ตอนที่ 1206 ชิงดีชิงเด่น (1)

ตอนที่ 1206 ชิงดีชิงเด่น (1)

หลังจากดูหนังจบ พี่สาวและน้องสาวก็พาแม่กลับบ้าน ส่วนหลินเยวียนก็ไปกินมื้อดึกกับสมาชิกกลุ่มราชวงศ์ปลาที่ร้านของซุนเย่าหั่ว

ร้านนี้เป็นร้านสเต็ก

รสชาติตามแบบของเว่ยโจว

ปัจจุบันนี้ธุรกิจร้านอาหารของซุนเย่าหั่วขยายใหญ่มาก มีร้านที่นำเสนอรสชาติประจำต่างๆ อยู่เต็มไปหมด ทุกครั้งที่นัดกัน พวกเขาก็จะเปลี่ยนร้านไปเรื่อยๆ ได้ลองชิมอาหารพื้นเมืองจากทั่วทุกทวีป

“หนังเมื่อกี้สนุกมาก!”

“ต้องขอแสดงความยินดีล่วงหน้าเลยแล้วกัน เดือนหน้าอันดับในสาขาภาพยนตร์ของพวกเราน่าจะขยับขึ้นแล้วล่ะ ได้ออกจากหลุมลึกของอันดับสามสิบแปดสักที!”

“หลุมลึกที่ไหนกัน?”

“ไม่รู้ทำไม พอฟังคำว่าอันดับสามสิบแปด[1]แล้วรู้สึกแปลกๆ แถมไม่รู้ใครมันเป็นต้นคิดดันไปทำให้เลขสามแปดกลายเป็นคำด่าอีก”

“ฉันน่ะอยากจะไต่ขึ้นไปติดอันดับสามสิบแปดของการจัดอันดับนักร้องบ้างจะตายไป!”

“ฮ่าๆๆ ซย่าฝาน ดูเหมือนเธอจะเป็นนักร้องที่อยู่อันดับต่ำสุดในราชวงศ์ปลาของเราเลยนะ”

“ซย่าฝานมัวแต่ยุ่งกับถ่ายละครน่ะสิ”

“แต่ปัญหาก็คือ อันดับในสาขานักแสดงของซย่าฝานก็ไม่ได้สูงอะไรขนาดนั้นเหมือนกัน…”

“พวกนายพอได้แล้ว!”

ซย่าฝานเริ่มออกอาการไม่พอใจที่โดนเพื่อนแซวหนักเข้า

ทุกคนพากันหัวเราะ

หลินเยวียนก็แอบยิ้มบางๆ

ตั้งแต่ปีที่แล้ว สมาคมวรรณศิลป์ได้เริ่มประกาศจัดอันดับหมวดหมู่ต่างๆ ออกมา โดยอันดับที่ทรงอิทธิพลที่สุดคือการจัดอันดับศิลปะระดับสูงสี่ประเภท ได้แก่วรรณกรรม ดนตรี จิตรกรรม รวมถึงภาพยนตร์และโทรทัศน์

แม้ว่าหลินเยวียนจะทุ่มเทแรงกายแรงใจไปกับการไต่ขึ้นในการจัดอันดับทั้งสี่ชุดเป็นหลัก

แต่ช่วงปลายปีที่แล้ว เขาก็ยังเจียดเวลาไปดูอันดับกลุ่มราชวงศ์ปลาในสองการจัดอันดับระดับรองนี้ด้วย

ในการจัดอันดับนนักร้อง

เจียงขุย อยู่ที่อันดับ 8

ซุนเย่าหั่ว อยู่อันดับที่ 10

เว่ยห่าวอวิ้น อยู่อันดับที่ 15

จ้าวอิ๋งเก้อ อยู่อันดับที่ 28

เฉินจื้ออวี่ อยู่อันดับที่ 39

ซย่าฝานรั้งท้าย อยู่อันดับที่ 55

โดยรวมแล้วนับว่าดีมากทีเดียว

ถึงอย่างไรทุกคนในราชวงศ์ปลาก็ทะลุเข้ามาอยู่ใน 100 อันดับแรกของบลูสตาร์ได้ทั้งหมด

โดยเฉพาะเจียงขุยและซุนเย่าหั่วที่พุ่งเข้าติด 10 อันดับแรก

ส่วนเว่ยห่าวอวิ้นเองก็ตามมาติดๆ ที่อันดับ 15 และมีลุ้นทะลุ 10 อันดับแรกในไม่ช้า!

แม้แต่ซย่าฝานที่รั้งท้ายสุดของราชวงศ์ปลา

ตอนนี้ก็ยังอยู่อันดับที่ 55 ของบลูสตาร์

อย่างไรเสีย ราชวงศ์ปลาคือแชมป์ระดับบลูสตาร์กันทั้งนั้น!

ที่อันดับของซย่าฝานยังไม่โดดเด่นเท่าเพื่อนๆ

นั่นก็เพราะเธอแบ่งเวลาไปโฟกัสที่งานด้านภาพยนตร์ด้วย

ถ้าเธอทุ่มเต็มร้อยให้กับดนตรี

อันดับของเธอคงขยับขึ้นได้อีกไม่น้อยเลยทีเดียว

กล่าวได้ว่า

แค่พิจารณาจากอันดับรายบุคคลของเหล่านักร้องในราชวงศ์ปลา

ตอนนี้ไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน ก็ถือเป็นวงอันดับหนึ่งของวงการเพลงบลูสตาร์อย่างไร้ข้อกังขา!

แล้วทำไมหลินเยวียนถึงสนใจพวกการอันดับเหล่านี้นักล่ะ

ก็เพราะว่าเขาต้องการช่วยให้สมาชิกในราชวงศ์ปลา

ไต่อันดับให้สูงขึ้นนั่นเอง

การจัดอันดับนักร้อง นับว่าเป็นการจัดอันดับย่อยของ การจัดอันดับในสาขาดนตรีของบลูสตาร์

โดยลำดับของนักร้องนั้น

ขึ้นอยู่กับว่าเขาได้ร่วมงานกับนักประพันธ์เพลงคนไหน

นักร้องที่ฝีมือใกล้เคียงกัน

ใครได้เพลงที่ดีกว่าจากนักประพันธ์เพลง ก็ย่อมมีแนวโน้มที่อันดับจะสูงกว่าใครเพื่อน

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคน

ซย่าฝานก็ถอนหายใจ “ฉันอยู่อันดับที่ห้าสิบหกแน่ะ”

หลินเยวียนถึงกับงง “แต่ฉันจำได้ว่าเธออยู่อันดับห้าสิบห้าไม่ใช่เหรอ?”

ซย่าฝานได้ยินดังนั้นถึงดับชะงักไป จากนั้นหน้าก็แดงแจ๋ขึ้นมาในทันที

ก่อนจะจ้องหลินเยวียนอย่างคับแค้นใจ

“ให้พวกเขาแซวฉันยังพอว่า แต่นายเองก็มาเล่นด้วยอีกคนเหรอ!?”

“หา?”

“ฉันจะตกจากห้าสิบห้าลงมาเป็นห้าสิบหกได้ยังไง นายยังจะมาทำไม่เข้าใจอีกเหรอ!?”

“ฉันเหรอ?”

“อย่ามาแกล้งทำใสซื่อนะ ถ้านายไม่โผล่เข้ามาอยู่ที่อันดับสามสิบแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

อันดับฉันก็ไม่ตกหรอก!”

อันดับที่ 30?

หลินเยวียนไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ

เขารีบเปิดการจัดอันดับนักร้องของบลูสตาร์ขึ้นมาดู

ผลปรากฏว่าเป็นไปตามคำพูดของซย่าฝานไม่มีผิด

เขาติดอันดับที่ 30 ในการจัดอันดับนักร้องจริงๆ !

ทุกคนในกลุ่มต่างหัวเราะกันยกใหญ่!