ตอนที่ 1306 แกเป็นใครกันแน่ (1)

……………

หลี่ซ่งหวาไม่ใช่คนเดียวที่ลองจินตนาการจากหลายมุมมองว่า การถ่ายทอดสดไปทั่วทั้งบลูสตาร์ในครั้งนี้จะออกมาในรูปแบบไหน

เมื่อเหลือเวลาอีกเพียงสองวันก่อนการถ่ายทอดสด

หลิงคงซึ่งเงียบหายไปหลายวันก็ปรากฏตัวอีกครั้ง และคราวนี้เขาให้สัมภาษณ์กับนักข่าวโดยตรง

“เขียนนิยายถ่ายทอดสดงั้นหรือ ก็แค่การแสดงลวงโลกเท่านั้นแหละ

ท่องต้นฉบับที่เตรียมไว้ล่วงหน้า แล้วทำเป็นเขียนสดต่อหน้ากล้อง มุกนี้ผมคุ้นเคยดี

เพราะสมัยก่อนผมเคยทำบริษัทบันเทิง ให้เด็กฝึกของบริษัทไปแข่งในรายการ แล้วก็จ่ายเงินซื้อตัวกรรมการให้ตั้งคำถามสดในวันแข่ง เด็กฝึกก็ตอบได้เหมือนเทพ ทำให้คนดูส่งเสียงเชียร์ด้วยความตกตะลึง บทเชยสะบัดแต่ก็เร้าใจดีใช่ไหมล่ะ?

อีกอย่างหนึ่งคือ การถ่ายทอดสดจะทำกี่ชั่วโมงกัน?

สองชั่วโมง หรือสามชั่วโมง หักเวลาที่ต้องออกไปคิดพล็อตไปอีก สุดท้ายแล้วจะเขียนออกมาได้สักกี่คำกัน?”

ตัวหนังสือแค่นี้ จะพิสูจน์อะไรได้ล่ะ?อาจจะยังไม่ทันได้เข้าเนื้อเรื่องหลักของนิยายด้วยซ้ำ เพราะงั้นผมถึงบอกว่านี่มันก็แค่การแสดงตบตา

ตอนนี้ผมยิ่งมั่นใจเข้าไปใหญ่ว่ามีทีมงานอยู่เบื้องหลังฉู่ขวง เขารีบร้อนอยากพิสูจน์ตัวเอง แต่ดันเลือกวิธีโง่ๆ อย่างการเขียนนิยายถ่ายทอดสดต่อหน้าคนทั้งบลูสตาร์ แค่คิดสักหน่อยก็น่าจะรู้แล้วว่าการถ่ายทอดสดแบบนี้ไม่น่าเชื่อถือขนาดไหน

แต่ความเจ้าเล่ห์ของฉู่ขวงก็อยู่ตรงนี้แหละ

เขารู้ดีว่าตัวเองหลอกคนฉลาดจริงๆ ไม่ได้อยู่แล้ว

แต่การแสดงตบตาเพื่อพิสูจน์ตัวเองแบบนี้นี่แหละ ที่สามารถหลอกบรรดาแฟนคลับสมองกลวงที่ไม่อยากยอมรับความจริงได้

หลังจากนั้น

ซ่งฟางได้แชร์คลิปสัมภาษณ์ของหลิงคงบนโลกออนไลน์ พร้อมเปิดฉากถล่มซ้ำทันที

‘ผมขอเสริมจากหลิงคงอีกสักหน่อย

อย่างแรกคือหลังจากที่พวกเราถล่มฉู่ขวงไปแล้วทั้งเซี่ยนอวี๋และอิ่งจือกลับเงียบหายไป

ฉู่ขวงโดนพวกเราทุบขนาดนี้เซี่ยนอวี๋กับอิ่งจือนี่ คงไม่ได้ไม่รู้เรื่องหรอกล่ะมั้ง?

“แน่นอนว่าพวกเขารู้เรื่องแล้วแต่ที่พวกเขาเลือกจะเงียบ ก็เพราะพวกเขารู้ดีที่สุดว่าเบื้องลึกเบื้องหลังของฉู่ขวงเป็นอย่างไรกันแน่!

ตอนนี้ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไร ก็มีแต่เสียกับเสีย!

อีกอย่าง การตอบสนองของฉู่ขวงนี่ช้าไปหรือเปล่า?

นั่นก็เพราะทีมงานชุดนี้กำลังพยายามดันฉู่ขวงออกมาแต่การหาตัวคนมาแสดงบทนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องคัดแล้วคัดอีก กว่าจะได้ข้อสรุปออกมา

ใช้เวลาไม่กี่วัน ก็นับว่าประสิทธิภาพสูงมากแล้ว

ถึงยังไงคนที่พวกเขาต้องหา อย่างแรกหน้าตาต้องดูดีในสายตาคนดูคำพูดคำจาต้องไม่ตลาดล่างเกินไป แล้วความจำก็ต้องไม่แย่เกินไปด้วย คนที่เข้าใจก็คงเข้าใจที่ผมพูด’

หลิงคงกับซ่งฟาง

คนแรกรับหน้าที่จุดกระแสอยู่ด้านนอก

ส่วนอีกคนรับหน้าที่ปั่นกระแสในโลกออนไลน์

ทั้งสองคนลงแรงพร้อมกัน โดยไม่สะทกสะท้านต่อความมุ่งมั่นในการถ่ายทอดสดครั้งใหญ่ของฉู่ขวงแม้แต่น้อย

หลังจากที่ทั้งคู่ช่วยกันวิเคราะห์สถานการณ์ จำนวนผู้ที่เชื่อถือแนวคิดของพวกเขากลับมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอีกด้วย

‘เรื่องนี้มันมีเงื่อนงำจริงๆ นะ’

‘ตอนแรกคิดว่าพวกสองคนนี้กัดมั่วไปเรื่อย แต่ตอนนี้ดูแล้ว เหมือนจะกัดถูกคนซะด้วย? ’

‘ทีแรกเชื่อฉู่ขวงมาก ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าแปลกๆ ’

‘ถ่ายทอดสดทั่วบลูสตาร์ ฟังดูเท่มากเลยนะ แต่สุดท้ายอาจจะเป็นแค่การแสดงหลอกคนดูก็ได้’

‘ถ้าเขาไม่บอกว่าจะถ่ายทอดสดอะไรนี่ ผมอาจจะเชื่อเขาไปแล้วจริงๆ ก็ได้’

‘เฮ้อ’

‘เจ้าแก่ฉู่ขวงทำผมผิดหวังจริงๆ’

‘ไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้’

‘ควรจะพูดว่าพวกเขามากกว่า’

‘ผมชอบฉู่ขวง สุดท้ายที่ผมชอบเป็นแค่อากาศธาตุงั้นหรือ?’

‘ใครที่ยังเชื่อเขาก็ซื้ออาหารหมารอได้เลย’

เอาละ

การถกเถียงรอบใหม่ได้ก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

ระยะนี้ฝั่งผู้สนับสนุนกับผู้ที่คลางแคลงใจเปิดศึกกันแทบทุกวันปะทะฝีปากกันไฟแลบ ส่งถ้อยคำอันแสนรื่นหูหากันแบบไม่พัก ไม่เช่นนั้น เรื่องก็คงไม่บานปลายมาถึงจุดนี้หรอก

ในเวลานี้เอง

กระแสความคิดเห็นของสาธารณชนได้แผ่ขยายไปทั่วทั้งบลูสตาร์แล้ว!

สื่อบางสำนักที่ชอบฉวยโอกาสเรียกความสนใจ ถึงกับใช้คำว่า‘เรื่องอื้อฉาวสะเทือนปฐพี’ เพื่ออธิบายสถานการณ์ในตอนนี้

การรายงานข่าวในลักษณะนี้ก่อนที่การตัดสินขี้ขาดขั้นสุดท้ายจะเกิดขึ้น เห็นได้ชัดว่าไม่เหมาะสมเอามากๆ ทว่าในเวลานี้ ฉู่ขวงกลับค่อยๆ ถูกดึงเข้าสู่ศูนย์กลางของพายุเสียแล้ว จนแทบไม่มีเวลาจะไปสนใจเรื่องใส่ร้ายป้ายสีเหล่านี้เลย

…

หนึ่งวันก่อนถึงวันถ่ายทอดสด หลินเยวียนนั่งแกะสลักไม้ให้กับน้องสาวอย่างสบายอารมณ์อยู่ที่บ้าน

ผู้แสวงหาความสงบอันยิ่งใหญ่แท้ย่อมอยู่ในเมือง

ส่วนผู้แสวงหาความสงบระดับย่อม ก็แค่ไม่ต้องเข้าอินเทอร์เน็ต

ก่อนหน้านี้เขาเคยสัญญากับน้องสาวไว้ว่าจะสลักตุ๊กตาไม้ตามรูปร่างหน้าตาของเธอให้สวยงามสมจริง วันนี้ถือว่าเป็นวันเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะทำตามสัญญา

งานไม้เป็นงานฝีมือ

หลินเยวียนใช้เวลาง่วนอยู่หลายชั่วโมงจนในที่สุด งานไม้สลักสมจริงของน้องสาวก็ออกมาเป็นรูปเป็นร่าง แถมยังเป็นรูปสลักเต็มตัวอีกต่างหาก

แต่ต้าเหยาเหยาผู้เป็นน้องสาวกลับไม่ได้จะตกตะลึงกับงานฝีมือของหลินเยวียนเลย

“พี่ไม่กังวลบ้างหรือ?”

“กังวลอะไรล่ะ?”

“กังวลว่าพรุ่งนี้จะพังน่ะ”