ตอนที่ 1206-2 ชิงดีชิงเด่น (2)

ตอนที่ 1206-2 ชิงดีชิงเด่น (2)

ซุนเย่าหั่วที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น “รุ่นน้องยังไม่รู้เรื่องกฎใหม่ของฤดูกาลเพลงระดับบลูสตาร์สินะ?”

หลินเยวียนพยักหน้าอย่างยอมรับ

เมื่อเห็นคำตอบของหลินเยวียน ทุกคนในวงราชวงศ์ปลา ถึงกับร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก “ตัวแทน หลังงานบลูสตาร์เสร็จ คุณไปยุ่งอะไรงานอะไรอยู่เนี่ย ถึงไม่รู้เรื่องนี้?”

ยุ่งอยู่กับการเขียนนิยาย

ยุ่งอยู่กับการวาดภาพ

ยุ่งอยู่กับภาพยนตร์

ยุ่งอยู่กับการเตรียมคอนเสิร์ต

แน่นอนว่า หลินเยวียนไม่คิดจะพูดเรื่องพวกนี้ออกมาเองหรอก

ซุนเย่าหั่วจึงเป็นคนอธิบายสถานการณ์ให้เขาฟังแทน

ที่แท้

หลังจากการผนวกรวมของทวีปต่างๆ ในบลูสตาร์

กฎของการจัดอันดับฤดูกาลเพลงก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ในอดีต ทุกคนใช้เพลงซิงเกิลมาแข่งกันจัดอันดับ

ซึ่งหลินเยวียนเองก็คุ้นเคยกับระบบนี้มาก

เขาเคยคว้าแชมป์มาแล้ว 12 สมัยติดกันภายใต้กติกาเดิมนี้!

อย่างไรก็ตาม

หลังจากการผนวกรวมดำเนินไปเรื่อยๆ

จำนวนศิลปินในการจัดอันดับก็มากขึ้น เพลงที่เข้าร่วมแข่งก็มากขึ้นตาม

ทำให้ศิลปินหลายคนแทบจะไม่มีโอกาสเฉิดฉายเลย

โดยเฉพาะเมื่อปีที่แล้วที่มีการผนวกรวมอย่างสมบูรณ์

ระบบเดิมก็เริ่มไม่ตอบโจทย์อีกต่อไป

เหล่าศิลปินนักร้องในตอนนี้ อยากจะทำคะแนนบนการจัดอันดับประจำฤดูกาลได้ดีนั้น เรียกว่ายากราวกับปีนขึ้นฟ้า!

เพราะในฤดูกาลเพลงนั้น พื้นที่ที่ได้แสงมากที่สุดคืออันดับต้นๆ ไม่กี่อันดับเท่านั้น

ก็ช่วยไม่ได้

นักร้องจากแต่ละทวีปเลยต้องเริ่มแข่งขันกันดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ !

เดิมทีเคยใช้แค่เพลงเดียวไปแข่ง ต่อมาก็กลายเป็นว่าใช้หลายเพลงแข่งพร้อมกัน ใช้กลยุทธ์แบบหว่านแห ยิ่งมีหลายเพลง โอกาสติดอันดับก็ยิ่งมากขึ้น

แถมถ้าเพลงใดเพลงหนึ่งดังขึ้นมา เพลงอื่นๆ ก็จะพลอยได้อานิสงส์ยอดดาวน์โหลดตามไปด้วย

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ เช่นนี้

สมาคมวรรณศิลป์จึงประกาศเปลี่ยนกฎเมื่อเดือนมิถุนายนปีที่แล้ว

ตอนนี้การจัดอันดับฤดูกาลเพลงของบลูสตาร์ไม่ได้แข่งกันด้วยซิงเกิลอีกต่อไป แต่แข่งกันเป็นอัลบั้ม

เมื่อเป็นเช่นนี้

โอกาสที่เพลงต่างๆ จะได้เผยแพร่ในวงกว้างก็เพิ่มขึ้นไปอีก

แน่นอนว่า ระบบแข่งด้วยซิงเกิลก็ยังมีอยู่

เพียงแต่ตอนนี้ได้กลายเป็นการจัดอันดับซิงเกิลของบลูสตาร์ ซึ่งเป็น การจัดอันดับระดับรองของการจัดอันดับประจำฤดูกาล

เพื่อให้แฟนเพลงสามารถค้นหาเพลงแบบจำเพาะเจาะจงได้สะดวก

อย่างไรเสีย เพลงเดี่ยวเหล่านั้นก็ล้วนมาจากในอัลบั้มทั้งนั้น

สุดท้าย

ซุนเย่าหั่วสรุปว่า

“พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้วงการเพลงแข่งกันที่คุณภาพของทั้งอัลบั้มแล้ว นักร้องจะเลือกใช้บริการนักประพันธ์เพลงหนึ่งคน หรือหลายคนก็ได้ เพื่อช่วยทำอัลบั้มให้ตัวเอง

อย่างเฟ่ยหยาง ฉันได้ยินมาว่าเขากำลังจะทำอัลบั้มร่วมกับอบิเกล อบิเกลจะเป็นคนแต่งเพลงทุกเพลงในอัลบั้มให้เขา!”

หลินเยวียนพยักหน้า

นี่แหละคือรูปแบบของยุคทองแห่งดนตรีในแดนมังกร

หนึ่งในช่องทางรายได้หลักของนักร้องก็คือการขายอัลบั้ม

และตอนนี้ บลูสตาร์ก็กำลังเดินตามเส้นทางนั้น

นักร้องเริ่มทำเงินจากการขายอัลบั้มมากขึ้น แม้ว่าจะเป็นอัลบั้มดิจิทัล แต่วิธีคิดก็ยังเหมือนเดิม

ถึงอย่างไร

การขายอัลบั้มทั้งชุด กับการให้ฟังหรือดาวน์โหลดแค่เพลงเดียว

ราคาย่อมต่างกันโดยสิ้นเชิง!

โดยรวมแล้วนับว่าเป็นเรื่องดี

เมื่อคนดนตรีได้เงินมากขึ้น ย่อมมีแรงจูงใจในการผลิตผลงานดีๆ มากขึ้นเช่นกัน ไม่อย่างนั้นจะหวังให้ศิลปินผลิตผลงานออกมาเพราะ ความรักในงานศิลป์อย่างเดียวหรือ?

การหาเงินจากงานศิลปะไม่ใช่เรื่องน่ารังเกียจ

เบื้องหลังศิลปินแทบทุกคน ล้วนมีเงินเป็นแรงผลักดัน

หลายคนชอบบ่นว่างงการดนตรีแดนมังกรสู้ต่างประเทศไม่ได้ แต่กลับมีน้อยคนนักที่ยอมมองหาเหตุผลจริงๆ ว่าเพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น พูดตามตรงเลยก็คือ ต่อให้เขียนเพลงดีๆ ออกมา ก็ทำเงินในประเทศไม่ได้

ลองไปดูแอปพลิเคชันฟังเพลงเหล่านั้นสิ

นอกจากนักร้องระดับโจวเจี๋ยหลุนที่ยังขายอัลบั้มดิจิทัลได้

ศิลปินหน้าใหม่ หรือคนที่ไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก ลองคิดจะขายอัลบั้มดูสิ ไม่มีทางหาเงินได้หรอก

บางคนอาจถามว่า แล้วทำไมช่วงยุคก่อนถึงมีเพลงดีๆ เยอะล่ะ?

ก็เพราะว่าถ้าเพลงโด่งดังขึ้นมา ย่อมขายเทปขายแผ่นซีดีได้

รายได้ถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียว

ถึงแม้ยุคนั้นจะมีของก็อปของเถื่อนเยอะ

แต่ของก็อปของเถื่อนในยุคนั้น ก็ยังดีกว่ายุคอินเทอร์เน็ต ที่ทุกคนฟังเพลงฟรีกันหมด!

อินเทอร์เน็ตทำให้ผู้คนทั่วบ้านทั่วเมืองสามารถฟังเพลงได้ฟรี สำหรับชาวบ้านตาดำๆ อย่างเราก็นับว่าสะดวกสบายดีนั่นแหละ แต่วงการเพลงฝั่งแดนมังกรกลับแทบพังพินาศไม่เป็นท่า

เพราะฉะนั้น ไม่ใช่ว่าเราสู้เขาไม่ได้

ทว่าเป็นเพราะปัจจัยหลายอย่างทำให้ สภาพแวดล้อมนั้นย่ำแย่เกินไป

ถ้าทุกคนพร้อมใจกันจ่ายเงินให้กับเพลงดีๆ วงการเพลงคงแข่งขันกันเดือด!

ไม่ต้องถึงขั้นมีคนระดับประธานโจวโผล่มาอีกคนหรอก

อย่างน้อยถ้ามีคนดนตรีฝีมือดีโผล่มาอีกสองสามคนก็นับว่าใช้ได้แล้ว