ตอนที่ 1255
ตอนที่ 1255 ต้นกำเนิดแห่งความชั่วร้ายทั้งปวง (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 1255 ต้นกำเนิดแห่งความชั่วร้ายทั้งปวง (1)
วันรุ่งขึ้น
ในสถานที่ถ่ายทอดสด
ที่นั่งผู้ชมเต็มแน่นทุกเก้าอี้
ขณะนี้การถ่ายทอดสดยังไม่เริ่ม
แต่ผู้ชมต่างกระซิบคุยกันเบาๆ
“ตอนนี้มีพ่อเพลงอวี๋ร่วมรายการด้วยละ!”
“ตื่นเต้นสุดๆ อยากเห็นเขาเต้นจัง!”
“คราวนี้เขามาในฐานะนักประพันธ์เพลงนะ”
“ยิ่งดีใหญ่เลย ทั้งประพันธ์เพลงทั้งออกแบบท่าเต้นเอง!”
“คู่แข่งคราวนี้คือทีมฉู่โจว งานนี้อาจารย์เวยเวยมีร้องแน่”
“อาจารย์เวยเวยทำไมหรือ?”
“เธอเป็นคนออกแบบท่าเต้นของทีมฉู่โจวน่ะสิ”
“แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคืออาจารย์เวยเวยเคยอยู่อันดับแปดของสาขาการเต้นรำ ตอนนี้อันดับแปดโดนพ่อเพลงอวี๋แย่งไป แล้วเธอก็หล่นมาเป็นอันดับเก้าแทน”
“เฮ้อ!”
“น่าสงสารจริงๆ !”
“พวกนายว่าอาจารย์เวยเวยจะล้างแค้นในตอนนี้ไหม?”
…
ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบของผู้ชม อันหงผู้เป็นพิธีกรเดินขึ้นเวที เปิดรายการอย่างคล่องแคล่วตามสไตล์ และประกาศเริ่มการแสดงอย่างเป็นทางการ
คู่แรกของวันนี้
ฉีโจวปะทะจ้าวโจว
ส่วนคู่ที่สองคือ ฉินโจวปะทะฉู่โจว
การแข่งขันแน่นอนว่ายังคงเข้มข้นและยอดเยี่ยมเหมือนทุกครั้ง
ผู้ชมดูไปก็อินสุดๆ
ในไลฟ์สด
คอมเมนต์บนหน้ากระหน่ำเข้ามาไม่หยุด
‘ชินกับเวทีที่ทั้งร้องทั้งเต้นแล้ว ดูแล้วรู้สึกมีพลังเลยนะ!’
‘นั่นสิ’
‘การเต้นดีๆ เหมือนเอ็มวีเพลงเลย ทำให้คนดูรู้สึกอินตามไปหมด’
‘ยังไงซะ ก็เป็นคนเก่งเจอคนเก่งทั้งนั้น’
‘นักร้องระดับท็อป นักประพันธ์เพลงระดับท็อป แล้วก็นักออกแบบท่าเต้นระดับท็อปอีก’
‘พ่อเพลงอวี๋: ใครเรียกผม?’
‘ฮ่าๆๆๆๆ พ่อเพลงอวี๋บอก ไม่ต้องรวมทีมให้ยุ่งยาก เวทีที่คนเก่งเจอคนเก่งแบบนี้ ผมคนเดียวก็เอาอยู่!’
‘เอ๊ะ!’
‘คู่ที่สองเริ่มแล้ว!’
‘อีกแป๊บเดียวก็ได้ดูโชว์ของพ่อเพลงอวี๋แล้ว!’
ท่ามกลางใต้สายตาอันเต็มไปด้วยความคาดหวังของผู้ชม การแข่งขันคู่ที่สองเริ่มต้นขึ้น และผู้ขึ้นเวทีก่อนคือทีมฉู่โจว!
…
ผู้เข้าแข่งขันของทีมฉู่โจวเป็นนักร้องหญิงคนหนึ่ง
ท่ามกลางทำนองเพลงที่สนุกสดใส เธอร้องออกมาอย่างเต็มเสียงว่า
“りにいかないことだらけ
どうしようもなく
やおよろ
ずのいたみやかなしみから
まれてきたこと…”
ภาษาฉู่
ขณะเสียงร้องดังขึ้น
อาจารย์เวยเวยก็ขึ้นเต้นอยู่บนเวที
จังหวะร่าเริงสดใส ประสานกับท่าเต้นที่ผ่อนคลาย ทำให้ผู้ชมพากันอุทานด้วยความตื่นเต้น!
ให้ตายเถอะ!
นี่มันเพลงแนวการ์ตูนสองมิติชัดๆ !
ทั้งเพลงและท่าเต้นยังมีกลิ่นอายของ ‘การเต้นแบบโอตาคุ’!
ต้องเข้าใจว่า
การออกแบบท่าเต้นโดยนักเต้นระดับแนวหน้านั้น ย่อมเปี่ยมไปด้วยเทคนิคขั้นสูงอยู่เสมอ และการแต่งเพลงโดยพ่อเพลงระดับตำนาน ก็ย่อมเต็มไปด้วยความลึกซึ้งและความหมายซ่อนอยู่ในทุกถ้อยคำ
ยามปกติเมื่อนักร้องระดับราชาและราชินีเพลง พวกเขามักจะเน้นถ่ายทอด อารมณ์และพลังเสียง
อธิบายได้เป็นคำสั้นๆ ว่า
หรูหรามีระดับ
ทว่าคราวนี้ เวทีตรงหน้านี้กลับละทิ้งหรูหรามีระดับนั้นไปทั้งหมด ราวกับทั้งเพลง ทั้งท่าเต้น ทั้งการร้องนั้นมีเป้าหมายเดียว คือทำให้ผู้ชมรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข!
ทันใดนั้นเอง!
ความสดใหม่นี้ก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งห้องส่ง!
“อ๊า!”
“เพลงนี้น่ารักจังเลย!”
“ท่าเต้นน่ารักเกินไปแล้ว!”
“ถึงจะเรียบง่าย แต่ดูแล้วรู้สึกดี เหมือนหัวใจได้รับการเยียวยา!”
“ชอบมากกก!”
“มีรสชาติของความเรียบง่ายอย่างแท้จริง!”
“ใครบอกว่าการเต้นต้องดูหรูหรามีระดับเสมอ แบบนี้เรียบง่ายแต่สวยสุด ๆ แล้วต่างหาก!”
“อาจารย์เวยเวยครั้งนี้สุดยอดมาก!”