ตอนที่ 1232 ยังจำเพลงของเราได้ไหม (1)

ตอนที่ 1232 ยังจำเพลงของเราได้ไหม (1)

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ผางหลงออกผลงานใหม่

ในฐานะหนึ่งในนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ระดับสูงของเว่ยโจว ต้องบอกว่าฝีมือการสร้างสรรค์ของผางหลงนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ ผลงานที่เผยแพร่ออกมาได้รับเสียงชื่นชมและยอดขายที่ดีเยี่ยม พูดกันตามตรงแล้ว ผลงานโดยรวมของเขายังเหนือกว่าฟ่านชง ผู้ซึ่งก็เป็นนักเขียนวิทยาศาสตร์ชั้นนำของเว่ยโจวเช่นกัน

แต่ก็น่าเสียดาย

เพราะคู่ต่อสู้ของผางหลงคือฉู่ขวง คือกฎเหล็กสามข้อของหุ่นยนต์และยิ่งไปกว่านั้นคือกฎข้อที่ศูนย์ที่มีตรรกะสมบูรณ์แบบยิ่งกว่า

ปลายเดือนกุมภาพันธ์

เมื่อผางหลงประกาศยอมแพ้ ฉู่ขวงก็สามารถคว้าชัยชนะแปดครั้งติดต่อกันได้อย่างเป็นทางการ!

ในเวลาเดียวกัน

สำนักข่าวทั้งหลายก็ประโคมรายงานกันให้เกรียวกราว!

[ฉู่ขวงกวาดชัยแปดนัดรวดในการชันวรรณกรรม!]

[ฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว และเว่ยถูกพิชิต!]

[ฉู่ขวงท้าประลองทั่วหล้า ใครจะกล้าออกมาสู้!?]

[จงโจวคือความหวังสุดท้ายของนักเขียนไซไฟ!?]

[สองคู่ต่อสู้คนสุดท้ายของฉู่ขวง เฉินสือและเหวินเซ่า!]

[นิยายชุดหุ่นยนต์แห่งจักรวรรดิกาแลกติก มีกับคุณูปการต่อวงการไซไฟบลูสตาร์!]

…

บนโลกออนไลน์

ทุกแพลตฟอร์ม

ชาวเน็ตจากทั่วทุกทวีปยังคงถกเถียงกันอย่างต่อเนื่อง

‘ทำไมผมรู้สึกว่าเจ้าแก่คนนี้มีสิทธิ์คว้าสิบชัยชนะรวดจริงๆ ล่ะ นี่เล่นล้มไปแล้วแปดคนติดๆ กันเลยนะ!’

‘ถูกหลอกกันหมดทั้งบลูสตาร์!’

‘นิยายไซไฟไม่ใช่จุดอ่อนของฉู่ขวงสักหน่อย หมอนี่มันนักรบดาวหกแฉกไร้เทียมทานจนไม่มีคำว่าจุดอ่อนเลยต่างหาก!’

‘เขาจะทำได้ชนะสิบครั้งรวดจริงหรือ?’

‘แต่สองคนที่เหลือก็โหดอยู่นะ’

‘ยังไงซะก็เป็นนักเขียนไซไฟระดับท็อปของจงโจวกันทั้งคู่’

‘ถ้าพวกเขาเก่งขนาดนั้นจริง ทำไมไม่ออกมาสู้กับนิยายชุดหุ่นยนต์ตั้งแต่แรก ทำไมต้องรอให้ฉู่ขวงเป็นฝ่ายขานชื่อก่อนล่ะ?’

‘ก็เพราะกฎเหล็กสามข้อของหุ่นยนต์กับกฎข้อที่ศูนย์แข็งแกร่งเกินไปน่ะสิ’

‘พอฉู่ขวงงัดของแบบนี้ออกมา การประชันวรรณกรรมเลยไม่ใช่การวัดกันที่ตัวนิยายอีกต่อไปแล้ว เพราะนิยายชุดหุ่นยนต์ของฉู่ขวงมันถูกยกระดับให้มีความหมายพิเศษเข้าไป ความหมายนั้นก็คือ บทบาทของกฎเหล่านี้ต่อการพัฒนาไซไฟของบลูสตาร์ พูดง่ายๆ เจอผลงานระดับนี้เป็นใครก็แพ้’

‘ในมือมีกฎเหล็ก ฉู่ขวงก็ไร้เทียมทาน’

‘ผางหลงก็แค่โดนส่งมาเป็นโล่รับกระสุนแทนสองคนนั้น’

‘ดังนั้น การประชันวรรณกรรมระหว่างฉู่ขวงกับสองคู่แข่งที่เหลือ ความน่าติดตามที่สุดก็คือ ถ้าไม่มีคอนเซ็ปต์ใหม่ระดับระบบไซไฟมาหนุนหลัง การแข่งก็จะกลับไปวัดกันที่คุณภาพเนื้อหาล้วนๆ อีกครั้ง’

‘แต่ถ้าเจ้าแก่ดันงัดคอนเซ็ปต์ใหม่ออกมาอีกล่ะ?’

‘ของพรรค์นี้มันไม่ใช่ผักกาดที่คิดจะหยิบมาก็หยิบได้เลยสักหน่อย แถมถึงหยิบออกมาได้ ก็ต้องได้รับการยอมรับกว้างขวางจากวงการไซไฟด้วย ไม่งั้นก็เป็นแค่การตั้งกฎเฉพาะตัวของฉู่ขวงเองเท่านั้น’

‘แต่จะว่าไปแล้ว’

‘ต่อให้ไม่พูดถึงกฎหุ่นยนต์เลย แค่เอาเนื้อเรื่องมาชนกันตรงๆ นิยายชุดหุ่นยนต์ของฉู่ขวงก็ยังถือเป็นผลงานระดับคลาสสิก และก็สามารถโค่นนิยายของผางหลงได้อยู่ดี!’

…

คลังหนังสือซิลเวอร์บลูกองบรรณาธิการได้นำผลงานนิยายชุดหุ่นยนต์ที่ฉู่ขวงเผยแพร่ลงบล็อก มาจัดรวมเล่มตีพิมพ์อีกครั้ง โดยนิยายชุดนี้ได้บรรจุเรื่องนครโลหะ นครสุริยะ นครอรุณรุ่ง และนครหุ่นยนต์เอาไว้ครบถ้วน

ไม่เพียงเท่านั้น

ยังได้รวมข้าคือหุ่นยนต์ซึ่งเคยตีพิมพ์ไปก่อนหน้านี้เข้ามาในนิยายชุดด้วย

ณ บัดนี้

เมื่อเรื่องราวทั้งห้าเรื่องถูกจัดรวมเข้าด้วยกัน ปัญจบรรพของหุ่นยนต์แห่งนิยายชุดจักรวรรดิกาแลกติก ก็ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการ

และเช่นเดียวกับครั้งก่อน…

แม้ว่าบนโลกออนไลน์สามารถอ่านต้นฉบับได้อยู่แล้ว แต่ดูเหมือนเรื่องนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อยอดขายหนังสือเล่มจริงมากนัก

และในขณะที่หนังสือเล่มจริงกำลังขายดีนั้นเอง

วารสารในสังกัดสมาคมวรรณศิลป์ก็ได้รายงานเกี่ยวกับนิยายเล่มนี้เช่นกัน พร้อมทั้งเป็นครั้งแรกที่เรียกฉู่ขวงว่า

บิดาแห่งวิทยาการหุ่นยนต์

โดยคำว่าวิทยาการหุ่นยนต์ในที่นี้ ย่อมหมายถึงกฎเหล็กสามข้อและกฎข้อที่ศูนย์นั่นเอง

ที่ผ่านมา วงการนิยายวิทยาศาสตร์ แวดวงการศึกษาวิจัยหุ่นยนต์และปัญญาประดิษฐ์ ต่างก็ยอมรับกฎเหล่านี้เป็นเอกฉันท์อยู่แล้ว แทบไม่ต่างอะไรจากการได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ แต่เมื่อสมาคมวรรณศิลป์ประกาศฉายานามว่าบิดาแห่งวิทยาการหุ่นยนต์ก็เท่ากับเป็นการย้ำเตือนอย่างเป็นทางการในที่สุด!

ที่จริงฉู่ขวงก็มีหลายฉายามานานแล้ว