ตอนที่ 1250 ฉู่ขวงผงาดขึ้นอันดับที่เก้า

ตอนที่ 1250 ฉู่ขวงผงาดขึ้นอันดับที่เก้า

เมื่อคณิตประวัติศาสตร์ ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับ นิยายชุดสถาบันสถาปนา

และเหวินเช่ายอมแพ้อย่างเป็นทางการ ทั่วทุกทวีปบนบลูสตาร์ก็เกิดกระแสถกเถียงกันสนั่น!

‘ชนะรวดเก้าครั้งแล้ว!”

‘เจ้าแก่ฉู่ขวงสุดยอด!”

‘ตอนนั้นที่เขาประกาศว่าจะประชันวรรณกรรมแบบสิบต่อหนึ่ง นักเขียนนิยายไซไฟหัวร้อนกันไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ แต่สุดท้ายเก้าคนแรกต่างก็แพ้กันหมด ทำอะไรเขาไม่ได้เลย ได้แต่ยืนดูเจ้าแก่ฉู่ขวงท้าทายใต้หล้า!”

‘เหลืออีกแค่คนเดียวเท่านั้น!’

‘ถ้าชนะอีกหนึ่ง ก็จะครบสิบศึกติดต่อกัน!’

‘ชัยชนะสิบครั้งติดอยู่แค่เอื้อมแล้ว!’

‘คู่แข่งคนสุดท้ายคือนักเขียนจากจงโจวอย่างเฉินสือ เขาจะหยุดเจ้าแก่ฉู่ขวงได้ไหม?’

‘ฝันไปเถอะ’

‘นักเขียนคนอื่นล้วนลงมือกันหมด เหลือแต่เฉินสือที่ยังนิ่งไม่ไหวติง แน่ว่าอาจกำลังเก็บซ่อนท่าไม้ตายอยู่ก็ได้ (อีโมจิหมายิ้มกรุ้มกริ่ม)’

‘เก็บซ่อนมานานขนาดนี้ ไม้ตายสุดท้ายต้องระดับสะเทือนโลกาแน่ๆ (อีโมจิหมายิ้มกรุ้มกริ่ม)’

‘ถ้าเฉินสือชนะขึ้นมาได้จริงๆ ละก็ ชัยชนะเก้าครั้งทั้งหมดของเจ้าแก่ฉู่ขวง จะกลายเป็นแค่ตำนานของเขาเลยนะ (อีโมจิหัวเราะ)’

…

ท่ามกลางกระแสถกเถียงกันนั้น

ไม่กี่วันต่อมา

ฉู่ขวงก็โพสต์ข้อความบนบล็อกอีกครั้ง พร้อมแท็กหาเฉินสือว่า

ภาคสุดท้ายของจักรวรรดิกาแล็กติกเสร็จสมบูรณ์แล้ว!

นิยายชุดสถาบันสถาปนาแห่งจักรวรรดิกาแล็กติกฉบับสมบูรณ์ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

ในเรื่องใหม่นี้ ฉู่ขวงไม่ได้เสนอแนวคิดไซไฟใหม่ใดๆ อีก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องมีแนวคิดใหม่ใดๆ มาอุ้มชู เพราะตอนนี้อานุภาพของเรื่องก็รุนแรงระดับที่ใครขวางหน้าก็ฆ่าหมด!

‘ให้ตายสิ!’

‘ไวขนาดนี้เลย!?’

‘นี่แหละสไตล์เจ้าแก่ฉู่ขวงของแท้!’

‘ฉันก็ว่าแล้วละ เขาหายไปสองเดือนแบบนี้จะต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ สไตล์ของเขาน่ะยิงเร็วฟันขาด ไม่มีทางปล่อยให้การประชันวรรณกรรมยืดเยื้อแน่!’

‘นี่คือภาคสุดท้ายแล้วสินะ?’

‘มาดูกันหน่อยว่าคราวนี้เขาเขียนออกมาเป็นยังไง’

‘นี่คงเป็นศึกประชันวรรณกรรมครั้งสุดท้ายแล้วสินะ’

‘ไม่รู้ว่าเฉินสือจะมีโอกาสชนะบ้างไหมนะ’

‘แทบไม่มีหวังเลยล่ะ ตอนนี้จักรวรรดิกาแล็กติกดังระเบิดขนาดนี้ ก็เหมือนกับฉู่ขวงกำลังเขียนแฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคใหม่นั่นแหละ แค่ชื่อของนิยายก็การันตีความดัง ไม่ว่าเขาเขียนออกมาเป็นยังไงก็มีคนแห่ไปอ่านอยู่ดี!’

เหล่าชาวเน็ตต่างตื่นเต้นสุดขีด

และสิ่งที่พูดก็ไม่ผิดแม้แต่น้อย

เพราะในการประชันวรรณกรรมแต่ละครั้ง

ฉู่ขวงต่างหยิบภาคต่างๆ ของนิยายชุดสถาบันสถาปนาแห่งจักรวรรดิกาแล็กติก ออกมาเรื่อยๆ จนตอนนี้ผู้คนทั้งบลูสตาร์ต่างผูกพันกับนิยายชุดนี้อย่างลึกซึ้ง

และอานุภาพนั้นก็ได้ก่อตัวขึ้นแล้ว

เช่นเดียวกับในเกมที่บัฟซ้อนทับกันเรื่อยๆ

ตอนนี้ฉู่ขวงมีบัฟเต็มตัวไปหมด

เมื่อเจอกับพลังสะสมมหาศาลจากเรื่องราวทั้งหมดในนิยายชุดนี้ โอกาสที่เฉินสือจะชนะได้นั้น แทบเป็นศูนย์

…

และผลก็เป็นไปตามคาด

ตอนเที่ยงของวันรุ่งขึ้น

หลังจากอ่าน ภาคสุดท้ายของจักรวรรดิกาแล็กติกจบลง เฉินสือก็ประกาศยอมแพ้อย่างเป็นทางการ ทว่าต่างจากผู้แพ้คนก่อนๆ ซึ่งพูดสั้นๆ เพียงไม่กี่คำ หมอนี่กลับเขียนเรียงความยาวเหยียดประกอบการยอมแพ้ด้วย

‘อันที่จริง ผมเคยกลัวช่วงเวลานี้จะมาถึง

แต่เมื่อได้อ่าน นิยายชุดจักรวรรดิกาแล็กติกจบครบทุกภาค ความกลัวนั้นกลับค่อยๆ คลายไป กลายเป็นความผ่อนคลายอย่างประหลาด

เพราะผมรู้แล้วว่าผลงานที่ผมกำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้ อาจเป็นสิ่งที่นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์บนบลูสตาร์จะยังพูดถึงด้วยความชื่นชมไปอีกหลายสิบหรือแม้แต่หลายร้อยปีในอนาคต มันแตกต่างจากหนังสือขายดีทั่วไปตรงที่ มันจะทิ้งร่องรอยไว้ในประวัติศาสตร์ และอาจกลายเป็นหมุดหมายสำคัญของหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์นิยายวิทยาศาสตร์

คณิตประวัติศาสตร์

กฎเหล็กของหุ่นยนต์

การสร้างสรรค์และจินตนาการของจักรวรรดิกาแล็กติก

ทุกสิ่งในนิยายเรื่องนี้นั้นน่าทึ่งเกินกว่าจะพรรณาออกมาได้!

ฉู่ขวงคือนักเขียนผู้รอบรู้และทรงพลังอย่างแท้จริง ผมยอมแพ้อย่างหมดใจ

เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อขยายขอบเขตของจินตนาการมนุษย์ในนิยายชุดจักรวรรดิกาแล็กติก

นี่คือยอดผลงานไซไฟชั้นนำของบลูสตาร์อย่างไม่ต้องสงสัย

นี่คือผลงานชิ้นเอกของนิยายวิทยาศาสตร์อย่างแท้จริง เฉกเช่นที่ทุกคนพูดกัน นี่คือมหากาพย์ไซไฟที่แทบจะสมบูรณ์แบบ!

พูดมาขนาดนี้แล้วรู้สึกหิวแปลกๆ คงเพราะวันนี้ลืมกินข้าวละมั้ง’

สุดท้าย

เฉินสือก็ปิดท้ายเรียงความยอมแพ้ของตัวเอง ด้วยประโยคสุดคลาสสิกของเหลิ่งกวงเพื่อรักษาหน้าตัวเอง

หลังจากเขายอมแพ้ในวันนั้นประชันวรรณกรรม ก็มีกติกาใหม่ที่ไม่ได้เขียนไว้ เพิ่มขึ้นอีกข้อหนึ่ง ซึ่งเรียกได้ว่าฆ่าแล้วทำลายวิญญาณต่อ

นั่นคือ

ผู้แพ้ต้องแนะนำผลงานของผู้ชนะให้สาธารณชนไปอ่านต่อ

…