดวงมหาเศรษฐี!

หากจะพูดถึงคนที่มีปฏิกิริยารุนแรงที่สุดต่อข่าวนี้ ก็คงหนีไม่พ้นเหล่ามหาเศรษฐีแห่งดาวบลูสตาร์ที่คอยติดตามความเคลื่อนไหวของอิ่งจืออย่างใกล้ชิด!

“นิทรรศการภาพวาดจีนของอิ่งจือ?”